21-12-10

Ich bin ein Berliner

Ich bin ein Berliner

 

 

Mijn vrouw is een hete.

 

Wat is dat stompzinnig gelach op de achtergrond?

 

 

Jaaaaa, mijn vrouw is een hete in bed.

 

Wat is dat gelach?

 

 

Maar enfin....

 

Heb ik iets verkeerd gezegd?

 

 

?????????????????????????????????????

 

 

Ach ja, nu begrijp ik het. 

 

U heeft het weer verkeerd begrepen. 

 

 

Het zit namelijk zo.

 

 

Mijn vrouw heeft het in bed altijd direct warm, terwijl ik het altijd koud heb.

 

 

En zo ontstaan de meeste donsdekenconflicten.

 

 

*****

 

 

Vroeger waren we verliefd op mekaar en dan kon niets tussen ons komen, laat staan een donsdeken.

 

Nu, zovele nachten later, is een donsdeken toch wel een belangrijk punt in onze relatie geworden.  Een aandachtspunt én een twistpunt.

 

 

Daar is een lange evolutie in geweest.

 

Eerst hadden we één deken voor de volledige bedbreedte, en een tweede om er bovenop te leggen, voor de extreem koude nachten.

 

Maar toen begon de ellende....

 

 

Scenario 1: De egel....

 

Mijn vrouw en ik liggen in bed.

Allebei onder hetzelfde donsdeken.

 

's Nachts word ik wakker, blauw van de kou. 

 

Wat is het geval? 

 

Mijn vrouw heeft als een soort egel het donsdeken om zich heen gewikkeld, op zoek naar warmte, MIJN WARMTE.

 

 

 

Scenario 2: De kreeft....

 

Mijn vrouw en ik liggen in bed.

 

Allebei onder hetzelfde paar donsdekens.

 

's Nachts word ik wakker, misselijk van de hitte. 

 

Wat is het geval? 

 

Mijn vrouw heeft het 's nachts té warm gekregen en haar tweede deken dubbel op mij gegooid, op zoek naar afkoeling. 

Ik word wakker,  als in een koortsdroom, zwetend als een rund, gekookt als een kreeft...

 

 

*****

 

 

Wat is hiervan de oorzaak?

 

Een verschil in opwarming.

 

Mijn vrouw kruipt met dezelfde lichaamstemperatuur als uw dienaar in de sponde, maar dan wel met afgrijselijk koude voeten, maar dat is een detail (een detail maatje 40, maar goed).  Voeten hebben we voor niets nodig in bed, dank u, noem ons desnoods klassiek in dat opzicht.

 

Maar mijn vrouw warmt sneller op dan de planeet, en bij uitbreiding uw dienaar, zodat ze 's nachts de dekens begint te verspreiden. 

 

Tegen de ochtend kan je een spiegelei bakken op haar buik.  Pas op, dat hebben we nog niet proefondervindelijk kunnen uittesten, eieren hebben we voor niets nodig in bed, we hebben ons deel  eisprongen al gehad, dank u, noem ons desnoods klassiek in dat opzicht.

 

 

*****

 

 

Oplossingen lagen niet voor de hand.

 

Een echtscheiding kon ik me, dixit mijn boekhouder (nadat hij was bijgekomen van het lachen), financieel gesproken niet veroorloven.  Dus dat was geen optie...

 

Er moest een soort afscheiding komen in het midden van het bed.

 

Ik heb even overwogen om een muur halfweg het bed te metselen.  Een soort van Berlijnse muur, met zoeklichten en al...

 

Pas op, veel voordelen, je zou bijvoorbeeld  met je rug zalig kunnen aanschurken tegen de prikkeldaad, maar toch... het was niet helemaal wat we in gedachten hadden.

 

 

Maar toen kregen we een ingeving. 

 

We kopen éénpersoonsversies van de donsdekens. 

 

Ja, de helft van de planeet heeft geen nagel om in zijn gat te krabben, maar wij gaan bij wijze van experiment nog wat extra donsdekens kopen.

 

En het werkt!  Des winters slaap ik met een flanellen pyjama onder een tweetal donsdekens, mijn vrouw in een satijnen niemendalletje onder één donsdeken.

