16-12-11

Borginsole

 

 

Borginsole.

 

 

 

Donderdag 15 december; 6u 27. 

 

 

Afgrijselijk vroeg.   De ochtendstond heeft regen in de mond.

 

 

De auto zoemt.  Ligt gretig aan mijn voeten, klaar om het baasje te dienen.

 

 

Radio 1 is druk doende de actualiteit uit te spitten. 

 

Overzicht krantencommentaren. 

 

Kommer en kwel.

 

Canaille.

 

 

 

Het regent, het waait.

 

Guur weer.

 

Parapluweer.

 

Mensen haasten zich, diep verscholen in een regenjas, naar de veilige beschutting van hun woning of hun wagen. 

 

 

 

*****

 

 

 

Ik ben op weg naar Rotselaar, Borginsole. 

 

Ik heb een doel, een missie.

 

Borginsole

 

 

Doel: nieuwe steunzolen. 

 

Doel:  Deus ex machina.

 

Doel: nog één keer proberen de kromme situatie recht te plooien.

 

 

*****

 

 

Om fileleed te vermijden, beslis ik de autowegen te mijden en enkel secundaire wegen te volgen. 

 

Traag is mooi. 

 

Het wordt een bedevaart.

 

 

 

Mijn auto doet het regenwater opspatten. 

 

De ruitenwissers zoeven. 

 

Straatlantaarns in strakke cadans.

 

 

 

Lintbebouwing houdt de grauwe dorpjes in een wurggreep. 

 

De kempen is schoon in alle kleinburgerlijke lelijkheid.

 

 

 

*****

 

 

 

Rijkevorsel.

 

Achtmaal de stratenloop, sinds 2004...

 

Malle!

 

Parel der Kempen, 10 mijl.  Of de braderijloop.

 

Lille!

 

10 mijl op de Poeyelheide.

 

Olen!

 

Boerkesjogging 10 mijl.  Hoe ik op het einde van mijn 3de van 4 rondes werd gedubbeld door de latere winnaar, terwijl ik op dat moment zelf mensen aan het dubbelen was.  Bleek dat de atleet die me dubbelde het weekend daarop als zwarte parel meeliep op de Memorial Van Damme...

 

Of de halve marathon in St-Jozef Olen.  2008, mijn besttijd op de halve: 1 uur 25 minuten en 56 seconden...

 

 

Zo mijmer ik wat voor me uit, over het vervagende verleden, het vervagen van lijf en leden,  het lijden en het leven, de dagen van hoogconjunctuur, de dagen van hooggespannen verwachtingen, de dagen van hoogspanning, de hoogdagen van inspanningen, de dagen van nederlagen, de dagen van nederigheid, het dagen van het besef, het besef van beperkingen...

 

 

Godverdomse dagen op een godverdomse bol.

 

 

Overal wegwijzers naar onbestemde bestemmingen, naar plaatsen waar ik ooit ben geweest, nooit ben geweest of nooit zal zijn, nooit wil zijn.

 

 

Wegwijzers, verkeerslichten en verkeersborden verknoeien het landschap.

 

 

Scholieren op fietsen zonder licht slingeren door het verkeer.

 

 

Meisjes in zedige plooirok kakelen.

 

 

Rokende tieners,  dubbel geplooid onder boekentassen, bijeengeklit als een roedel natte honden.

 

 

Helrode lichten aan een spoorwegovergang trekken bloedrode tranen in de regendruppels op mijn voorruit. 

 

Maanwit licht.

 

Verder gaat het.

 

 

Nieuws en verkeersinformatie.

 

 

*****

 

 

Rotselaar.

 

Borginsole.

 

Afspraak met een podoloog om het mechanisch apparaat van uw dienaar ten gronde door te lichten. 

 

Voetstand, afwikkeling, de flexibiliteit der gewrichten, alles wordt in kaart gebracht.  Alles wordt minutieus opgemeten. 

 

De historiek van een lopend leven vol ongemakken wordt overlopen.   Ze vraagt me welke blessures ik allemaal al heb opgelopen.

