16-06-11

Als er nu nog iemand één keer Seraing zegt, dan sta ik niet in voor de gevolgen...

 

 

Als er nu nog iemand één keer Seraing zegt, dan sta ik niet in voor de gevolgen...

 

 

 

Kapellekensloop te Minderhout, 11 juni 2011

 

 

 

Minderhout, toegegeven het klinkt net iets minder exotisch als Venetië of Bora Bora, maar u zou schrikken hoeveel toeristische troeven Minderhout kan voorleggen... 

 

Zo is er de Costa Dorado Minderhout, de bekende gouden zandstranden aan de rivier de Mark, de wereldberoemde kapel Sagrada Familia in de Kapeldreef, de internationale luchthaven Charles de Gaulle vlakbij de grootste wolkenkrabber ter wereld, de Burj Kalifa.  In het plaatselijk voetbalstadion van Minderhout, Nou Campina, spelen afwisselend Minderhout City en Minderhout United hun thuiswedstrijden (voorlopig werden de TV-rechten nog niet verkocht) en dan is er ook nog het hardnekkige gerucht dat de Ronde van Frankrijk 2012 de Alpen links laat liggen en dat de koninginnerit haar beslag gaat krijgen op de ijzingwekkend steile flanken van de Hoge Weg te Minderhout.  Contador is bij deze een gewaarschuwd man (en twee waard) en zal best een stukske vlees extra inslaan van het type zero, zero zero zero, zero zero zero, zero zero zero, zero zero zero, zero zero zero, zero zero zero, zero cinco gramos, want vergeleken met de Hoge Weg is de Alpe d'Huez een slap niemendalletje (een zero, zeg maar).  Neen, de Hoge Weg heeft wel wat weg van de Tervurenlaan van de 20 Km door Brusssel, maar dan zonder de eeuwige sneeuw.

 

Jaarlijks is er het Minderhoutse festival, Lesswoodstock, waar de grootste acts de revue passeren: van de Spilzakken tot U3. 

 

 

Maar waar staat Minderhout vooral om bekend, wereldwijd en zelfs een stuk daarbuiten?

 

 

Voor de Kapellekensloop natuurlijk. 

 

Dé confrontatie van de Kempen. 

 

Waar de Kempenzonen elkaar het wit uit de ogen lopen. 

 

 

Daar moeten we bij zijn!

 

 

Het parcours is van een ondraaglijke schoonheid, te weten: asfalt, beton, klinkers, een verhard paadje, en dat in een afwisselend patroon waarvan de meest getaande loper spontaan de tranen in de ogen krijgt. 

 

En goesting natuurlijk, goesting om te lopen!

 

 

*****

 

 

De Kapellekensloop.  Dit jaar was er enkel keuze tussen 5km en nog wat, 10 km en nog wat meer of de halve marathon; de 15 km was afgevoerd van het programma.

 

Omdat het me de laatste weken niet zo slecht afging, had ik beslist de halve marathon te lopen. Tenminste, als het weer gunstig was.

 

De voorspellingen waren veelbelovend; niet te warm en wind net onder orkaankracht.

 

 

*****

 

 

Iedereen tekende present.  U mag dat letterlijk nemen.  Alle toppers uit de vier windstreken waren aanwezig. 

 

Veel bekenden van AVN, het Wezels Omslagpunt, de Atletiekclub van Rijkevorsel! 

 

Dat brengt extra stress met zich mee.  Vele priemende, taxerende ogen in startzone en tijdens de wedstrijd.  En ook veel bekenden aan de kant die je naam scanderen en getuige kunnen zijn van triomf of striemende nederlaag. 

 

En dan nu de saaie statistieken:  maar toch verplichte leerstof:

  

Hier te Minderhout heb ik in 2001 mijn debuut op de halve marathon gemaakt (1u32m18s).  Sindsdien liep ik er in 2002, 2003, 2004 en 2005 telkens onder de 1 uur 30 minuten, moest ik in 2006 ziek opgeven, in 2007 opgeven op de 15 km met een aanslepende hamstringblessure, in 2008 liep ik er een sterke 15 km, in 2009 1u31m40s op de halve, en vorig jaar een matige 15 km.

