24-12-10

Zolang de leeuw zal klauwen...

Zolang de leeuw zal klauwen...

 

 

Neen, De Wever.  Zit!  Lig!  Pootje!

 

Een paar dagen geleden zat ik voor televisie mijn nagels bij te knippen.  Ja, als loper is het belangrijk dat je je vinger- en teennagels tijdig kortwiekt.

 

Dat heeft een doel, neen twee zelfs:

 

Ten eerste: gewicht.  Elke gram die je als loper extra moet meezeulen, is er eentje teveel. 

 

In die optiek laat ik ook altijd mijn trouwring thuis, zowel op wedstrijden als op trainingen.  Nu ja, die ring zit ook erg los (ik was een gezellig dikkertje toen ik trouwde; nu een pezige, afgetrainde Afghaanse windhond) en ik vrees mijn trouwring te verliezen.

 

Ten tweede: als teennagels te lang zijn, dan kunnen die blijven haken in de kousen en als dat een paar duizend keer gebeurd tijdens een wedstrijd, dan hou je daar iets onaangenaams aan over (een blauwe teennagel bijvoorbeeld).

 

Maar bij het knippen van een vingernagel, bleef er een stukje opzij zitten, dat ik manueel verder weg trok.  En je voelt het al wel komen, iets té ver getrokken.  En nu, een paar dagen later, is de zijkant van die vinger licht gezwollen wegens ontstoken. 

 

Ambetant!

 

 

*****

 

Woensdag 22 december.

 

Een mistige sneeuwdag.  En de mist valt. 

 

Ik vertrek voor een duurloop.  De eerste na twee weken vallen en opstaan met een lichte verrekking.  Hopen maar dat de rechterkuit zich beschaafd zal gedragen.

 

Tenslotte heb ik rigoureus het RICE-principe gevolgd voor revalidatie:

 

R = Rest

I = Ice

C = Compression

E = Elevation

 

Rest was de gemakkelijkste.  En dat bleek wonderwel goed combineerbaar met Elevation.  Languit in de zetel met de benen op de leuning.

 

IJs was ook niet moeilijk.  Het lag overal voor op te rapen.

 

Compressie hebben we, ja ik moet eerlijk zijn, niet toegepast.  Mijn compressiekousen lagen boven, en dat was niet te combineren met het rustprincipe.

 

 

Dus, ik vertrek voor een duurloopje.

 

Loopt u met me mee?

 

Opgepast, de oprit is glibberig.  En nu de besneeuwde straat in.  Voor mijn deur is er de laatste weken geen korrel zout gestrooid, dus is het een ijspiste.

 

Rechtsaf de Lindendreef in, die wel relatief sneeuwvrij is gemaakt, maar de aanvriezende mist zorgt voor ijzelplekken. 

 

Schuiven!

 

 

*****

 

 

 

Kind 2 heeft een hemelse schrik om zijn teennagels te laten knippen. 

 

Totaal ongegrond, want uiteindelijk hebben we in al die jaren amper een teen of twee afgeknipt, dus waar hebben we het over?

 

Neen, Kind 2 laat zijn teennagels groeien tot ongekende proporties.  Moest mijn vrouw niet zo kordaat zijn om de aanval op zijn teennagels in te zetten, dan zou het record van Louise Hollis wel eens kunnen sneuvelen (teennagels tot 23 cm!).

 

Maar nood breekt wet.  Wanneer mijn vrouw beslist dat Kind 2 nieuwe schoenen nodig heeft, dan is het van belang dat we zijn teennagels eerst knippen, kwestie van toch schoenen in de juiste maat te kunnen kopen.

 

Chloroform is meestal nodig, of een verdovingsgeweer, of brute mankracht om Kind 2 te verschalken en te  overmeesteren, opdat mijn vrouw het nodige knipwerk kan verrichten.

 

Wanneer we aan tafel de teennagelknipbeurt van Kind 2 plannen, spreken we altijd in codetaal, om te vermijden dat Kind 2 onraad ruikt.

 

U kent dat soort situaties wel.  Ouders en kroost zitten met een slaapkop aan het ontbijt en er dienen delicate dingen besproken worden; dingen zoals cadeautjes voor onder de kerstboom, knippen teennagels Kind 2 of planning seksuele activiteiten ouders.

 

Kinderen luisteren nooit, horen ook niks. 

Behalve de dingen die ze niet moeten/mogen horen. 

 

Vroeger deden we dat soort delicate communicatie in een taal die Kind 2 niet machtig was, maar één van de nadelen van het onderwijs is dat ze onze kinderen zo nodig slimmer moeten maken. 

 

Dank u daarvoor. 

 

Frans, Engels of Duits zijn inmiddels uitgesloten, dus moesten we iets anders verzinnen.

