23-12-11

Hielspoor

 

Hielspoor

 

 

 

Mijn hiel spoort nog steeds niet.

 

 

En ik dus al helemaal niet. 

 

 

Lopen is een verre, vervagende herinnering. 

 

 

 

En de kilo's vliegen er inmiddels aan. 

 

Jeansbroeken spannen aan de kont. 

 

 

Ik begin verdorie een kont als een Brabants trekpaard te krijgen. 

 

 

Dagelijks sta ik voor de spiegel in de gang mijn uitdijende dijen en achterste te bepotelen en te bejammeren. 

 

 

Ik steek het deels ook wel op de overdaad aan vrouwelijke hormonen in ons drinkwater (de anticoncepterende dames pissen resten oestrogeen uit, die worden er niet uitgefilterd en komen in ons drinkwater terecht - iedereen aan de pil!).

 

 

 

Nu, volgens mijn vrouw zaag ik ook tegen honderd per uur, dus dat van die vrouwelijke hormonen in het drinkwater zou wel eens kunnen kloppen. 

 

 

En was het niet mijn vriend Tom die raar opkeek toen hij laatst aankondigde dat hij ging pissen, waarop ik spontaan zei:

 

 

"Ik ga mee!"

 

 

 

Yep, vrouwelijke hormonen in het drinkwater...

 

 

Het schijnt dat er ook al Prozac in het drinkwater te vinden is, helaas niet voldoende qua dosis om mij mijn gigantische reet te doen relativeren...

 

 

Tussen haakjes, moest er iemand inmiddels weten waar mijn GSM is, dan hoor ik dat graag.

 

Hij staat af.  Dus bellen heeft geen zin.

 

Ik heb mijn ganse handtas al leeg geploegd, niet te vinden...

 

 

 

Neen, een kont dat ik heb gekregen! 

 

Echt een rijstpapgat.

  

 

***** 

 

 

 

Inmiddels ben ik mijn steunzolen aan het inlopen, inwandelen, instaan. 

 

De eerste dag was het een makkie, maar dat was een zaterdag, een dag van wat rondkarren met de wagen, slurpen van koffietjes en onderuitgezakt TV-kijken. 

 

 

De tweede dag, een zondag, de vadsige dag van de week, heb ik de filosofie van Kind 2 toegepast:

 

 

Waarom staan als je kan zitten?

 

Waarom zitten als je kan liggen?

 

 

Het vraagt wel wat organisatorisch talent om alles van voedsel en drank om je heen te schikken en de diverse afstandsbedieningen van de domotica ordentelijk binnen de actieradius van één gestrekte arm te stockeren.

 

En voor noodgevallen heb ik nog altijd Kind 1 en Kind 2. 

 

Ik kan ze wat rondcommanderen, zodat er toch enige revenue is van dat zakgeld:

 

 

Koffie nu!

 

 

Dus zondag was ook al niet echt een zware steunzolendag, maar vanaf maandag begon de vuurproef der Borginsole-steunzolen.  's Avonds had ik twee beurs gebeukte voeten.  De steunzolen zullen toch enige aanpassingstijd vergen, is nu de vrees... 

 

 

En goesting om schoenen te kopen, dju toch... 

 

Echt waar, vrouwelijke hormonen in het drinkwater...

 

 

***** 

 

 

Kerstmis staat te trappelen voor de deur. 

 

 

Djingle bells overal, kerstmuzak om zot van te worden! 

 

 

Als er nu nog iemand het waagt om met een kerstmuts of zo'n onnozel rendierhoedje in mijn gezichtsveld op te doemen, ik zweer het u, die stamp ik onder het achterwerk, neem dat maar aan van iemand wiens achterwerk uiterst stampenswaardig is geworden...

 

 

En mijn GSM is ook nog steeds zoek.

 

 

De laatste keer dat ik mijn GSM kwijt was, heb ik hem gevonden door er op te gaan zitten, kun je nagaan....

 

 

 

*****

 

 

 

Wedden dat ze met Kerstmis die ouwe draak The Sound of Music weer maar eens gaan uitzenden? 

 

 

 

The hills are aliiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiive!

 

 

 

 

 Met Julie Andrews.

 

 

En het is toch onbegrijpelijk dat die nazi's de familie Von Trapp niet te pakken hebben gekregen, ze hebben inmiddels toch al een kans of 50 gekregen van onze nationale TV-zenders.

 

 

 

Wist u trouwens dat er geen 7, maar 10 kinderen Von Trapp waren? 

 

En dat Maria al in 1927 getrouwd was met Von Trapp? 

 

En dat Maria niet een brave kwezel was, maar een deurentoesmijtende kressende licht ontvlambare kenau?

 

En dat ze niet over de bergen naar Zwitserland zijn gevlucht voor de nazi's, maar gewoon de trein naar Italië hebben genomen?

 

 

En dan maken ze daar een musical van, gebaseerd op niks anders dan leugens. 

 

Zo kunnen we van Di Rupo 1 ook wel een musical maken, dacht ik zo...

 

 

*****

 

 

Waar is die klote GSM?????

 

Ooit was ik mijn GSM aan het zoeken, werkelijk nergens was ie te vinden, tot ik me plots realiseerde dat ik nota bene met mijn GSM aan het béllen was, terwijl ik hem zocht.  