 

 

Het plan was een aanval te doen op mijn persoonlijke besttijd op de halve marathon; die chrono staat al een paar jaren vastgeroest op 1u 25m en 56s. 

 

 

Ach, nu lijkt het wel alsof ik doelbewust te werk ga tijdens wedstrijden.  Dat ik minutieus toewerk naar een piek en dan bewust een aanval plan op mijn persoonlijke besttijd. 

 

 

VERGEET HET!

 

 

Ik ben zo'n idioot die ELKE wedstrijd aan de start sta met maar één doel: mijn persoonlijk record op die afstand verpulveren.  Of ik nu net terug uit blessure kom en quasi ongetraind ben, of ik afgetraind ben als een bronstige Afghaanse windhond, dat maakt allemaal geen blaas uit; in mijn hoofd telt maar één ding: lopen, nondemiljaar.

 

 

Geef hier dat startpistool, dat ik schiet en vertrek, op zoek naar een persoonlijk record.  Of de totale afgang.

 

 

Hij die voor mij staat in de uitslag, wel, die mens was beter.

 

Nadenken is mijn fort niet, wordt hier wel eens meewarig gefluisterd in de wandelgangen. 

 

 

 

*****

 

 

 

De startzone. 

 

Frank T. staat vlak bij mij. 

 

 Frank heeft me geklopt in Seraing vorige week.

 

Het doet me niks.

 

 

Arrrgh, neen, dat is gelogen, het doet nog altijd pijn. 

 

 

Pas op, Frank is een fantastisch atleet, een toffe mens, aangenaam in de omgang, man van de wereld, stoer, kordaat, welbespraakt, voorzien van de nodige oren en poten, neen, echt waar, ongelogen, proper op zijn eigen en zo, ik bedoel maar, iedereen zou een Frank of twee in huis moeten hebben, maar (en er is altijd een maar) Frank heeft wél een geweldig nadeel:

 

 

HIJ HEEFT MIJ GEKLOPT IN SERAING! 

 

 

U zou nu mijn hartslag moeten kunnen voelen: 286, minstens.

 

 

Frank heeft mij geklopt in Seraing!

 

 

Best mogelijk dat ik vandaag mijn persoonlijke besttijd ga verpulveren, maar feit blijft wel dat Frank mij heeft geklopt in Seraing. 

 

 

Dat vergeet ik de eerste driehonderdtwintig jaar niet meer.

 

 

Dat Frank mij geklopt heeft in Seraing.

 

 

In Seraing dus.

 

 

Frank.

 

 

Geklopt.

 

 

 

*****

 

 

 

Hij die mij in Seraing klopte, staat naast mij in de startzone.  We praten wat, over een onbeduidend voorval in Seraing meen ik mij te herinneren (draai het mes nog maar eens rond in de wonde, doe maar, Frank) tot plots het magische moment is aangebroken.

 

 

Een pistool, meer is er echt niet voor nodig, en we zijn weg.

 

 

19de Kapellekensloop 2011 374.JPG

 

 

Eerst enkele bochten en dan is er de ongenadige klim op de Hoge weg.  Ik heb het spoor gekozen van Maria V., die hier ongeveer elk jaar de 1ste plaats bij de vrouwen behaalt.  Normaal gezien loop ik haar er in het begin van de wedstrijd af, om nadien weer geremonteerd en achtergelaten te worden.

 

 

Plots heb ik zowaar een plan! 

 

 

Ik ga bij Maria blijven en zien hoe lang ik mee kan. 

 

Peter F. uit Niel komt ook aansluiten, nu zijn we met drie.  Iets later met vijf.  Vlak voor ons schuift de kopgroep van ons weg.  Die kerels lopen dan ook dik boven de 17 km per uur.

 

We haspelen de eerste kilometer af op 3m 48s.  Dat is snel.

Ik kijk even om, gewoon maar om te checken of Frank, u weet wel, de man die mij klopte in Seraing, in de buurt is.  Seraing is niet in de buurt.

