01-10-10

Count Dracula, I presume?

Count Dracula, I presume?

 

 

Donderdag 30 september

 

Mijn eerste looptest, gisteren, met mijn nieuwe loopschoenen is een doorslaand succes geworden.  De vuurdoop werd met glans doorstaan.  Mijn knieën en achillessen knorren vergenoegd; eindelijk opnieuw volop demping, dankzij mijn nieuwe loopschoenen.

 

Hoe durf ik?

 

Loopschoenen zeggen tegen mijn weledele Brooks Adrenaline GTS 10.

 

Loopexcellenties; dat is véél beter.

 

De handboeken van het lopen zijn unaniem.  Nieuwe schoenen moeten eerst ingelopen worden.  Dat is logisch. 

Wel dat geldt misschien voor ordinaire loopschoenen, maar niet voor Brooks Adrenaline GTS 10, de loopexcellenties.  Dat heb ik woensdag nog maar eens bewezen.

 

Nieuwe schoenen aanbinden en hopla, een duurloopje van een 18-tal kilometer.  Geen centje pijn!

 

Schoenen inlopen, da's voor coiffeurs en jannetten!

 

Echte venten dragen Brooks en die plooien zich naar de ijzeren wil van het baasje.

 

 

 

*****

 

Vrijdag 1 oktober

 

Nu ja, vandaag is het baasje helemaal geradbraakt.

 

Gisterenavond, een saaie TV-avond vol razendsnel zapwerk.  Dan, ter elfder ure, begeven wij ons naar de bedstee, om nog urenlang te lezen.

 

Nu ja, mijn vrouw zal nog urenlang lezen,  ik haal ongeveer 2 bladzijden om dan ongenadig in slaap te vallen.

 

 

*****

 

 

Ik ben net aan het indoezelen, wanneer Kind 1 onze slaapkamer binnen komt gedenderd.

 

Kloppen was geen optie, de paniek was behoorlijk groot.

 

 

ER ZIT EEN VLEERMUIS OP MIJN KAMER!!!!, roept Kind 1.

 

 

Mijn vrouw geeft mij een por. 

Dat is lichaamstaal voor:

 

"Los dat eens op".

 

Ik begeef me naar de kamer van Kind 1.  Ik ben de locomotief.  Achter mij volgt het treintje: Kind 1, mijn vrouw en Kind 2 (met in de ene hand een tennisracket en in de andere een zwaard).

 

 

Ik ben van geen kleintje vervaard.

 

Muggen plet ik, sardonisch lachend,  tussen duim en wijsvinger. 

Ik beschik over een Clijsteriaanse backhand met de vliegenmepper. 

Duizenden spinnen heb ik opgestofzuigd. 

Ik heb ooit een hond geaaid. 

Beren lust ik rauw (liefst van die zure beertjes).

Enfin, ik ben een beest (of ruik soms toch als een beest)...

 

 

Ik open voorzichtig de deur van de slaapkamer van Kind 1 en....

 

 

....inderdaad....

 

.....er vliegt een vleermuis in paniek rondjes in de fel verlichte kamer.

 

 

Ik smak de deur terug dicht.

 

 

Topoverleg met de troepen.

 

We moeten de ramen hélemaal open zetten, zodat het beestje weg kan.

 

Iedereen is het eens met dat plan, op één pietluttig detail na.

 

Het woord 'we' wordt vervangen door het iets minder algemene 'Mark'.

 

Ik open opnieuw behoedzaam de slaapkamerdeur en merk nu dat de vleermuis niet meer rondvliegt. 

 

Leuk, maar waar is ze dan wel? 

 

Ik sluip voorzichtig richting ramen, om die helemaal open te...

 

 

WOOOOOOOOOW !!!!!


Plots vliegt ze weer als een razende doorheen de kamer.


 

Alle troepen gillen, lopen als een kip zonder kop rond om vervolgens  in complete wanorde de aftocht te blazen. 

In de algehele sfeer van paniek sloopt Kind 2 een paar vazen met zijn tennisracket. 

 

Iedereen was buiten geraakt, behalve ik. 

 

Mijn vrouw had de deur érg empathisch achter zich dicht gesmakt, terwijl ik nog binnen zit.

 

Merci daarvoor.

 

Beelden van een vleermuis die haar slagtanden in mijn halsslagader zet spookten door mijn hoofd...

 

 

Ik pleeg even later ook vaandelvlucht.

 

Daar staan we weer met het ganse gezin op de overloop.

 

Overal voelen we beesten kriebelen op ons lijf.

 

 

 

Allemaal goed en wel,  maar we hebben geen alternatieven: dat beest moet buiten!

 

Ik open opnieuw de deur.

 

Weer niks te zien.

 

Of toch, ginds bovenop de airco zit de vleermuis.

 

Ik kan het beest in het vizier houden terwijl ik voorzichtig beide ramen helemaal open zet.

 

So far, so good!

 

Hoe kunnen we het dier motiveren om buiten te vliegen?

 

Kind 2 stelt voor om er een zwaard naartoe te flikkeren, maar gezien de schilderwerken iets té recent zijn, lijkt ons dat niet écht een optie.

 

 

En nu rendeert het feit dat de kinderkamers bij ons een vuilnisbelt zijn.  Er liggen redelijk wat projectielen zonder waarde, in de vorm van lege petflessen.

 

Ik gooi lege flesjes cola light richting vleermuis. 

 

De eerste zes er feestelijk naast natuurlijk. 

 

Maar dan tref ik bijna doel.  Het dier schrikt  op en na wat paniekerig rondklapwieken (zowel van de vleermuis als van uw dienaar), kiest de vleermuis eieren voor haar geld en vliegt buiten.

