10-09-10

Franz Ferdinand

Franz Ferdinand

 

 

Ontbijt.

 

U kon hier eerder al lezen dat ik van een vaste routine hou.

 

Bloemkool met chipolata en béchamelsaus, bijvoorbeeld.  De enige juiste combinatie, waar verder niet aan geprutst dient te worden.  Dat klopt namelijk. 

 

Fikken af! 

 

Niks nouvelle cuisine, niks 'Hobbykok van Vlaanderen', Sergio Herman,  poten af!

 

Zo verloopt mijn ontbijt ook volgens een vast stramien. 

 

Twee boterhammen (niet één, niet drie, twee). 

Eén met aardbeienconfituur en één met honing.

 

En in die volgorde. 

Niet andersom.

 

Na de eerste boterham drink ik de helft op van mijn glas sinaasappelsap.  Tegelijk met een multivitaminepil (voor 50-plussers, hoewel ik daar nog een paar jaar van verwijderd ben).

 

Dan eet ik mijn tweede boterham. 

 

Waarna ik de rest van het glas fruitsap opdrink.

 

Vervolgens neem ik drie pillen vitamine C.

 

En roer gedecideerd in mijn thee (variatie op zondag: met rechterpink fier geheven).

 

Van mijn thee drink ik nu nog niet.  Die laat ik namelijk afkoelen om die op te drinken ergens halfweg de voormiddag.

 

Zo.

En niet anders.

 

 

*****

 

 

Vanmorgen liep ALLES FOUT.

 

En nog geen klein beetje.

 

Bij het robotmatig uitladen van de vaatwasser was er die vraag van Kind 2.

 

Kind 2 vroeg namelijk:

 

"Mamma, waarom ben jij in de tijd gevallen voor pappa?"

 

OP NUCHTERE MAAG!

 

Zo'n vraag kan de aanzet zijn van een wekenlang bitter conflict. 

 

Is uiteindelijk Wereldoorlog 1 ook niet begonnen omdat Dhr Princip zonodig de Oostenrijkse kroonprins Frans Ferdinand dacht neer te moeten schieten? 

Daar is, naar ik meen, ook niemand beter van geworden, zeker de naar schatting 17 miljoen doden niet.  Franz Ferdinand is tevens ook bekend van het liedje "Take me out", maar dat terzijde. 

De moord gebeurde trouwens met een wapen van Belgische makelij.  Als er ergens rottigheid in de wereld is, dan zijn we nooit veraf...

 

 

Waar waren we?

 

Ah ja, de vraag van Kind 2.

 

"Mamma, waarom ben jij in de tijd gevallen voor pappa?"

 

 

Er viel een pijnlijke stilte.  Meer nog.  Dit was de moeder der pijnlijke stiltes....  Een geoefend oor kan op de achtergrond het wetten der messen horen....

 

Van de pijnlijke stilte maakte ik dankbaar gebruik om koortsachtig een relatief spontaan antwoord klaar te stomen, want het lag in de lijn der hooggespannen verwachtingen dat straks Kind 2 de priemende blik op mij zou richten en de vraag in omgekeerde zin zou formuleren...

 

Mijn vrouw twijfelde iets te lang naar mijn zin.

 

Dan kwam er iets in de trant van ...

  • (geschrapt op verzoek van mijn vrouw),

 

Opvallend: ze drukte zich uit in de verleden tijd.

 

gevolgd door een hele litanie wat er inmiddels ten nadele veranderd was:

  • (geschrapt op mijn verzoek),
  • (geschrapt op mijn verzoek),
  • (geschrapt op mijn verzoek),
  • (geschrapt op mijn verzoek),
  • (geschrapt op mijn verzoek),
  • (geschrapt op mijn verzoek),
  • (geschrapt op mijn verzoek),
  • (geschrapt op mijn verzoek).

 

Opvallend : deze opsomming was in de tegenwoordige tijd.

 

En toen kwam de vraag in omgekeerde zin.

 

Vluchten kon niet meer...

 

 

*****

 

Inmiddels had ik de broodzak genomen, om enerzijds mijn strikt georchestreerde ontbijt te beginnen en om  anderzijds nog wat tijd te winnen, al was het slechts uitstel van executie...

 

 

MAAR...

 

De broodzak was leeg!

 

DE BROODZAK WAS LEEG!

 

U moet weten dat Kind 1 een eetlust heeft, omgekeerd evenredig met de inspanningen die hij dagelijks levert.  En gisterenavond was Kind 1 gaan zaalvoetballen met vrienden van het jeugdhuis, met aansluitend de sportieve evaluatie in de kroeg.  Thuisgekomen: een klein hongerke en mijnheer had alle brood opgevreten!

 

Ik had geen brood!

 

Nu kan u wel zeggen: ga dan even naar de bakker.

 

Bent u gek?  Het regent oude wijven!

 

Ik keek verwachtingsvol naar mijn vrouw, maar die gebaarde van krommenaas.  En dan moet u weten dat ze een gloednieuwe paraplu heeft!  Mag die niet nat worden, misschien?

 

Ik had natuurlijk Kind 1 uit zijn nest kunnen zetten, maar dat is redelijk gevaarlijk.  Kind 1 houdt, in afwachting van verdere studies, een zomerse winterslaap, waarbij het opstaan voor de noen geen optie is.

Wij moesten vroeger de patatten met de blote hand uit de grond sleuren, maar onze kinderen staan op tegen het middageten, en kijken dan geeuwend naar de dampende aardappels op tafel. 

De natuur kennen ze enkel van 'Google Maps'.

 

Neen, geen optie dus. 

 

 

Plus hoe vroeger wij Kind 1 wekken, hoe vroeger hij begint te plingelen op zijn gitaar.