 

 

Omdat ik niet tot augustus 2012 in Rotselaar wil blijven, vertel ik haar enkel de belangrijkste blessures, ook wel om te vermijden dat ze (het is een juffrouw) niet huilend wegloopt, op zoek naar een stuk touw om zich aan te verhangen...

 

 

 

Ze drukt op mijn pijnlijke hiel, drukt hard, maar dat voel ik niet eens.

 

Ze besluit met haar vuist op mijn pijnlijke rechterhiel te slaan, ook dat is nauwelijks pijnlijk.

 

Daaruit concludeert ze dat de hielspoor niet impactgebonden is, maar toe te schrijven is aan een peesaandoening.  De pees staat onder stress omwille van een foute manier van belasten.  Overpronatie, gecombineerd met een minder gunstige landingshoek.

 

Rudimentair samengevat: een foute landingshoek, foute afwikkeling en een foute afzet. 

 

 

Alles fout. 

 

 

In mijn hoofd flitsen beelden voorbij van een hele stoet schuimbekkende leerkrachten die ook al wisten dat bij ondergetekende zowat alles fout liep...

 

Al dat fout gedoe moet gecorrigeerd worden door de achilles en de pees in de voetboog, waardoor er overbelasting en problemen ontstaan.  Tendinose, ontsteking van de fascie, roept u maar!

 

 

Voetafdrukken worden gemaakt in een stootkussen dat een 3D-computermodel maakt van de voet in belasting.

 

 

Loopband: op blote voeten wandelen, daarna lopen.  Camera's filmen achteraan, vooraan en zijaanzicht.  Op hielen, achilles en kuiten zijn streepjes aangebracht.

 

 

De camerabeelden worden vertraagd afgespeeld om vast te stellen hoe de landing, afwikkeling en afzet verlopen en welke afwijkingen (uitgedrukt in graden) er zijn ten opzichte van het ideaal model.

 

 

Uiteraard weet ik dat de ene helft van de vrouwelijke wereldbevolking (de andere helft slaapt) nu zal roepen:

 

 

Mark, jij bent het vleesgeworden ideaal model.

 

 

 

Rustig, dames, rustig!

 

 

Ik herhaal: rustig, dames, rustig.

 

 

Schreeuw het vooral niet van de daken!

 

 

Uiteraard, ik denk dat jullie gelijk hebben, maar het gaat hier over het ideaalmodel der afwikkeling van de loopschoen.  En daar is zeker ruimte voor verbetering.  Volgens juffrouw podoloog is er werk aan de winkel.  Steunzolen, ja, maar ook oefeningen (daar gaan we weer)...

 

Op de computerbeelden worden de streepjes op kuiten, achilles en hiel met een lijn verbonden; zo kan men de afwijking ten opzichte van de ideale lijn vaststellen in graden, en weet men welke correctie de steunzolen moeten geven.

 

Hyperprofessioneel allemaal.

 

 

De podoloog geeft me nog de nodige info over hoe de steunzolen behandeld en ingelopen moeten worden.  En dat de steunzolen twee dagen later al beschikbaar zullen zijn.

 

Betalen en terug naar huis. 

 

 

Wanneer ik een laatste keer om me heen kijk, zie ik dat de muren volhangen met gesigneerde truitjes van Rode Duivels, foto's van bekende voetballers, volleyballers, motorcrossers, grote namen uit de Belgische atletiek.

 

 

Wat doe ik hier eigenlijk?

 

 

Ik ben een gewone sterveling, verdwaald in de wereld van de topsport.

 

 

 

*****

 

 

Zaterdag zolen ophalen.

 

 

Woensdag kiné: loswerken enkels en behandeling hiel.

 

 

Ergens volgende week: consult sportarts.

 

 

 

Ik meen het.

 

 

Dit is de laatste keer dat ik probeer om de bakens te verzetten.

 

 

Nog één keer.

 

 

Eén enkele keer.

 

 

Eén keer.

 

 

Eén.

 

 

Eén doel.

 

 

Eén dag.

 

 

27/05/2012

      

18:07 Gepost door Mark in 20 Km door Brussel, Lopen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.