 

 

Wat is knippen van teennagels in het Maltees? 

 

Naar ik meen: dwiefer ikklippjar

 

Maar het is goed mogelijk dat ik nu iets onwaarschijnlijks vies heb getikt. 

 

 

We gebruiken dus codetaal om zulke delicate onderwerpen als teennagels knippen Kind 2  te behandelen.

 

We hebben het dan altijd over de "klauwen van de leeuw".

 

 

Neen, enkel voor nieuwe schoenen wordt Operatie Klauwen van de Leeuw in gang geblazen.

 

 

*****

 

Ok, nu rechtsaf de dreef in naast de gevangenis.

 

 

koloniewinter 007.jpg

 

 

Die ziet er nu zo uit.

 

En het is schuiven op de vastgereden en gepolijste sneeuwlaag.  Daarom verkies ik in de diepe sneeuwlaag aan de kant te lopen. 

 

Dat is het betere beulwerk.

 

De hartslag iets hoger dan normaal (flirten met de kaap van 150). 

 

De kilometers schuiven ongemerkt onder me door.  Ik kijk mijn ogen uit.  Alles ziet verblindend wit. 

 

De eenzaamheid in de bossen van de kolonie is totaal. 

 

 

koloniewinter 027b.jpg

 

 

De zon probeert krampachtig door te breken...

 

 

*****

 

 

 

Ja, ouder zijn van moderne kinderen is niet eenvoudig, zeker niet als ze Kind 1 of Kind 2 heten.

 

Mijn ouders hadden het toch een stuk gemakkelijker.

 

Vroeger was alles anders. 

 

Toen ik jong was, werd alles op de groei gekocht. 

 

Zo kreeg ik meestal schoenen die een paar maten te groot waren onder het motto: "Daar groeit hij wel in". 

 

Kleding: idem dito.

 

En schoenen of kleding vroeger  was  gemaakt om lang mee te gaan.  

 

Mode bestond niet.

Tucht wel. 

 

Tegenwoordig zijn schoenen gemaakt uit materiaal dat zo onderhevig is aan slijtage, dat je ze in feite niet durft dragen: ze mogen niet nat worden, of ze vallen al uit mekaar. 

 

Maar wel modieus, natuurlijk.

 

Schoenen vroeger zagen er uit alsof je van nature een horrelvoet had.  En een jas was gemaakt van oliedoek uit de scheepvaart.  Met de fiets windop rijden ging niet, je werd terug geblazen.

 

 

*****

 

Voorbij het Bootjesven aan uw linkerkant.  Nu dichtgevroren. 

 

 

koloniewinter 040.jpg

 

 

Centrale bomen: het eilandje in het midden van het ven.

 

We zijn al iets meer dan een half uur onderweg!  En de kuit draait vlotjes mee.  Ik ben tevreden...

 

En alsof het niet op kan, probeert de zon nogmaals door de mist te priemen...

 

 

koloniewinter 047.jpg

 

 

 

*****

 

 

En brillen!

 

Brillen waren puur functioneel, een instrument om de visueel gehandicapte te helpen.  Een soort prothese.  Een straf om dragen.

 

In deze tijden zijn brillen een personality-statement. 

 

Je ziet wel eens van die heren, meestal kunstzinnige types, omroepers op televisie en/of aanhangers van het wapperend handje, met van die monturen waarbij een mens zich afvraagt:

 

Waar hangt dat ergens aan vast? 

 

Niet op de oren, niet op de neus, maar klaarblijkelijk via een centrale beugel over het hoofd en daar ergens verankerd.

 

 

Als je vroeger een bril moest hebben, dan was dat een ziekenkasbrilleke

 

Type Boudewijn:

 

 

 

boudewijn3.JPG

 

 

 

Dat type dus.

 

Hoe intelligent je ook was, je zag er meteen uit als een imbeciele schlemiel, een oelewapper. 

 

En in de rurale streken van de Kempen, waar de beschaving begin jaren zeventig van de vorige eeuw nog maar nét erg voorzichtig om de hoek was komen kijken, stond een bril meteen gelijk aan:

 

een aansteller, betweter, verwijfd, homo, sul, en dies meer.

 

In elk geval was het reden genoeg om elke dag in mekaar geslagen te worden.

 

 

*****

 

 

Ok, ik weet het.  Twee weken nauwelijks gelopen wegens verrekking.  En mijnheer is vertrokken voor een forse duurloop. 

 

Rustig opbouwen?

Neije, niets voor mij...

 

En trouwens, is het geen godsgeschenk om in dit mooie, koude kader te mogen lopen, te kunnen lopen?

 

De veldwegen tussen de weilanden zijn in het regenseizoen compleet kapot gereden door zware traktoren; daarna steenhard gevroren en dichtgesneeuwd.