 

Vlak voor ons loopt Dré B.  Hij laat zich door ons groepje opslokken.  We zijn met zes.  En iets later met zevenen. 

 

Maar nog voor de tweede bevoorrading aan de molen, gaat de achterdeur van ons groepje al open. 

 

19de Kapellekensloop 2011 423.JPG

 Peter F.                                   Moi              Maria V.                                 

 

 

Twee man er af (u ziet ze nog in de bocht) en zo blijven we met vijf over: Maria, Dré, Peter, Tom en ikzelf.  Hoe hard het ook gaat (alleszins boven de 15 km/uur), er wordt zelfs nog wat gesproken.  Het zweet begint inmiddels al te stromen.

 

Doortocht 5 kilometer op 19 minuten en een paar seconden. 

 

Ik hoop minstens 3 ronden in dit groepje te kunnen blijven.  Omdat deze lopers stuk voor stuk beter zijn dan uw dienaar, hoop ik dat ze me op sleeptouw nemen naar een goede tijd.

 

Ronde 1 zit erop; nog 3 te gaan.  Ik zit op recordschema...

 

 

 

 ******

 

 

 

Ronde 2.  De olijke vijf zijn nog steeds bij mekaar.  Achteruit blikken is geruststellend.  Niemand die in staat lijkt om binnen afzienbare tijd aan te sluiten. 

 

 

Ook geen Frank te zien. 

 

Had ik u al verteld dat Frank mij in Seraing....?

 

 

Bevoorrading 1.  Ik moet een klein gaatje laten vallen.  Lopen en drinken, het lukt me niet goed.  Ik been de achterstand bij, wat toch wat krachten kost.

 

Bevoorrading 2: zelfde scenario, maar nu krijg ik het gaatje niet meteen dicht.  Ik heb de ganse Molenstraat en ganse 's Boschstraat nodig om terug aansluiting te vinden.  En daarvoor ben ik zwaar in het rood moeten gaan.  Ik merk dat ik onmogelijk dit groepje kan blijven volgen.

 

Wanneer we de Leemstraat indraaien, moet ik er weer af, en iets verder tekent de licht oplopende Witherenweg mijn doodvonnis.  Ik ben eruit gelopen en moet met lede ogen vaststellen dat mijn groepje wegschuift.  Op de Witherenweg zie ik dat Peter ook moet lossen.

 

Hij wordt mijn mikpunt.  10 kilometer trouwens in 39 minuten en een handvol seconden.

 

Maar ik sta er alleen voor.  En de wind begint ook zwaar te wegen.  Nog meer dan 10 kilometer alleen lopen.  Ik vrees dat een record er niet in zal zitten vandaag.

 

 

 

*****

 

 

 

Ronde drie.

 

Het lange lijden begint. 

 

Het tempo zit er nog wel in. 

 

Peter F. loopt niet zo ver voor mij uit.  Kon ik nu maar eens even versnellen, dan was ik zo bij hem.  Maar dat gaat niet.   Hoe frustrerend is dat: hoogstens een meter of tien achterstand, en met geen mogelijkheid het gat dicht kunnen lopen.

 

Ik zit à bloc. 

 

En toch ga ik door, en door, en door, en door.

 

Kilometer 15: 1 uur en enkele seconden.  Dat is slechts enkele seconden boven mijn tussentijd op de 15 km toen ik mijn besttijd liep op de halve marathon.  Ik heb nog meer dan 25 minuten voor iets meer dan 6 kilometers.  4 minuten 10 per kilometer.  Normaal gesproken lukt dat zonder probleem, maar na 15 snoeiharde kilometers is dat niet min.  Ik weet dat het over is, maar ga toch proberen zo dicht mogelijk te komen.

 

Verder gaat het.

 

Maar ik voel dat ik begin te kraken.  De systemen beginnen uit te vallen.  De adem jaagt, alles verzuurt, alles verkrampt. 

 

 

 

*****

 

 

 

Laatste ronde.  Er komt iemand aansluiten.  Ik probeer aan te pikken.  Lukt niet. 

