08-04-12

Pasen

Paaszondag 8 april 2012

 

 

De dag van de verrijzenis. 

 

De zoon van. 

 

U weet wel.

 

 

Ik ben ook verrezen. 

 

Uit mijn warme bedstee. 

 

Vandaag kondigde deze Paaszondag zich zo overladen vol aan, dat ik in extremis heb beslist om mijn duurloop 's ochtends af te werken.

 

 

Het is 6 uur wanneer ik de loopschoenen aanbind.

 

De wereld slaapt nog.

 

Ik trek de voordeur stilletjes achter me dicht.

 

 

Brrrrrrrr...

 

 

Het is behoorlijk koud.  Er wordt geflirt met het vriespunt.

 

 

Ik adem diep in en uit, rek mijn rug en druk op de startknop van mijn Polar.

 

 

We vertrekken voor een uur en een kwartiertje. 

 

 

Minstens.

 

 

Gewapend met handschoenen, pet, looptrui en windstopper bodywarmer, lange broek, compressiekousen.

 

 

*****

 

 

Groenewoud. 

 

Lindendreef.

 

Geen kat op straat.

 

Mijn voetstappen verstoren de stilte.

 

Hoewel, stilte. 

 

De vogels zijn al wakker en tsjilpen.

 

Een eenzame zwarte handschoen, midden van de weg.

 

 

De straatlantaarns branden.

 

Telkens ik een straatlantaarn voorbij loop, komt even later mijn schaduw voorbij mij gelopen.

 

 

 

Een jongedame op de fiets, met oortjes in haar oren, steekt me voorbij. 

 

Iets verder is de weg opgebroken. 

 

Fietsers en voetgangers moeten over een smalle geaccidenteerde zijstrook.  De juffrouw stapt naast haar fiets waardoor ik haar opnieuw inhaal.

 

Net wanneer ik bij haar ben, schrikt ze van de zwarte, lopende schaduw en slaakt een gil.

 

 

Op mijn beurt schrik ik van haar schrikreactie.

 

 

*****

 

 

Dreef naast de gevangenis.

 

De gevangenis slaapt. 

 

Enkele ramen lichten op.

 

 

Dreef in, dreef uit.

 

Het loopt lekker, de aanvangsstroefheid van de linker achilles is weg.

 

De pijntjes van dit versleten, mismeesterde lichaam vragen tijd, zeuren om aandacht, moeten gekoesterd...

 

 

****

 

 

Torendreef. 

 

 

De lucht begint te kleuren. 

 

De dageraad kondigt zich aan. 

 

Het is het uur tussen hond en wolf. 

 

Nog geen zonlicht, maar wel reflectie; strepen beige.

 

 

 

Torendreef. 

 

Het gekraai van een haan.

 

Het knarsende grind.

 

 

Links in het bos, schieten drie herten verschrikt weg.

 

 

Voorbij het kerkhof van de landlopers.

 

 

Hartslag amper 130.

 

 

Rookpluimen ademen.

 

 

De zonsopgang is nakend. 

 

 

De wolken krijgen een roze rand, indigo, paars.

 

 

*****

 

 

Bootjesven, een half uur onderweg.

 

Drie eenden op het water.

 

Statig.

 

Ze trekken V-patronen in het verder rimpeloze water. 

 

Het ven dampt.

 

 

Ik damp.

 

Verder.

 

 

Ik loop tussen twee rijen bomen, als pilaren van het schip van een kathedraal.

 

En plots priemen de eerste zonnestralen boven de horizon.

 

Een grote, koperen bol.

 

 

 

Twee hazen.

 

 

Linksaf.

 

 

De zon rechts van me.

 

Ze wint langzaam aan kracht.

 

Lange dreef terug.

 

Zon in de rug.

 

 

 

*****

 

 

 

En wanneer ik aan het kruispunt sta van dreven, is de twijfel weg; ik verdien  een extra lusje.

 

Rechts de velden in.

 

Zon rechts van mij.

 

Links volgt mijn schaduw.

 

Lange schaduw.

 

Minstens 10 meter.

 

Vennen.

 

Riet.

 

Enkele ganzen vliegen toeterend in V-formatie laag voorbij.

 

 

Asfaltweg.

 

De zon in de rug.

 

Nu niet meer bloedrood, maar geel.

 

Mijn zwarte kledij absorbeert de weldadige warmte.

 

 

 

****

 

 

Boszone.

 

Laatste boszone.

 

1 uur onderweg.

 

Hartslag 139.

 

Los zand.

 

Bosweg is verlaten.

 

Ik verlaat de bosweg.

 

Asfalt opnieuw.

 

Ik versnel een beetje.

 

Hartslag 145.

 

 

**** 

 

 

Tussen de boerderijen en de velden, zie ik in de verte mijn thuisstad.

 

 

Stad en land.

 

 

Stad en wereld.

 

 

Urbi et orbi.

 

 

*****

 

 

Over de rivier de Mark.

 

Door het begijnhof.

 

Thuis.

 

1 uur 25 minuten.

 

 

*****

 

 

Ik tel het even na op mijn behandschoende vingers.

 

Nog exact 7 weken tot de 20 Km door Brussel 2012.

 

En het loopt nog altijd niet zoals het moet.

 

De ambities zullen bijgesteld moeten worden.

 

 

Zalig Pasen.

 

 

 

 

 

 

 

 

20:12 Gepost door Mark in 20 Km door Brussel, Lopen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Het loopt niet zoals het moet... Anderhalf uur rondgedretst en niet a-pees-kreupel? En nog 7 weken! Dan gaan we niet panikeren toch?

Voldoende tijd om - in volle verstandhouding met de a-dinges - de conditie verder op te bouwen. Ik zie wat gelijkenissen hier en daar tussen onze beider loopexploten. Ik heb intussen gelezen en geleerd dat de a's heel inert zijn en elke sportief-snedige actie onmiddellijk met pijnlijk acute reactie pareren. Daarbij speelt ook de wet van Hooke: "Ef is ka maal delta el". Met al die newtoniaanse fysica in gedachten, ben ik zelf ook technieken aan het uitproberen om 'intelligenter' om te gaan met de wetten van de fysica. En dus met de fysieke krachten op de a's. Misschien interessant om hierover wat tips uit te wisselen?

Gepost door: navidad | 09-04-12

Reageren op dit commentaar

Wat een schitterend stuk alweer. Ik kon de ochtend bijna ruiken. De extase van lopen bij de opgaande zon. Bedankt Mark

Gepost door: Jo De Nul | 17-04-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.