 

Elektrische gitaar!

 

MET EEN VERSTERKER MET DE VOLUMEKNOP OP TWAALF, WAARDOOR HET HOORAPPARAAT VAN DE BUURVROUW BEGINT MEE TE TRILLEN.

 

Maria, de 85-jarige buurvrouw, neuriet nu ganse dagen intro's van Pearl Jam...

 

 

*****

 

 

Mijn vrouw stelde dan maar een SMS-ontbijt voor.  Dat is een ontbijt voor mensen die begrijpen wat volgende boodschap wil zeggen:

 

Thx, d8 idd mssch 1s ff nx t dn.

 

Jeugd dus.

 

Pas op, zoiets tik ik ook wel eens op mijn GSM, vooral wanneer ik mijn leesbril nergens kan vinden.

 

Neen, een SMS-ontbijt is zoiets modern: ontbijtgranen en melk.

 

Dus heb ik met lange tanden 'Honey Loops' met melk gegeten, waarbij het ganse pillenritueel in het water viel.

 

Zéér ontregelend.

 

 

*****

 

 

De omgekeerde vraag van Kind 2 volgde alras.

 

"Pappa, waarom ben jij in de tijd gevallen voor mamma?"

 

Ik heb een slecht geheugen.

Mijn vrouw kucht betekenisvol op de achtergrond, vandaar deze correctie: Ik heb onder andere een slecht geheugen.

 

 

Maar om op de brandende vraag terug te komen...

 

Ach, het is allemaal al zo lang geleden, ouwe koeien uit de gracht en zo....

 

.....edoch ....

 

.....er stonden nog wel bepaalde beelden op mijn netvlies gebrand, namelijk:

 

  • (geschrapt op verzoek van mijn vrouw),
  • (geschrapt op verzoek van mijn vrouw),
  • (geschrapt op verzoek van mijn vrouw),
  • (geschrapt op verzoek van mijn vrouw),
  • (geschrapt op verzoek van mijn vrouw),
  • (geschrapt op verzoek van mijn vrouw),
  • (geschrapt op verzoek van mijn vrouw),
  • (geschrapt op verzoek van mijn vrouw),

 

Waarna ik tactisch besloot met volgende gevleugelde woorden:

 

Ik ben verliefd op jou
Mijn hart draait ondersteboven
Kon je het toch maar geloven
Mijn hoofd draait als een tol
En m'n hart is op hol
Zeg maar niet nee
'k wil jou alleen en voor altijd

 

Maar ze had me verdorie door. 

 

"Dat heb je gepikt van Paul Severs", riep ze. 

 

Waarna een woordenwisseling volgde, waarbij Wereldoorlog 1 een potje uit de hand gelopen 'Risk' leek.  Moest Princip getuige geweest zijn van dit dispuut, dan had hij de revolver tegen de eigen slaap gezet....

Vervang revolver door pistool in de vorige zin, want volgens het woeste wereldwijde web is de FN model 1910 een pistool ...  waarvan akte.

 

 

*****

 

Ontbijt, of wat er voor moest doorgaan, voorbij.

 

Mijn vrouw maakt zich klaar om noest te gaan werken. 

 

Ha, ja! 

 

Er moet wel brood op de plank komen (want ik weiger om nog van die Loops te eten).

 

Dus vrouw gaan werken.

 

Ik niet.

 

Zot!

 

Ik ga lopen!

 

Ja, het regent, dat weet ik ook wel, maar ik ben toch niet van suiker!

 

 

*****

 

De voordeur opengezwaaid...

 

....enne....

 

....beikes....

 

......het regent toch wel heel hard.

 

Maar, om te oogsten moet er eerst wél gezaaid worden.

 

Willen we zondag 12 september de Citadel van Namen fluitenderwijs oplopen, dan moet er geïnvesteerd worden: in trainingsarbeid, bijvoorbeeld.

 

En dus vertrekken we voor een lange, natte duurloop.

 

 

*****

 

 

De dreven en zandwegen staan quasi blank.  Plassen, drassige zones, zompig gras. 

 

Ik streel met mijn schoenen de lange grashalmen.  Telkens voel ik koele druppels mijn schoenen binnendringen.

 

Het regent fors.

 

De druppels maken mooie concentrische cirkels in de plassen.

En blaasjes.

 

Dit lijkt wel aquajogging.

 

De buien roffelen op het bladerdek van de loofbomen.   Even later loop ik tussen de mais.  Hier roffelt de regen  in een andere toonaard.

 

De natuur schuilt.  Vogels zwijgen.  Kop tussen de schouders.

 

En na een paar kilometers ben ik zeik- en zeiknat.  Tot voorbij mijn ondergoed.  Maar gelukkig genoeg blijf ik warm.  Het ritme zit goed, we stomen door.

 

Een konijn schiet verschrikt weg voor mijn voeten.

 

Het is zigzaggen tussen plassen en modderzones.

 

 

Plots verzwik ik mijn rechtervoet.  Redelijk drastisch. 

 

Een pijnscheut giert door mijn been.  Gelukkig heb ik geen krak gehoord.  Want dan is het alarm. 

 

Ik vertraag, maar stop niet.  Blijven lopen, hopen dat ik het er uit kan lopen.

 

Het doet godverdomme wel pijn.

 

De regenval mindert. 

 

Nu smost het nog een beetje. 

 

 

*****

 

 

Thuis.

 

Mijn achilles doet pijn. 

 

Rechts. 

 

Gevolg van de verzwikking?

 

Wie weet.

 

Dit is pijnlijk.

 

In alle opzichten.

 

Zondag Namen?

 

Sais pas!

 

Merde!

 

Commentaren

Veel succes in Namen, Mark!

Gepost door: Hild | 11-09-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.