 

Alles begint pijn te doen.  Mijn voeten staan in brand, mijn kuiten op het punt te ontploffen.  Alles aan mijn lijf schreeuwt het uit, alles lijkt te scheuren, willekeurige spieren op de rug gaan in kramp.

 

En opnieuw word ik bijgehaald.  Het is verdorie iemand die in het begin uit ons groepje is weggevallen.  Blijkt dat hij beter ingedeeld heeft.  Ook hier moet ik het hoofd buigen.  Ik kan niet mee.

 

En nog eentje, ja het kan niet op.

 

De Leemstraat.  Waar in godsnaam blijft dat bordje van de 20 Km? 

 

Ach, daar, eindelijk.  De chrono liegt niet.  1 uur 22 minuten en 28 seconden.  Record is weg.  Maar het wordt wel een goede tijd.

 

 

 

mark2.jpg

 

De laatste kilometer en nog wat meters wegen loodzwaar, ik ben leeg wanneer ik eindelijk de laatste rechte lijn indraai. 

 

En ik druk mijn chrono af op 1 uur 27 minuten en 27 seconden, op plaats 17 van 99 deelnemers. 

 

 

En ja, beste lezer, u bent natuurlijk razend nieuwsgierig hoe het Frank is vergaan. 

 

Frank, ook wel bekend als  "the Seraing Killer", zat nogal in de knoop met zichzelf.

 

frank.jpg

 

 

 

 Aankomstzone: sportdrank tanken, wat keuvelen met zij die sneller waren.  Uitblazen, op positieven komen. 

 

 

*****

 

 

 

Dit is mijn derde beste tijd van inmiddels 19 halve marathons.

 

Niet slecht voor deze oldtimer, maar ik zou Mark niet zijn als er niets zou knagen. 

 

Record gemist, maar het is ook duidelijk dat ik in feite de afstand nog niet helemaal in de benen heb.  Tot 15 km loopt het ok, nadien is het allemaal wat minder comfortabel.

 

Ik wandel (wankel) op pijnlijke lege benen richting kleedkamer.  De schoenen uit. 

 

Oei, er is toch wat randschade. 

 

De teen naast mijn dikke teen, de digitus secundus, heeft redelijk te lijden gehad.  Twee bloedblaren maar liefst...  Tijdens de wedstrijd deed alles in die mate pijn dat ik dat niet eens geregistreerd heb.

 

En ik vrees dat mijn rechterkuit ook gehavend uit de strijd is gekomen (een vrees die inmiddels bewaarheid werd; een lichte verrekking, helaas).

 

De douche buiten vergt ook wat van een mens.  Twee opstapjes van ruim 40 cm zijn bijna onoverkomelijk.  Douche is gelukkig lekker warm.

 

En dan volgt nog een ruime nabeschouwing, waarbij het rijkelijk vloeiend gerstenat  de tongen losser maakt, en waarbij de nachtmerrie te Seraing een vage herinnering wordt.

 

 

2011_06_11_2047.JPG

 

 

*****

 

 

 

 

Ik wens de bevriende fotografen hartelijk te danken voor het erg genereus ter beschikking stellen van hun foto's,

uitzondering gemaakt voor volgende foto:

 

 

 

 

mark.jpg

 

 

Hiermee is meteen het definitieve bewijs geleverd dat de mens inderdaad rechtstreeks afstamt van de aap, in mijn geval: de chimpansee. 

 

Darwin heeft dus gelijk...

 

Zoek de 0 verschillen:

 

imagesCAUK69P1.jpg

 

 

Dat de heren en dames van AVN nu vooral maar niet denken dat ze me keihard moeten uitlachen, want ik beschik over een behoorlijke oorlogskas schandelijk fotomateriaal van jullie allemaal...

 

 

 

***** 

 

 

Trouwens, met bepaalde foto's is het ook aangenaam algebra bedrijven:

 

Bijvoorbeeld:

 

 

 

2011_06_11_2033.JPG

 

 

We maken de som:                  één atleet + 4 tripels Westmalle, is gelijk aan:

 

 

2011_06_11_2049.JPG

 

Enfin, de nabespreking was mogelijk nog moeilijker, harder en vooral langduriger dan de wedstrijd zelf.