 

Des zomers slaap ik in een satijnen niemendalletje onder één donsdeken, mijn vrouw enkel onder een lakentje.

 

Zo hebben we het donsdekenconflict naar de geschiedenisboeken verwezen...

 

 

*****

 

 

Niet dat daarmee alle bedconflicten werden opgelost. 

 

 

Zo beweert zij bijvoorbeeld dat ik snurk. 

 

Vooral na zware inspanningen.  U dient hier te lezen, loopinspanning, vermits dat de enige inspanningen zijn die ik wens te verrichten.

 

Zij  bewéért dat ik snurk, want persoonlijk heb ik mezelf nog nooit horen snurken.  

 

En de Vermassen in mij wil keihard bewijs (of neen, was Vermassen niet die man die....  enfin, laat maar); keihard bewijs dus, een bandje opnemen met gesnurk volstaat in deze niet; het gesnurk kan van gelijk wie zijn.

 

Neen, klank én beeld, dat is bewijskrachtig!  Met een gerechtsdeurwaarder die de technische installatie heeft onderzocht op deugdelijkheid en nadien verzegeld, plus een aantal experts die kunnen aantonen of er al dan niet geknoeid is met de beelden.

 

Dan zullen we nog eens klappen...

 

 

*****

 

 

Alsof zij zo stil is in bed.

 

Mijn vrouw kan zo midden in de nacht plots een raar geluid maken.  En als ik tussen slapen en waken zit, dan vlieg ik meestal verschrikt rechtop in bed.

 

Geluid zoals:

 

Mjeuuuhk! 

 

 

Maar dan met een wisselend volume.  Ik zweer het u, dan ben je meteen klaarwakker.

 

 

Nu deze nacht was het ook weer prijs.

 

 

U heeft misschien  gemerkt dat er de laatste tijd wel eens een sneeuwvlokje is gevallen.  Ik heb tussen haakjes mijn rug weer ongeveer gesloopt omdat ik absoluut de paadjes en de oprit sneeuwvrij wil houden.  Daar sta ik desnoods midden in de nacht  voor op (let wel: volgens de dikke Van Daele, versie Mark, is midden in de nacht een zeer rekbaar begrip; rekbaar tot desnoods 10 uur in de voormiddag...).

 

 

Enfin, deze nacht lig ik de slaap der onschuldigen te slapen. 

 

 

Plots weergalmt er door het huis:

 

 

Blangdelingdedeng

dingdongkriepedekletter...

 

 

Ik ben al slaapdronken op zoek naar het jachtgeweer, wanneer ik plots merk dat de slaapkamerdeur open staat.

 

 

Mijn vrouw was op de badkamer gaan kijken of het nog gesneeuwd had.

 

 

En daarbij was ze tegen een siervaas op ijzeren poten gelopen.

 

 

De siervaas maakte vervolgens het volgende geluid:

 

 

Blangdelingdedeng.

 

 

De verdere geluiden, zijnde:

 

 

dingdongkriepedekletter

 

 

werden gemaakt door mijn vrouw.  In een zielige poging om de vaas het zwijgen op te leggen, werd er nog meer lawijt gemaakt.

 

Ik zweer het. 

 

Wanneer er ooit een wedstrijd wordt uitgeschreven waarbij er met een minimum aan inspanning een maximum aan lawijt kan gegenereerd kan worden, dan weet ik wie ik inschrijf.

 

 

Mijn vrouw en de vaas.

 

 

*****

 

 

Morgen, woensdag 22 december, lange duurloop. 

 

Tenminste, we kruisen de vingers in de hoop dat de contractuur nu definitief tot het verleden behoort.

 

18:28 Gepost door Mark in 20 Km door Brussel, Lopen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Hebben ze jou nog niet aangeboden om een column in de Runner's World te schrijven, of in een ander sporttijdschrift? Dan moet je jezelf aanbieden. Echt waar! Je laat centen liggen als je het niet doet! Alweer - hoe kan het ook anders? - geweldig humoristisch geschreven!

Gepost door: Sandy | 21-12-10

Reageren op dit commentaar

Even lees ik dit weblog niet en plotseling is je vrouw een innige relatie begonnen met een stuk meubilair. En dan zijn er die zeggen dat dit de rustige dagen zijn!

Gepost door: rencapy | 23-12-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.