24-09-10

De Boobytraptheorie

De Boobytraptheorie

 

Vrijdag 24 september 2010

 

 

Heeft er iemand de CD van Abba gezien?

 

HEEFT ER IEMAND DE CD VAN ABBA GEZIEN ?

 

Ja, het gekke is dat je bij ons thuis alles minstens twee keer moet vragen, vooraleer iemand zich verwaardigt om te antwoorden.

En dat antwoord helpt je meestal geen millimeter vooruit.

 

Omdat het antwoord meestal slingert tussen  NEEN  of  WEET IK VEEL.

 

Ja, en zonder de CD van Abba geraakt de auto niet gekuist. 

 

Abba is namelijk de perfecte autowasmuziek, met de Bee Gees als goede tweede.  Maar Abba heeft toch dat  ietsje meer.  Dan blinkt de auto toch nét wat harder, na Abba.  Vooral de velgen.

 

En Abba heeft zoveel gênante meebrulnummers, dat is redelijk absurd.

 

If you change your mind, I’m the first in line
Honey I’m still free
Take a chance on me
If you need me, let me know, gonna be around
If you’ve got no place to go, if you’re feeling down
If you’re all alone when the pretty birds have flown
Honey I’m still free
Take a chance on me
Gonna do my very best and it ain’t no lie
If you put me to the test, if you let me try

Take a chance on me
(that’s all I ask of you honey)
Take a chance on me

 

En dan kan ik zo heerlijk dyslectisch meebrullen met  het achtergrondkoortje: take a chance, take a chance, take a chachachachance ...

 

 

Ik heb, al zeg ik het zelf, een mooie stem.

Neen, dat is niet helemaal waar.

Ik heb een onwaarschijnlijk fantastische mooie stem.

 

En ik kan daarnaast ook nog eens erg goed zingen, en bovendien toonvast. 

 

Wat van bepaalde leden van ons gezin, in casu van het vrouwelijk geslacht, niet kan gezegd worden.

 

Urbanus zong ooit:

 

Als moeder zong was heel het huis in vreugde
Als moeder zong was iedereen vol jolijt

Daar staat zij naarstig al bij haar kookfornuis
Want straks komt vader stomdronken thuis
Dan stinkt zijn adem naar alkohol en look
En krijgt ze slagen van de kachelpook

Als moeder zong was heel het huis in vreugde
Als moeder zong was iedereen vol jolijt

Haar oudste jongen moet morgen naar het leger
En haar dochter werd ook zwanger van een Chinees
En terwijl vader hevig loopt te vloeken
Wast zij gedwee al zijn gele onderbroeken

 

Wel, de geel gearceerde zinnen zijn niet van toepassing op ons gezin (waarmee ik geenszins bedoel dat de niet-geel-gearceerde zinnen wél van toepassing zouden zijn op ons gezin; dat zijn conclusies die ik geheel voor uw rekening laat). 

 

Neen, het geel gearceerde vraagt onze aandacht en is niet van toepassing op de zangkwaliteiten van bepaalde leden van ons gezin, in casu die van het vrouwelijke geslacht. 

 

Als bij ons moeder zingt, dan scheurt bij wijze van miniem overdrijven het plafond en verhangen de katten zich collectief aan de trapleuning.  Met een elektriciteitsdraad, dat nijpt goed af.

 

 

Maar goed, ik kan vandaag geen auto wassen, wegens een stuitend gebrek aan de CD van Abba. 

 

Pas op, het doosje van de CD van Abba is er nog wél, maar daarin zit  een schijfje van Rob De Nijs...  

 

Waar het doosje van Rob De Nijs is?   Joost mag het weten.  En laat toevallig geen enkel lid van ons gezin de naam Joost dragen, wat jammer te noemen is in deze optiek.

 

Rob de Nijs is dan weer ideaal als achtergrondmuziek voor het schilderen van binnendeuren, maar in de diepere geheimen daarvan zal ik u bij een volgende gelegenheid graag inwijden.

 

Zo is Stacey Kent trouwens goed voor het uitsuffen van een kater. 

 

Superkater? 

 

Chet Baker!

 

Ramen wassen? 

 

Clouseau!

 

Handmatig snoeiwerk in de tuin?

 

Twijfel tussen The Police en Eurythmics, lichte voorkeur voor Police.

 

Uitkuisen frigo? 

 

Dire Straits.   Ik heb in mijn leven al een frigo of drie gehad.  De fruitbak onderaan is het eerste wat kapot gaat, altijd opnieuw.  Kunnen ze daar eens iets aan doen?  In plaats van te blijven zeiken over de Maddens-doctrine als hefboom voor de staatshervorming of hoe hoog de tol moet zijn in een tunnel?  Pas op, versta me niet verkeerd: Mark Knopfler moet niet verantwoordelijk gesteld worden voor de scheur in onze fruitbak, dat is dan weer een stap té ver.

 

En Frans Bauer is nergens goed voor.  Of toch wel , op de achtergrond bij het stofzuigen, dan hoor je enkel de stofzuiger...

 

 

Maar de auto wassen zit er dus voorlopig niet in.

 

 

Nu heb ik zo mijn eigen, al zeg ik het zelf, briljante  tactiek om iets dat kwijt is terug te vinden. Gebaseerd op pure, ijskoude kansberekening, statistische bevindingen, jarenlange ervaring en de wetmatigheden van het heelal.

