19-11-10

De Hoge Mouw

De Hoge Mouw

 

Its' a hill. 

Get over it!

 

 

Woensdag 17 november

 

Ik loop al een paar dagen op wolkjes. 

 

Kasterlee zindert na. 

 

Een vorm van Runner's high, denk ik. 

 

Op het gastenboek van de marathon van Kasterlee komen nogal wat zure oprispingen over het feit dat de afstand niet correct was.   

 

En daar komen dan weer andere zure reacties op. 

 

Inderdaad, voor de chrono en het grootboek der prestaties is het niet aangenaam dat de afstand niet correct is, maar ik denk, en u mag mij corrigeren in deze, dat er in de toekomst nog wel ergens een (halve) marathon wordt georganiseerd.  En de kans bestaat dat u en/of ik daar weer aan de start zullen staan.

 

Nu ja, stél dat de afstand wél correct zou zijn, in zoverre dat zoiets mogelijk is in een natuurmarathon, dan zou het onderwerp der zeurpieten wellicht zijn: de staat van het parcours. 

 

Dat de minder goede chrono te wijten zou zijn aan dat ene spatje modder dat er op het parcours lag.

 

 

DSC05678.JPG

 

Kijkt u zelf. 

 

Ok, u heeft gelijk, hier en daar was er een beetje modder, dat wel.  En ja ok, dit was misschien wel het best beloopbare stukje van het parcours...

 

En dan was er ook nog dat hardnekkige gerucht dat de ronde deed, namelijk dat het de laatste dagen een beetje geregend zou hebben.

 

 

DSC05681.JPG

 

Hoe verzinnen ze het?

 

Nauwelijks iets van gemerkt tijdens de halve marathon in Kasterlee.

 

Maar één ding staat wel als een paal boven water (pun intended).

 

De editie 2010 van de (halve) marathon van Kasterlee mag gerust het etiket 'de hel van Kasterlee' dragen, en zal de geschiedenis ingaan als de meest bizarre uitgave ooit...

 

 

*****

 

 

En hoe hebben we dit avontuur verteerd?

 

Valt allemaal wonderwel mee. 

 

De enkelgewrichten zeuren wel lichtjes, mijn borstspieren zijn ook wel wat stram, mijn benen zijn aan flarden,  heerlijk!

 

Stikkapot zijn, het heeft wel wat. 

 

Woensdag werd de eerste duurloop na de calvarietocht van Kasterlee afgewerkt. 

 

De schoenen zijn proper en opnieuw droog.  Heeft me wel een paar kranten gekost om de binnenkant droog te krijgen, maar nu zijn de schoentjes klaar voor wat het baasje ook maar wil.

 

Het gegeselde lichaam reageert net iets minder enthousiast.  De hamstrings en kuiten protesteren, maar hoogstens op fluistertoon. 

 

Al bij al is er reden tot optimisme.  Geen zware lichamelijke naweeën, redelijk goede wedstrijd gelopen, en een meeslepend avontuur rijker. 

 

Pakken ze me niet meer af. 

 

 

*****

 

 

 

En straks, binnen een jaar of dertig zal opa de kleinkinderen de oren van de kop zeuren over de halve marathon 2010 in Kasterlee.  

 

Ja, wij hebben van onze grootvaders moeten horen hoe zij bijna in hoogsteigen persoon Wereldoorlog II hadden gewonnen, straks is het mijn beurt...

 

Mijn kleinkinderen zullen, wanneer ze de Nieuwjaarsbrief komen voorlezen, elk jaar het relaas mogen (moeten) aanhoren: hoe grootvader in 2010 na Christus de halve marathon van Kasterlee heeft gelopen.

 

Hoe grootvader moest lopen door de modder, op sommige plaatsen een metertje of drie dik. 

 

En hoe grootvader door ijswater moest waden tot net aan de schouders.  Grootvader had een bijl bij om het ijs op de plassen kapot te kappen.  En diep in die plassen zaten heelder scholen hongerige piranha's !

 

En sneeuwen, jongens, verschrikkelijk was dat!  Yeti, de verschrikkelijke sneeuwman, liep daar ook nog ergens rond!  Ik zweer het, ik heb zijn voetafdrukken met mijn eigen ogen gezien!

 

art_large_156583.jpg

 

En ventje, in de bossen van Kasterlee zaten toen nog veel Duitse soldaten, die nog niet wisten dat den oorlog voorbij was.  En die hebben de Yeti, de verschrikkelijke sneeuwman, vlak voor mijn neus afgeschoten!

