05-11-10

Miaauwkes

Miaauwkes

 

Mijn vrouw is vroedvrouw, ik meen dat ik dat hier al eens eerder heb aangehaald. 

 

De interne keuken van het menselijk lichaam is haar dus niet bepaald vreemd. 

 

Letterlijk te nemen, zelfs.

 

U wil niet weten in hoeveel ....

 

..... heum ja,......

 

...............als u het goed vindt, ga ik deze zin niet afmaken, u weet wel waar ik naartoe wil.

 

 

Nu, als u ooit op de bevallingstafel terecht komt, dan moeten er een aantal dingen die tot de sfeer van lichaamsopsmuk behoren, verwijderd worden.

 

Zo dient nagellak, hoe kunstig ook, weg.  Omdat men aan de veranderende kleur van het nagelbed bepaalde dingen kan aflezen.

 

Weg dus.

 

 

Zo ook de navelpiercing.

 

 

En ja, ook de piercings die zich in nog lagere regionen bevinden.  Je zal het maar meemaken dat de gynaecoloog met de forceps (verlostang) in je clitorispiercing blijft haken...

 

 

SCHEUR!!!

 

Voelt u het nu ook samentrekken in de onderbuik?

 

 

Doet me denken aan een voorval een paar jaar geleden.  Een avondje TV.  Mijn vrouw was in de keuken een kiwi gaan plukken en ik maakte van de gelegenheid gebruik om snel-snel wat rond te zappen. 

 

 

Ik zap naar Nederland 3 en net op het moment dat ik beeld kreeg, jagen ze een ijzeren naald door de eikel van een manspersoon.

 

 

 

JAAAAAAAKKK!!!!

 

 

 

Ik voel mijn eigen jongeheer dekking zoeken in mijn onderbuik.  Ik slaak een ijselijke gil, maak een achterwaartse salto  en beland daardoor vrij elegant achter de zetel.  Ik gluur met afgrijzen boven de zetelrand uit naar het  bloederige tafereel dat zich verder ontplooide op mijn TV. 

 

Een Prince Albert piercing was het.

 

 

 

Nog voor geen miljoen euro.

 

Nu ja, bij nader inzien, een miljoen euro is wel héél veel geld...

 

 

Maar goed, het komt altijd op hetzelfde neer.  Het blijft zelfmutilatie.

 

Maar u doet natuurlijk wat u niet laten kan.

 

Kunnen we het wel esthetisch verantwoord houden, alstublieft?

 

 

 

*****

 

 

Zo belandde, eerder toevallig en zonder voorbedachte rade, een foto op mijn bureau; het bureau van de Président-Fondateur van het Mean Machine Running Team (u mag mij excellentie noemen). 

Wel, beste lezers, in die foto kunnen wij ons, vanuit onze functie én puur theoretisch, volkomen vinden (en verliezen, dat ook).

 

De foto, genomen op de Ekiden aflossingsmarathon te Brussel van oktober 2010, siert nu tot in de eeuwen der eeuwen ons bureaublad.

 

 

ekiden 2010.jpg

 

 

Het was duidelijk een frisse dag. 

 

Maar aanschouw dat lichaam. 

 

God had duidelijk een betere dag toen hij dat in mekaar boetseerde. 

 

Mijn lichaam is dan weer overduidelijk op een blauwe maandag gemaakt (na een uit de hand gelopen wilde braspartij op zondag), waarbij God gebruik heeft gemaakt van wat overschotjes van een kalende baviaan en een kreupele struisvogel.

 

Dit exemplaar is echter helemaal volgens de regels van de kunst gemaakt  en voorzien van de nodige lichaamsopsmuk.

 

Piercing centraal en aan beide zijkanten een tatoeage.  

 

Dat Wim Delvoye hier een voorbeeld aan neemt! 

 

In plaats van varkens te tatoeëren!

 

 

*****

 

 

Deze tatoeages verdienen echter een klein woordje uitleg. 

 

We mogen redelijkerwijs aannemen dat die tatoeages staan voor zaken die belangrijk zijn voor de juffrouw in kwestie.

 

Ik bedoel maar: je gaat toch geen triviale zaken op je buik laten vereeuwigen middels een tatoeage?

 

Ik heb een ruime kennissenkring, bevolkt door Gods meest eigenaardige exemplaren. 

 

Maar ik ken bijvoorbeeld niemand die als tatoe:

 

  • 200 gram salami,
  • 150 gram van 't paardje,
  • 8 schellen jonge kaas,

 

op zijn pens heeft staan.

 

 

Anderzijds ken ik dan wél weer iemand die de naam van zijn vrouw op zijn bovenarm heeft laten tatoeëren:

 

 

Manuela. 

 

 

U zal zeggen (met een kleine geëmotioneerde snik in de stem): hoe romantisch!

 

Edoch, onder Manuela staat nog een andere naam getatoeëerd, namelijk Nicole, maar dan op deze manier:

 

Nicole.

 

 

Om maar te zeggen: eeuwig kan op verschillende manieren geïnterpreteerd worden. 

Bittere ervaring leert ons trouwens dat tijdelijke zaken meestal voor de eeuwigheid zijn (bijvoorbeeld: BHV), en eeuwige zaken tijdelijk (bijvoorbeeld: contactlijm).

 

Manuela. Hoor je ook niet dikwijls.

 

Nu zit ik plots met dat liedje van Jacques Herb in mijn hoofd. 

 

Bedankt daarvoor.

 

Manueeeeela, Manueeela
Manueeeeela, Manueeela
Manuela (met een soort zucht in verwerkt, érg kunstig allemaal).

We reden door de nacht
De radio heel zacht
Het kon niet mooier zijn
't Leek een eeuwig refrein (wat ook opgaat voor het refrein van dit nummer).

Ik raakte zo verward
En reed opeens te hard
Ze lachte nog naar mij
Maar toen was het voorbij

 

 

*****

 

 

Maar we wijken af,  terug naar ernstige zaken, terug naar de studie van de foto, die ons bezorgd werd door onze juridische dienst. 

 

 

ekiden 2010.jpg

 

 

Neen, wat deze juffrouw op haar, en dat mag gezegd, érg fraaie buik heeft laten vereeuwigen, zijn uiteraard die twee zaken waar de juffrouw in kwestie belang aan hecht, ja zelfs aan verslaafd is geraakt.

 

 

We hebben wat moeten puzzelen om een en ander uit te vlooien (zelfs even de steen van Rosetta er bij gehaald),  maar we hebben ontdekt waar de tatoes uiteindelijk voor staan.

 

De linkse tatoe staat voor de loopsport, hier verzinnebeeld door het logo van Nike, de Swoosh.  Wist u trouwens dat de ontwerper voor dit logo een ereloon van, ocharme, $ 35  heeft gekregen?

 

De rechtse tatoe liet zich niet zo gemakkelijk ontcijferen.  Het  heeft ons heel wat kopbrekens bezorgd, maar u kent ons, wij gaan desnoods dwars door een muur om ons doel te bereiken.  Meestal via een deur, maar toch...

 

Neen, die tatoe staat voor de liefde, amor, de hoofse liefde en ja, toch ook wel de lust.  

 

Hier verzinnebeeld door de letter M.

 

 

De   M van .....

 

 

.....Mark.

 

 

 

Ze is niet enkel mooi, ze is nog slim ook.

 

 

God heeft deze keer duidelijk overdreven...

 

 

De commentaren zijn gesloten.