 

Wordt, helaas, vervolgd... 

 

 

_____________________

Foto's: Martine Van Rijckevorsel, Leo Gabriëls.

 

16:13 Gepost door Mark in 20 Km door Brussel, Lopen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

hallo mark
proficiat leuk geschreven en ook gelopen natuurlijk zonder uitvluchten recht voor de raap . vroeger reed ik diezelfde dag altijd een koersje voor wielertoeristen , maar sinds ik de kapellekesloop heb ondekt geen koersen meer voor mij . lopen is veel leuker en (h)eerlijker als je slecht of goed dat kun je niet wegstoppen je komt toch op je plaats tercht. hopelijk niet teveel last van de kuit want de wedstrijden volgen nu in sneltempo op . misschien tot zaterdag in den toprun
loop ze, marathonman Dré

Gepost door: dré billet | 16-06-11

Reageren op dit commentaar

Hahaha,... super! Ik zat al een paar dagen op je verslag te wachten en het is weer subliem!
Een dikke proficiat met je prestatie!
Toch een vaststelling: de laatste meters voor de finish ziet Frank (die van Seraing...) er nog redelijk fris uit én hij kon nog lachen. Wat niet van iedereen kon gezegd worden. Zou hij zijn krachten gespaard hebben?
Wordt vervolgd...

Gepost door: Hild | 17-06-11

Reageren op dit commentaar

Hoi Mark,

weer een mooi verslag. Heb het toch maar niet gewaagd om mijn Halfgod te belagen. Ik was er op voorhand dan ook uitvoerig op gewezen wat mijn lot zou zijn. Mischien kon ik ook gewoon niet beter. Mijn wedstrijd is ongeveer hetzelfde verlopen zoals bij U. Zelfde doel bij de start, en zelfde pijn bij de aankomst. Waarschijnlijk veel minder pijn dan bij U, want ik heb dan ook een heel stuk trager gelopen. Zo zie je maar, Halfgoden vallen wel eens van hun sokkel maar ze kruipen er altijd weer fier terug op.

Groeten, Frank.

PS: hopelijk valt de blessure goed mee en is ze snel genezen.

Gepost door: Frank | 17-06-11

Reageren op dit commentaar

Heel, héél knap verslag, zoals we van jou gewoon zijn. Ben wreed content dat je weer schrijft. Hopelijk houdt de kuit zich snel weer koest.

Gepost door: Sandy | 17-06-11

Reageren op dit commentaar

Hallo stalker Mark,

Zelf ben ik nog niet zo lang gebeten door die loopmicrobe maar telkens ik een verslag lees van één van je koersen ben ik verkocht. Je kunt alles zo prachtig beschrijven en alles komt zo eenvoudig over,leest gemakkelijk en brengt een mens direct aant lachen, petje af voor zowel je prestaties tijdens het lopen als je auteurscapaciteiten en dat maakt het zo plezant om elke keer als we gaan lopen en de mogelijkheid van fotos te nemen er is, dat we die gelegenheid ook benutten!!Ik ben ook blij dat je soms bezwijkt onder de druk om bepaalde fotos toch te publiceren...Dus denk eraan ,achter elke struik of boom of schutsel kan er een (amateur)fotograaf staan!!!!
In ieder geval nog veel beterschap gewenst met je blessure en kan je de volgende wedstrijden je weer helemaal smijten en vergeet je zo ....Seraing
Leo

Gepost door: Leo | 17-06-11

Reageren op dit commentaar

Een plezier om te lezen, Mark, zo kunnen we alles herbeleven, gelukkig niet de pijn van je benen, maar de sfeer rond de Kapellekensloop is heerlijk ! Proficiat met je prestatie !

Doe je woensdag mee met de loop in Hoogstraten, 10 km ? Axel belooft hier in de zetel dat hij je zal kloppen (ook al last hij weeral een rustpauze in (lees : niet trainen) haha, we hebben dus weeral een uitdaging te fotograferen ... ik zal er zijn !

Groetjes vanuit Rijckevorsel,
Martine

Gepost door: Martine | 17-06-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.