19-10-10

You stupid woman!

You stupid woman!

 

Zaterdag 16 oktober

 

Zeer wisselvallig weer.  De voormiddag belooft nog wel wat te worden, met een najaarszonnetje dat schuchter tussen de dreigende wolken komt piepen, maar er staat een strakke, schrale wind, die de aanval opent op de herfstbladeren.  Het is officieel nu, de grauwe dagen komen er aan, tijd om de kachel op te poken, de sjaal te zoeken en de warmwaterkruik nieuw leven in te blazen.

 

Maar!  Het regent niet.

 

Want dan zou het pas echt een zure, bittere dag worden.  Zo'n troosteloze regendag, waar wij Belgen een patent op hebben.   Het durft hier namelijk wel eens te regenen. 

 

In België hebben we twee regenseizoenen:

 

Eerst het najaarsregenseizoen.  Dat loopt van half augustus, met regen en stortregen en onweer, tot half december.

 

Dan gaat het vriezen.  Of iets harder regenen.

Dit loopt dan tot eind januari. 

 

Dan is het weer hoog tijd voor het voorjaarsregenseizoen.  Dat begint begin februari, met regen en stortregen en onweer en stopt met wat geluk half juli. 

 

Dan begint de Belgische zomer; meestal wisselvallig weer met zware bewolking, afgewisseld met buien (als het een topzomer is), anders regent het gewoon tot half augustus.

 

Om dan naadloos over te gaan in het najaarsregenseizoen.

 

 

*****

 

 

Maar het regende (nog) niet.  Maar waaien des te meer.  Dat, gecombineerd met de eerste najaarskou, zou het kader worden van de Herfstjogging te Rumst.  Naargelang de geraadpleegde bronnen zou de afstand 15,9 km, 15,7 km, 15,5 km of 15,3 km bedragen.

 

Ik weet wel wat mijn prestaties in het verleden hier waard waren: in 2005 liep ik hier 1u 4m en 20s, in 2008: 1u 4m 45s. 

 

Op de autoroute de la pluie, de E19 richting Antwerpen, is er van zon al helemaal geen sprake meer.  Donkere wolken dreigen aan de einder, voortgejaagd door helse wind.  En de eerste regen valt, weliswaar motregen, zelfs te weinig voor de intervalstand van de ruitenwissers.

 

Rumst.

 

Normaal valt deze jogging samen met de jaarmarkt, maar dat is dit jaar niet het geval.  Geen kermis om doorheen te lopen, wat jammer is, want zo waren er toch nog een paar verdwaalde toeschouwers langsheen de omloop.  Anderzijds kan je nu met de wagen tot vlak bij de startlocatie geraken én vlot parkeren.  Ja, we lopen graag, maar parkeren toch minstens zo graag nét naast de kleedkamer...

 

Geen grote opkomst hier, ook wel omwille van concurrentie van andere wedstrijden in de omgeving, maar toch vooral omdat er weinig ruchtbaarheid wordt gegeven aan deze wedstrijd.  Nochtans een mooie omloop, dat via het jaagpad op de rechteroever naast de Rupel loopt en ons via wat asfaltwegen terug naar centrum Rumst brengt.  En dat 3 maal.

 

Peter F. uit Niel en Kris A. uit Hemiksem zijn ook op het appel.  Ik had niet anders verwacht.  Peter heeft zondag laatstleden de marathon van Eindhoven gelopen (3 uur 25 minuten; rustig aan volgens hem!) en Kris heeft me vorige week nog maar eens verslagen....

 

Koud dus en ik twijfelde over alles:

 

  • singlet?
  • shirt met korte mouwen?
  • handschoenen?
  • 2/3 de tight of korte?
  • heeft Contador nu clenbuterol gebruikt of niet?
  • de boutades van aartsbisschop Léonard?
  • wat spookt er door het hoofd van de 'clarificateur royal'?

 

Enfin, ik was in dubio...

 

Maar ik had een donkerbruin vermoeden dat we vandaag alle registers zouden opentrekken, dus was het zaak om koel te blijven en dus viel de keuze op een singlet, korte tight en geen handschoenen. 

 

Ik warm op in het gezelschap van Peter F.  Wanneer we de dijk naast de Rupel oplopen, is het alsof we een vuistslag krijgen.  IJskoude wind blaast ongenadig hard in het nadeel.  Omdat de Rupel tussen bossen doorloopt, is het hier een tunnel waarin de wind wordt gekanaliseerd, waardoor die nog eens aan kracht lijkt te winnen. 