 

 

sneeuwman.jpg

 

En waaien!  Het waaide zo hard dat de gieren uit de lucht vielen. 

 

Twee tornado's tegelijk, én ook nog een wervelstorm; bomen vielen bij bosjes tegelijk.  De kerk van Oostmalle is diezelfde dag nog weggeblazen!

 

784px-Oostmalle_Tornado_Church_070417.jpg

 

 

Maar, weet je ventje, grootvader ging door, zonder eten, een schoen kwijt,  met een open beenbreuk (dat was toen een schrammetje), terwijl de wolven achter ons aan zaten. 

 

Ah ja!  Die roken bloed.  

 

Grootvader heeft voor grootmoeder trouwens een pelsen frak gemaakt van de pels van drie albinowolven. Toch een tweetal minuten mee verloren, maar wél nen schonen frak. 

 

En drijfzand was er ook.   En valkuilen...

 

Op kilometer 12 heeft grootvader zelfs met de blote hand een bruine beer moeten wurgen.  Daardoor heb ik een klein minuutje verspeeld, daar heb ik nu nog altijd spijt van.  Wel efkes kunnen uitrusten toen, want die klim op kilometer 11 was toch zwaar.

 

Wat zeg je, ventje?

 

Waarom ik mijn bijl niet gebruikte om de beer te vellen?

 

Awel, ik was mijn bijl kwijt!  Laten liggen bij de voetafdruk van de Yeti.  Stom, hé...

 

En in de bossen van Kasterlee zaten koppensnellers, jaja, en spoken en dwaallichten!

 

En we moesten over de Hoge Mouw lopen!  Dat was toen de derde hoogste berg ter wereld: eerst de Mount Everest, dan de Tervurenlaan in de 20 Km van Brussel (de K2) en dan kwam de Hoge Mouw! 

 

Everest4.JPG

 

Neen ventje, toen was de Hoge Mouw écht het hooggebergte, nu is het  een belachelijk lage duin geworden. 

 

Weggeblazen door de wind, hé!

 

 

Ja, jongen, toen grootvader meeliep op de halve marathon van Kasterlee 2010, stonden er bijna 1000 man aan de start, maar er zijn er maar een stuk of tien aangekomen.

 

De rest is dood! 

Of verdwaald! 

Verzopen in de moerassen! 

Gebeten door slangen!

Opgevreten door wolven, Siberische sabeltijgers, beren of mammoeten!

Of in een wolvenklem gestapt.  

Per ongeluk neergeschoten met het startpistool!

 

Er zijn er nu nog altijd 240 vermist. 

 

Jaja, dat waren andere tijden. 

 

En wij deden dat allemaal voor een potteke gel en een Leffe. 

 

Hier zie, ventje, dit is mijn borstnummer van de halve marathon van Kasterlee 2010. 

 

Neen, miljaar, ge moogt er niet aankomen. 


Kijken doe je met je oogjes. 

 

 

Als ge braaf zijt, moogde straks eens een medaille van de 20 Km door Brussel aanraken!

 

En ventje, heeft grootvader al eens verteld over de 20 Km door Brussel?

 

Ja?

 

 

Maakt niets uit, grootvader vertelt het nog eens.

 

Awel, ventje, de 20 Km door Brussel was vroeger ongeveer 300 km lang.  Door woestijnen, door het Terkamerenwoud en over de K2. 

 

Lawines! 

 

En er werd met een kanon geschoten!

 

Jongens toch!

 

........

 

...drie uur later....

 

........

 

Wat zeg je, manneke?

 

Of grootvader ooit de 20 Km door Brussel gewonnen heeft? 

 

 

NAAR BED! 

 

AMBETANTE KLEINE!!!!

 

 

***** 

 

 

Enfin, we hebben de schoentjes terug aangebonden voor de eerste duurloop na Kasterlee. 

 

Omdat het sinds zondag al niet meer wil regenen, ligt mijn omloop in de Wortelse bossen er opnieuw goed beloopbaar bij.  

 

Maar ja, vergeleken met Kasterlee zal élke omloop er bijna kurkdroog bij liggen.

 

Enkele plassen, enkele modderzones, maar al bij al alles ok.  En de kilometertjes rollen weer als vanouds onder me door, ik heb er schik in. 

 

Kasterlee goed verteerd, dus zondag staan we aan de start van de 10 mijl van Essen (te Horendonk). 

 

Essen wordt mijn laatste officiële wedstrijd voor 2010. 

 

Nog één keer knallen!

 

Zie ik u daar?