30-11-11

King of pain...

King of pain...

 

 

Even kort situeren:

 

De laatste weken had ik daags na mijn duurlopen een pijnlijke rechterhiel.  Onderkant.  En toen de pijn ook tijdens de duurlopen de kop begon op te steken, wisten we dat we moesten handelen om brutale schade te vermijden.

 

 

Ik durfde mijn kiné echter niet onder ogen komen.  Hij verwacht minstens een stalen set buik- en rugspieren. 

 

 

Rompstabiliteit is het nieuwe modewoord!   Codewoord!

 

 

Mijn strenge leermeester zou niet tolereren dat ik op dat vlak sporen van luiheid zou vertonen.  Helaas had ik mijn oefeningen al maanden verwaarloosd.   Van een stalen spierenset was geen sprake.  Teveel trappist.  Te speels karakter. 

 

Redden wat er te redden valt!   Ik ben dus weer als een losgeslagen gek mijn spierkorset beginnen trainen.  

 

 

Redcord! 

 

Spierpijnen!

 

 

Vrijdag 18/11: Kiné Tom B.  verklaart mijn rechterhiel tot oorlogszone annex rampgebied; gevreesd wordt voor (beginnend) hielspoor en/of fasciitis plantaris.  Het boeltje was ook behoorlijk gezwollen. 

 

 

Even tussendoor: hielspoor is een motherfucker van een blessure.  Volgens de legende krijg je het van met je hielen op het salontafeltje te liggen, terwijl je met je luie krent in de zetel voor TV hangt te zappen, maar dat klopt niet.  Neen, langdurige overstrekking van de pees die de dikke teen met het hielbeen verbindt, zorgt voor irritatie en kalkvorming op het aanhechtpunt.  Kort samengevat.

 

 

En ja hoor, in éénzelfde vlotte beweging controleerde Tom mijn spierkorset (fronsen van rechter én linker wenkbrauw) en mijn bekkenstand (lichtjes scheef, wat mij een extra scheve blik opleverde).

 

Omdat er dit voor- en najaar ook al achillesproblemen waren, kwamen we tot de conclusie dat mijn steunzolen vermoedelijk niet meer de juiste ondersteuning geven voor mijn voetbogen.  Met een hele keten aan daaraan gekoppelde problemen.

 

 

Mark heeft het weer helemaal kapot gekregen...

 

 

Alles om zeep...

 

 

2011 heeft wel een erg zure bijsmaak gekregen...

 

 

 

*****

 

 

Actieplan!

 

 

Donderdag 1/12: Afspraak sportarts Sam V. om uitsluitsel te krijgen wat er nu juist allemaal kapot is, en om de revalidatie alvast op te starten zodat er liefst al wat beterschap is tegen volgende datum, zijnde:

 

Donderdag 15/12: Afspraak Borginsole te Rotselaar: nieuwe steunzolen. 

 

 

Check likkebaardend de website!

 

 

*****

 

 

Voilà, het is dus weer van dat. 

 

 

Berusting, scepticisme, rebellie.

 

 

Ik heb de dure eed gezworen om nog één keer, maar dan ook écht de allerallerlaatste keer, te proberen om de boel terug op de rails te krijgen. 

 

 

Nog één keer terug van nul beginnen, nog één keer doorheen de mallemolen van loopanalyse, zooltjes, blessure bestrijden, inlopen zolen, opbouwen van alles en nog wat.

 

 

Pfffffffffffffffffff....

 

 

En als het nu niet ten goede keert, dan hang ik de loopschoenen definitief aan de haak, koop ik een koersfiets en verdwijn ik in de grijze anonimiteit van de zondagsrijders / wielertoeristen.  Of iets anders akeligs.

 

 

Met heimwee naar roemruchte tijden...

 

 

De opstandigheid raast door mijn lijf. 

 

 

Ik wil dit helemaal niet. 

 

 

Ik wil mijn goesting kunnen doen.

 

 

Lopen hoe en wanneer ik dat wil.

 

 

Zo hard ik dat wil.

 

 

Zo dikwijls ik dat wil. 

 

 

Ik mis het zo erg. 

 

 

Lopen.

 

 

De geur van het bos. 

 

 

De stilte. 

 

 

Het ritme.

 

 

De inspanning. 

 

 

Het heilzame gevoel. 

 

 

Het herbronnen. 

 

 

De eenzaamheid. 

 

 

27 mei 2012.