 

Dit wordt knokken, een kilometer of twee pal in de windtunnel.

 

Grondig opgewarmd staan we in de startzone wat op en neer te springen om warm te blijven.  Omdat we samen starten met de 5 km en 10 km, staat er toch een aardig peloton lopers aan de start.  Op de 15 km zijn er amper 24 starters.

 

En we zijn weg.  Eerst een paar bochten door het plaatselijke park.  Dan middels een beestig steile knik de dijk op en de windtunnel in naast de Rupel.  Ik nestel me vlak achter Kris A.  Het plan is om hem zo lang mogelijk te volgen en dan maar zien te overleven.

 

Het jaagpad slingert traag in flauwe bochten; ik moet constant de juiste kant van Kris zoeken om uit de wind te blijven.  Peter zit ook bij ons, samen met wat lopers die de 5 km betwisten.

 

Km 2: Onder de autoweg door, dan linksweg.  Nu zou de wind in het voordeel moeten blazen, maar helaas zitten we nu tussen de huizen en bossen te slingeren, zodat de wind gebroken wordt.

De groep is inmiddels uit mekaar geranseld.  Peter heeft de rol moeten lossen, en de heren van de 5 km zijn er ook al uit gelopen.  We zijn nog met z'n drieën en het gaat toch behoorlijk hard.

 

Opnieuw onder de autoweg door, op weg naar Rumst.  Ik heb het lastig om aan te klampen. 

 

Rumst, km 4 ongeveer.  Ik moet een gaatje laten vallen op Kris en zijn kompaan.  Ik ben alleen.  Achter mij zie ik Peter in het gezelschap van Luc V.L.

 

Doortocht na de eerste ronde (5 km en 100 meter of meer, wie zal het zeggen): 20 minuten en 32 seconden. 

 

Vlotjes.

 

Ronde 2. 

 

Ik kom nu alleen de dijk op en krijg frontaal de mokerslag van de wind te verwerken.  De wind geselt het riet, langs de oever.  

 

Het riet buigt, maar breekt niet. 

 

Ik buig ook, maar breek toch al een beetje.

 

Het is beestig hard knokken maar toch overleef ik de stormende wind en bereik het keerpunt.   Nog steeds alleen, maar ik zie nu dat Peter en Luc een behoorlijk stuk op mij zijn ingelopen. 

 

Weer twijfel ik wat te doen.  Iets vertragen, recupereren en me laten inlopen om zo met die twee heren de wedstrijd af te handelen of knokken tot het bittere eind? 

 

Ik besluit om iets te vertragen, te recupereren en mijn wagonnetje aan te pikken bij Peter en Luc. 

 

Ze komen bij mij en Peter vraagt om samen te werken.  Korte aflosbeurten op kop om zo de wind te overleven, het tempo op te schroeven en vast te houden. 

 

Maar zodra ik me op kop zet, moet Peter al een gaatje laten vallen (hij had de zwaarste inspanning geleverd om mij bij te benen, Luc zat tegen zijn plafond toen).  Ik vertraag opnieuw een beetje.

 

De molen begint te draaien. 

Korte beurten. 

Tempo strak.

 

Veel wordt er niet gezegd.  We trappen alledrie op de adem.  Omdat we zo dicht op mekaar lopen, maken we af en toe contact.  Voet tegen hiel, armen die tegen mekaar tikken.

 

Doortocht 10 km 200: 41 min 48 seconden. 

 

De derde maal de nijdige knik van de dijk oplopen.  Dit doet pijn en geeft een knak in het tempo.  Boven gekomen opnieuw de wind in.  Kris heeft nog een comfortabele voorsprong op ons, maar blijft een mikpunt.

 

Beulen tegen de wind in.  Ik merk dat de aflossingen niet meer zo vlot gebeuren.  Iedereen loopt op de limiet.  Ik denk dat we alledrie even sterk zijn.  Toch laat Luc al eens een beurt voorbij gaan, zodat ik direct opnieuw de wind in moet. 