 

Behoorlijk gevaarlijk.  Ik kies eieren voor mijn geld en besluit een stukje te wandelen.  Het heeft niet veel zin om hier te vallen of finaal een voet te verzwikken.  Onder mij kraken ijsplaten!

 

Terug de boszone in. 

 

koloniewinter 051.jpg

 

 

 

*****

 

 

En het onderwijs vroeger, was ook iets wat met de vlakke hand onderwezen werd. 

 

Fijnbesnaardheid bestond niet: als je een zweem van linkshandigheid vertoonde, dan werd die arm vastgebonden aan de bank zodat je wel rechts zou  leren schrijven.

 

Zo'n technieken komen rechtstreeks uit het boek: Inleiding tot het kweken van Psychopaten, deel 1.

 

 

Nu over brillen gesproken.  Mijn vrouw heeft een erg ingenieuze bril. 

 

Eentje die kan muteren. 

En van kleur kan veranderen. 

 

Vergeleken met haar bril is een kameleon eerder een saai beest.

 

 

De kleur kan aangepast worden aan de waan van de modekleur van de dag. 

 

Ze kan de onderkant van de bril er af klikken en vervangen door een andere kleur montuur.

 

Fantastische uitvinding!

 

Die onderklikkers maken ervoor dat je telkens een andere kleur en vorm montuur aan je bril kunt bouwen. 

 

Belachelijk detail in dit verhaal is dat die onderklikkers ongeveer even duur zijn als een bril, maar soit, een kniesoor die daar over zeurt.

 

 

Er is echter meer...

 

Want, en dit is pas straf, tevens kan mijn vrouw met die bril met mij  communiceren op een hoger, non verbaal niveau, het hyperonbewuste niveau, waarbij subliminale boodschappen worden doorgegeven...

 

 

Ik heb een paar voorbeelden ter illustratie:

 

Kleur brilopsmuk

Freudiaanse betekenis

 

Zwart

 

1.    De kat werd plat gereden, rouwproces.

2.    Je bent onze huwelijksdatum vergeten (alweer!).

3.    Er zit een kras op de wagen, me know nothing!

 

 

Groen

 

1.    GFT-bak moet buitengezet worden.

2.    Grasmachine is eenzaam.

3.    Planten, water, nu!

 

 

Blauw

 

1.    Haal een glas water (+ Dafalgan), looppas.

2.    Postbode is geweest, haal bus leeg.

3.    Er zit lucht op de verwarming.

 

 

Rood

 

1.    Kind 2 heeft een buis voor aardrijkskunde.

2.    Er is geen blaas op TV.

3.    Als ik van jouw een mening wil, dan zal ik je er eerst wel  een  geven...

 

 

Tijgerprint

 

1.    Miaauwkes....

2.    De Visa is leeggeshopt.

3.    Ik ga naar de bioscoop met Annelies. 

Wat vraag je?

Wat jij dan moet eten?

Jouw eten staat...   ... in het kookboek!*

 

 

*Beter goed gejat dan slecht verzonnen...

 

 

*****

 

Mijn duurloop loopt op zijn laatste benen.

 

Ik ook, trouwens. 

 

Na 1 uur 24 minuten kom ik in de Markvallei.

 

 

koloniewinter 022.jpg

 

 

En ginds in de verte ligt mijn doel...

 

Katrien, de kerk van mijn thuisstad.

 

 

koloniewinter 017.jpg

 

 

Ik voel dat het op is. 

 

Mijn liezen doen pijn, wellicht van het constant bijsturen op de gladde ondergrond, mijn rechterkuit speelt op (maar niet op de plaats waar de verrekking zich bevond).

 

Ik besluit afwisselend te lopen en te wandelen.

 

De laatste honderden meters blijf ik lopen. 

 

Het begijnhof! 

 

 

koloniewinter 042.jpg

 

 

En dan, 1 uur 30 minuten op de teller, thuis!.

 

Moe, maar tevreden.

 

 

*****

 

 

Prettige kerstdagen!

 

Mark

Kerstavond 2010

 

 

 

17:41 Gepost door Mark in 20 Km door Brussel, Lopen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Hier is weer veel aan te genieten, maar deze twee regels zijn het fraaist:
"Mode bestond niet.

Tucht wel."

Een halve eeuw cultuurgeschiedenis in iets meer dan een halve haikoe.

Gepost door: rencapy | 25-12-10

Reageren op dit commentaar

Prachtige foto's, Marc.
En bij ons in de loopgroep wordt altijd gezegd (als we weer eens door vele centimeters sneeuw "dabben"): "hier leggen we de basis voor de zomer!"
Voor jullie ook nog fijne feestdagen een een prettig eindejaar!

Gepost door: Hild Hillen | 25-12-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.