 

Kind 2 komt daarop  "BANZAI"  brullend binnen gestormd met zijn zwaard en timmert nog wat verdwaald meubilair aan spaanders.

 

Maar de vleermuis is weg!

 

Hoera en joechei!

 

Pa is een held!

 

 

*****

 

 

De rust keert weer.

 

Ieder zoekt zijn bedje op. 

 

Geeuw!

 

Morgen is het vroeg dag.

 

Geeuwer!

 

1000 verantwoordelijkheden.

 

Geeuwst!

 

 

*****

 

 

2 uur 's nachts.

 

Iedereen is onder zeil.

 

Tot plots Kind 1 opnieuw de ouderlijke slaapkamer binnen komt gestormd.

 

 

Er zit  nog een vleermuis op mijn kamer!

 

 

Mijn vrouw geeft mij een por.

Dat is lichaamstaal voor....             .....u weet inmiddels ook al waarvoor.

 

En opnieuw staan we aan de slaapkamerdeur van Kind 1.

 

Overleg te plegen.

Op blote voeten.

In ons ondergoed.

 

 

"Ben je zeker dat er een vleermuis is binnengekomen; de ramen stonden hoogstens op een kier", zegt mijn vrouw.

 

Kind 1 antwoordt: "Ik hoorde geritsel in de buurt van mijn bureau."

 

 

Vervolgens wordt er een Chinese vrijwilliger aangeduid om de kamer binnen te gaan.

 

Ik.

 

Ik open voorzichtig de deur.  En dwaal rond in de kamer.  Op mijn hoede.

 

Sluip op mijn tenen naar het bureau van Kind 1.

 

Niets te zien.  Dan kijk ik in zijn boekenkast.

 

Verdorie daar zit ze, tussen een paar boeken.

 

Count Dracula, I presume?

 

 

Ik ben ijzig kalm.

 

Dat is niet helemaal waar.  Razende hartslag!

 

Mijn vrouw geeft me een grote handdoek.

 

Wat is het plan?

Ik ga de vleermuis met boeken en al inpakken en dan beneden op straat loslaten.

 

Strak plan!

 

De eerste handdoek gaat over het stapeltje boeken én de vleermuis.  Ik pak ze langs alle kanten in, maar mis nog wat om de achterkant in te pakken.

 

Een tweede handdoek brengt redding.

 

En net op het moment dat ik.....

 

Vreselijk spannend, vindt u ook niet?

Staat het zweet ook in uw handpalmen?

Rustig blijven ademen...

Als het té spannend voor u is, dan zegt u het maar.

Neen, want als de spanning ondraaglijk wordt, dat zou ik niet op mijn geweten willen hebben.

Stel dat u bang wordt!

Of een hartlijder bent...

Of dat er jonge kinderen meelezen.

Een mens kan uiteindelijk niet voorzichtig genoeg zijn.

 

 

En net op het moment dat ik de tweede handdoek er omheen wikkel.....

 

 

....schiet de vleermuis met een rotgang de kamer in.

 

En begint als een razende rond te vliegen.

 

Er is geen uitweg. 

De ramen staan op een minieme kier. 

 

De troepen stormen met een verwilderde blik in de ogen opnieuw de slaapkamer uit. 

 

Een ware stampede.

 

De deur wordt nogmaals dicht gesmakt.

 

Saillant detail: hoewel er een hoop herrie werd gemaakt, gegil, geroep en getier in combinatie met slaande deuren, blijft Kind 2 rustig doorsnurken...

 

Opnieuw binnen geslopen.

 

Nergens een spoor te bekennen van de vleermuis.

 

 

 

We aanvaarden de nederlaag.

 

 

De ramen worden helemaal open gezet. 

 

 

Beddengoed en al hetgeen Kind 1 nodig heeft voor zijn schooldag morgen wordt gerecupereerd.

 

 

Licht uit.

 

De donkerte zal rust brengen en zo zal de vleermuis wel verdwijnen.

 

Kind 1 brengt de nacht door in de living.

 

Inmiddels is het half drie. 

We hebben het ijskoud en de adrenaline jaagt door ons lichaam.

Inslapen lukt moeizaam. 

Na een lange tijd val ik terug in slaap.

Enkele seconden later, zo lijkt het toch, loopt de wekker af.

 

Ik ben geradbraakt.

 

 

Vanochtend de slaapkamer van Kind 1 helemaal uitgekamd met de fijne borstel.  Niets meer gevonden.  Count Dracula is weg!

 

 

****

 

 

Zondag sta ik aan de start van de halve marathon in Breda.  Lopen in het buitenland!

Het is meteen ook het Nederlands Kampioenschap halve marathon.  De bezetting zal dus prima zijn.

Het belooft een relatief warme dag te worden.

 

Ik heb er zin in!

 

Ik ga er vliegen alsof ik op de hielen word gezeten door een vleermuis...

 

Met mijn nieuwe, spierwitte Brooks Adrenaline GTS 10.

 

 

19:16 Gepost door Mark in 20 Km door Brussel, Lopen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Marc, is het wel een goed idee om direct met nieuwe schoenen een wedstrijd over 21 km te lopen?
Ik heb altijd gehoord dat je daar eerst even geleidelijk aam moest wennen?

Gepost door: Hild Hillen | 03-10-10

Reageren op dit commentaar

@ Hild,
hadde da nie wa eer kunnen zeggen, want ik heb het in Breda ondervonden dat ,dat inderdaad niet zo'n goed idee was

Gepost door: Benny | 04-10-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.