 

Keerpunt voorbij.  En het begint te wegen.  Even overweeg ik zelfs om mijn kompanen te laten gaan (achteraf blijkt dat we alledrie in de derde ronde hebben overwogen om de andere twee te laten gaan), maar ik blijf braafjes mijn beurten op kop afwerken.

 

Gek is dat.  Vorige ronde zat ik nog de ideale plaats te zoeken waar ik mijn versnelling zou plaatsen in de laatste ronde (en had gekozen voor een stukje vals plat).  Nu zit ik met schrik dat stukje af te wachten, bang dat ik daar zal moeten  afhaken.

 

Ik overleef het stukje vals plat.  We beginnen mensen te dubbelen.  En Kris A. heeft een stuk van zijn voorsprong moeten inleveren.  De samenwerking werpt vruchten af.  Maar hem bijhalen is een utopie.

 

En dan zijn we plots in het centrum van Rumst.  En in de laatste kilometer.  Nu valt af te wachten wat er van de verstandhouding zal overblijven. 

 

Want de finish lonkt.

 

Ik weet dat er een aantal haakse bochten zijn in de laatste honderd meter en wil daar zeker op kop zitten.  Ik besluit gradueel te versnellen, in de hoop dat ik mijn metgezellen kan versmachten.  Maar dan moet er nog wel iets in de tank zitten. 

 

Ik begin te versnellen.  Peter laat zich niet pramen en volgt vlot.  Luc kraakt, maar hangt er nog aan. 

 

Plots versnelt Peter fors, echt een snok.   Hij komt me voorbij.

 

Ik versnel ook nog wat. 

 

Luc lost.

 

Peter is eerst in de eerste haakse bocht.  Voorbij gaan zal moeilijk worden, ook al omdat hij niet bepaald vertraagt.

 

Ik moet mijn meester erkennen.

 

Peter finisht op 1u 2min en 5 sec, ik op 1u 2min en 9 sec (positie: 8), Luc nog eens 4 seconden later.  Kris had 1 uur rond.  Zowaar mijn snelste editie in Rumst, in minder goede omstandigheden.

 

Snel naar binnen.  Warmte zoeken.  Mijn handen zijn verkleumd en weerbarstig.

 

Wanneer we uitgaan van 15,3 km, dan had ik een gemiddelde van 14,77 km/uur.  Gezien de forse wind, kan ik daar heel goed mee leven.  Volgens lopers met afstandsmeting aan boord, is het toch 15,5 km.

 

In de kantine van de plaatselijke basketbalclub is het een gezellige drukte.  De drie musketiers van de dag praten nog wat bij over de beleving van de wedstrijd.  We zijn unaniem: we hebben mekaar op sleeptouw genomen, zijn alledrie boven onszelf uitgestegen en hebben daardoor dit prima resultaat behaald.

 

Er is een ad random tombola, waar ik een DVD-box van "Allo Allo" win. 

 

De rest van de avond wordt gevuld met de escapades van René Artois, zodat geregeld te horen valt:

 

"You stupid woman!".

 

 

*****

 

 

En dan nu een dienstmededeling: wegens conflictueuze agenda's en dubbele boeking, zal uw scribent helaas niet aan de start verschijnen van de halve marathon van Etten-Leur.

 

Balen!

 

Maar we gaan op zoek naar een alternatief op de kalender; de halve marathons zijn echter erg dun gezaaid deze tijd van het jaar.

 

Iemand een suggestie?

 

18:23 Gepost door Mark in 20 Km door Brussel, Lopen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Kasterlee, Marc? Wij gaan er met enkele leden van AVN naartoe.

Goed gelopen in Rumst! We konden het resultaat maandagmorgen al zien in GVA. Knap gedaan!

Gepost door: Hild Hillen | 19-10-10

Reageren op dit commentaar

Mijn stelling: wind is een asymmetrisch fenomeen dat uit drie richtingen tegen kan waaien, maar nooit uit meer dan een in de rug meeblaast.

Gepost door: rencapy | 20-10-10

Reageren op dit commentaar

2 minuten van je tijd afgedaan? Dat is verdorie veel, zenne. Die samenwerking heeft echt geloond blijkbaar.

Net als Hild dacht ik ook direct aan Kasterlee ivm die halve marathon, maar dat is geen snel parcours, hé. Daar moet je mee rekening houden. Je kan je hartje daar wel ophalen aan de heuvels vanaf km 11 :-)

Gepost door: Sandy | 21-10-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.