 

 

 

*****

 

 

 

Om mijn vrouw niet teveel op haar zenuwen te werken, ben ik deze ochtend maar wat met mijn bladzuiger gaan rondhuppelen in de tuin. 

 

 

Een frisse neus halen....

 

 

Ik blaas graag met mijn bladblazer. 

 

 

Omdat ik dan mijn gsm niet hoor. 

 

 

Maar ook wel omdat ik dat geblaas een mooi symbool vind van eeuwigdurende beweging, ja zelfs van behoud van energie. 

 

 

Ik verklaar me nader: windmolens gebruiken wind om elektriciteit te maken, ik betaal teveel voor die elektriciteit om die vervolgens weer in wind om te zetten. 

 

 

Mooie cirkelredenering, niet?

 

 

 

*****

 

 

 

Mijn bladblazer heeft ook een functie zuigen, maar dat is me allemaal véél te vermoeiend. 

 

 

Je moet dan om de haverklap die zak leegmaken, wat volgens mijn woordenboek werken is. 

 

 

Daarnaast moet je ook uitkijken wat je allemaal mee opzuigt, want bijvoorbeeld Playmobil durft wel eens flink tegenvallen.

 

 

Ook het zwembadje leegzuigen is niet aan te raden.

 

 

Neen, normaal gebruik ik de bladzuiger alleen in de stand  blazen,  en wel op twee momenten van het jaar.

 

 

 

*****

 

 

Ten eerste tijdens de herfst, meer bepaald wanneer de bladeren vallen en naar de buren moeten geblazen worden. 

 

 

Mijn buren bezitten geen bladzuiger/blazer, dus die worstelen niet met het dilemma wat wél en wat niet mag opgezogen worden.

 

 

U zal nu zeggen: Luierik! 

 

Mogelijk zelfs: Burenpester!

 

 

Helaba, niets is minder waar.

 

 

Ik denk aan mijn buren! 

 

 

Ik voed ze op! 

 

 

Ze  hebben namelijk allemaal een stuitend gebrek aan fysieke conditie, en ik motiveer ze om een rijf (hark) ter hand te nemen en zo te werken aan hun algeheel welzijn, hun hart en bloedvaten én hun tuin. 

 

 

Dat ik daarvoor mijn bladeren moet opofferen, het zij zo,  dat heb ik er graag voor over.

 

 

Sommigen vinden me een altruïst. 

 

 

Zo ver wil ik het nu ook weer niet drijven.

 

 

Naastenliefde, dacht ik zo.

 

 

 

*****

 

 

 

Ten tweede gebruik ik mijn bladblazer in de zomer, tijdens onze roemruchte barbecues. 

 

 

Ik gebruik namelijk mijn bladblazer om een onwillige barbecue wat aan te wakkeren. 

 

 

Jullie mogen voor mijn part gerust blijven aankloten met nepmiddelen zoals jezelf het apezuur blazen op die moedwillig traag smeulende houtskool, of door wat pathetisch te staan wapperen met een krant of door met een haardroger wat bij te föhnen....

 

 

Een haardroger is een bladblazer voor mietjes!

 

 

Neen, échte venten, zoals uw kreupele dienaar, barbecuen met in de linkerknuist een halflauwe Jupiler.  Over de rechterschouder hangt keistoer de bladblazer om het houtskool het likkende vuur aan de schenen te leggen.

 

 

OPGELET!

 

 

Hou een beetje afstand ten opzichte van de barbecue!

 

 

De bladblazer heeft ongekende krachten!

 

 

Ik moet toegeven dat ik het de eerste keer ook wel wat verkeerd had ingeschat.  De bladblazer joeg de gloeiende brokken houtskool tot in de tuin van Maria. 

 

 

Maria, mijn kranige buurvrouw van onbestemde leeftijd, heeft lang gedacht dat er dat weekend een meteoriet in haar gazon was neergestort, maar dat terzijde. 

 

 

Eveneens terzijde, heb ik u het verhaal al verteld dat Maria mij steeds Frank noemt? 

 

 

Neen?

 

 

Ik stel voor dat ik dat bewaar voor een volgende gelegenheid...

 

 

 

*****

 

 

Morgen naar meneer doktoor. 

 

Hopen op een sprankeltje goed nieuws. 

16:58 Gepost door Mark in 20 Km door Brussel, Lopen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Tip: ik overweeg de bladblazer dit jaar in te zetten om sneeuw te "ruimen"; volgens mij moet dit lukken...
Spoedig herstel !

Koen

Gepost door: Koen | 13-12-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.