 

 

Veel gekker moet het niet meer worden....

 

 

Vanochtend kon ik plots niet meer achteruit in parkeren, wat is dat toch met dat drinkwater????

 

 

 

 *****

 

 

En de hiel, hij bleef zeuren. 

 

 

Een knagende pijn.

 

 

Alleen weet ik niet of die pijn van de hielspoor is, of van de steunzolen. 

 

 

 

En mijn onderrug doet ook al pijn.

 

Alleen weet ik niet of die pijn van mijn steunzolen is, of van het feit dat ik mijn maandstonden moet (jakkes, dat drinkwater....).

 

 

Ben ook een stukje sentimenteler geworden.

 

Gisteren nog in tranen uitgebarsten bij dit wondermooie liedje van Don Mercedes: Rocky.

 

Ik weet nog toen ik 18 was, kwam zij hier steeds voorbij.
smalle schouders, donker haar, haar ogen stonden blij.
Maar voor we echte vrienden waren, ja dat duurde toch nog lang,
we hebben nachten lang gepraat tot de morgen kwam.

Ze zei toen:


Rocky ik was toch nog nooit zo verliefd, ik weet niet wat er gebeurd.

Want er komt toch wel meer bij kijken dan wat kussen en een fleurt.


Ik zei toen: Kop op meisje vertrouw op mij, onze liefde is echt.


Want als je mij een beetje helpt, komt alles wel terecht.

 

 

Ik weet niet wat een fleurt is, volgens het internet een exclusief merk lingerie (drinkwater!!!), dus wat op het eerste gezicht een rijmverbasterde flirt was, staat hier niet eens zo gek in de tekst.

 

 

*****

 

 

Afijn, ik ga me dit weekend aan een looptestje wagen. 

 

 

Ja, ik weet het, het is Kerstmis. 

 

 

En dan?

 

 

Lopen is wel nét iéts belangrijker dan de geboorte van een of andere schimmige Heiland in een of andere stal, waar de stomende neusgaten van os en ezel de enige bron van centrale verwarming zijn, en een paar wijzen brol aanslepen waar geen mens iets mee kan doen (we tekenen voorbehoud aan wat betreft het goud).

 

Trouwens, we zullen toch iéts moeten ondernemen, willen we mijn reet met de omvang van een middelgrote planeet een beetje binnen aanvaardbare proporties brengen,  zeker in tijden van garnalencocktail,  varkensgebraad met champignonroomsaus, kroketten en erwtjes en peekes en de ijstaart, dat alles rijkelijk overgoten met alcoholica allerhande...

 

 

Neen, ik ga een eerste test doen.  Lopen met de nieuwe steunzolen van Borginsole.

 

 

En als het niet fatsoenlijk werkt, dan gaan er koppen rollen....

 

 

 

*****

 

 

 

En tenslotte, in het kader van de vergeving van alle zonden voor alle mensen van min of meer goede wil, heb ik een bekentenis af te leggen: ik ga een koersfiets kopen.

 

Ik ben gezwicht. 

 

Om blessures te mijden, ga ik me verlagen tot het berijden van een fiets, als bijkomende training. 

 

 

Smadelijke nederlaag!

 

 

Maar er zijn wel een aantal strikte voorwaarden die ik stel, vooraleer ik een ijzeren ros wil bestijgen:

  1. het moet minstens 25 graden zijn,
  2. de wind moet in de rug zitten,
  3. het wegdek altijd lichtjes bergaf,
  4. de fiets moet uitgerust zijn met een snelheidsmetertje dat, net zoals het baasje, iet of wat overdrijft (zullen we 12 % nemen in positieve zin)
  5. en een volgauto met reservemateriaal, want ik haat lekke banden.
     

 

 

Dat laatste punt schrap ik.

 

 

Mijn vrouw kennende zal ze als de weerlicht de auto inspringen om achter me aan te rijden.

 

Ik zie het zo al voor me.

 

De ganse tijd het raampje open en brullen:

 

 

 

RODANIA !!!!!!

 

 

 

Neen bedankt.

 

 

En waar is die GSM nu????

17:17 Gepost door Mark in 20 Km door Brussel, Lopen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Weer héérlijk genoten van deze blog. 't Lag misschien aan mijn hormonen :-)

Gepost door: Sandy | 24-12-11

Reageren op dit commentaar

ik heb ook een fietske en steunzolen (maar niet van Borginsole !), en ik kan nog altijd een beetje lopen .. dus er is nog hoop Mark, volhouden ! Blijf bloggen, zeker nu het wat vrouwelijker wordt ! Dat wordt lachen geblazen. Laat 2012 voor jou met minder blessures, of zelfs geen meer, voorbij komen lopen ..

Gepost door: onsels | 24-12-11

Reageren op dit commentaar

Dus dat wordt fietsen in Tenerife? Steeds weer de Teide afdalen op een twenty-niner met het kilometriekske afgesteld voor 26 inch?
Lijkt mij totaal niets voor een duurloper. Daarentegen, het genot om een helling of een col op te rijden... Laat het duren. Zo verslavend dicht bij de roes van de loopbeweging. K2 op de Avenue Tervueren? Wait till you've tasted the real stuff. De Mieren verwelkomen u! :)

Gepost door: navidad | 25-12-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.