Zes stappen; volgorde volgens oplopende wanhoop:

 

  • Ten eerste: Kind 2 omdraaien.  31 % kans dat Kind 2 het gejat heeft,
  • Ten tweede: kamer Kind 2 doorzoeken.  De kans dat het object zich daar bevindt: 28 %.  Helaas heb je in de verzamelde rommel amper 2,3 % kans dat je het object vindt.  Tijdens de speurtocht vind je wel eens andere zaken, maar die zoek je niet, want je was ze niet kwijt.  Toch niet bewust.
  • Ten derde: zoeken op het bureau van mijn vrouw (indien u ooit een aanschouwelijke definitie wenst van het begrip 'Chaostheorie', dan kan ik u op eenvoudig verzoek een foto doormailen van het bureau van mijn vrouw).  Kans: 18%,
  • Ten vierde: zoeken op de meest onlogische plaats, kans: 11%,
  • Ten vijfde: zoeken op de laatste plaats waar je het zou zoeken (het oude gezegde indachtig...), kans 9 %,
  • Ten zesde: de noodrem: opnieuw kopen.  Kans: ja, wat denkt u?  100% slaagkans natuurlijk.  De kans op terugvinden was na stap 5 opgelopen tot 97 %; de ontbrekende 3 % is toe te schrijven aan : verloren gegaan voor de mensheid en dient in de boekhouding afgeschreven te worden als verloren gegaan, diefstal,.....

 

Ik begin tegenwoordig altijd met punt 5: zoeken op de laatste plaats waar je het zou zoeken.

 

De filosofen onder u hebben al meteen door dat ik hier zwaar in de fout ga.  Want als je als eerste plaats gaat zoeken op de laatste plaats waar je het zou zoeken, dan is dat per definitie niet meer de laatste plaats.

 

 

GAAN WE ZO BEGINNEN?


 

Wel, ook daar heb ik iets op gevonden. 

 

Namelijk de schijnbeweging. 

 

Noem het voor mijn part: de schijnzoekbeweging.  Ik doe alsof ik ergens ga zoeken (de eerste plaats), draai daar wat doelloos rond (terwijl de laatste plaats al in het vuistje lacht) en draai  dan meteen onverwacht af naar de laatste plaats, of wat ik meen wat de laatste plaats is.

 

Nu goed?

 

De filosofen van daarnet vragen zich af hoe ik zoveel wijsheid heb vergaard.

 

Wel, de schijnzoekbeweging is een afgeleide van de boobytraptheorie

 

Ik ben fier op het feit dat zodra je boobytraptheorie intikt in Google er exact NUL hits komen.   En dat, nadat dit stukje tekst op het net verschijnt, er wél een hit zal zijn op Boobytraptheorie.  Beschouw het als mijn bescheiden bijdrage aan de algehele zinloze vervuiling van het internet.

 

De boobytraptheorie gaat als volgt.

 

Oorlog in Vietnam.  Amerikaanse soldaten sluipen door de jungle.  De Vietcong wil boobytraps leggen (geïmproviseerde mijnen om de agressor uit te schakelen).

 

Ze moeten zuinig zijn met hun boobytraps.

Waar leg je de mijnen?

 

Waar de eerste mijn wordt gelegd, maakt niet veel uit.  Doe maar wat.

 

Maar waar leg je de tweede?

 

Stel dat een soldaat op de eerste mijn trapt.  Dan zullen zijn collega's nadien erg alert  zijn voor mijnen. 

Het zou een verspilling zijn om dan meteen een nieuwe mijn te leggen, want de kans op ontdekking is té groot.

 

Maar is dat wel zo?

 

Want de Amerikanen kennen de boobytraptheorie ook.  Dus letten ze maar half op nadien (want er ligt er toch geen), dus is het  misschien wél zinvol om meteen een nieuwe mijn te leggen.

 

Maar is dat wel zo?

 

Want de Amerikanen kennen die variante in de redenering ook.  Dus letten ze héél hard op, vlak na de eerste mijn.

Dus niet leggen.

 

 

Maar waar dan wel?

 

Iets verder.

 

 

Maar is dat wel zo?

 

 

Want,......

 

 

Begrijpt u?

 

 

En dat is dan in de veronderstelling dat de eerste mijn ontploft.  Want anders wordt de tweede misschien wel de eerste, en dan begint de redenering pas vanaf mijn twee en begint de ellende helemaal opnieuw...

 

Ik vrees dat ik gek word van dit soort redeneringen...

 

 

Maar goed, de auto is nog altijd vuil.

 

De CD van Abba is er nog altijd niet. 

 

Ik denk dat ik die gewoon opnieuw ga kopen. 

 

Dan ben ik ten minste zeker dat binnen de twee dagen de originele CD opduikt.

 

 

*****

 

 

Zij die dit weekend in Berlijn de marathon lopen, wens ik bij deze veel succes en een behouden vaart.  Wie weet een PR voor de ene, en hopelijk geen hielspoor zoals na New York 2008 voor de andere.

 

Diplomatisch genoeg?

 

19:10 Gepost door Mark in 20 Km door Brussel, Lopen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

't Is waarschijnlijk niet hip om te zeggen, maar in vind Abba nog altijd leuke muziek. "Does you mother know" is geweldig om op te lopen!

Gepost door: Sandy | 25-09-10

Reageren op dit commentaar

Een filosofisch hermetische oplossing ware om een nieuwe, schone auto te kopen...

Gepost door: rencapy | 28-09-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.