24-08-10

De nieuwe Copernicus

De nieuwe Copernicus

 

Een mens is toch een raar beest.

 

Dat ploegt, dat zwoegt, dat legt laminaat en dat schildert, terwijl we allen beseffen dat dat allemaal zinloos is.  Want  onze melkweg (en dus ook onze aarde) zal binnen 5 miljard jaar door de Andromedanevel worden gezandstraald.

 

Alles kaputt!

 

Zeg maar dag met het handje naar de mensheid.

 

Maar toch moet er laminaat gelegd worden en het gras gemaaid...

 

5 miljard jaar is natuurlijk nog niet voor morgen, dat is ook weer waar.  Tegen dat het zo ver is, zal de zon trouwens ook al uitgedoofd zijn, dus wordt het hier eerder aan de frisse kant.  Wat zal het weer een geklaag  en gezaag zijn over slechte zomers!

 

Dikke jas klaarleggen.

Niet vergeten...

 

En het is toch bizar dat wij druk druk druk bezig zijn met de downloadlimiet van ons internetabonnement, het tikken van zinloze kroniekjes, de sanering van de overheidsfinanciën, het bijwerken van Facebook of  de roetfilter op onze wagen, terwijl aan de andere kant van de planeet bosjesmensen met een peniskoker wormen uit een boomstam kloppen om die vervolgens leeg te slurpen.

 

Ik krijg plots goesting in van die kleine paaseitjes met vanillevulling...

 

 

*****

 

En die onstuitbare drang naar verstrooiing!

 

Het lijkt wel alsof we ons geen moment mogen vervelen.

 

Is er vanavond iets op TV?

Wat gaan we doen?

 

Een kruiswoordraadsel, quiz, sudoku, een sauna, filmpje meepikken, vakantie, boek lezen, hobby, verzameling, muziek beluisteren, theater.

 

Kurt Cobain wist het al: Here we are now, entertain us...

 

Zo'n dingen schieten wel eens door mijn hoofd...

Bij Cobain schoot er ook iets door het hoofd; was het een jachtgeweer?

 

 

*****

 

Onze kinderen zijn ook van de razende entertainment-impuls-generatie.

Altijd moet er breedbandinternet zijn binnen een straal van enkele meters of het koude zweet breekt hen uit.  Bij alles wat ze doen moet er een TV zinloos staan te toeteren op de achtergrond.

 

Vroeger, toen wij met onze ouders naar de zee mochten (eens in de 300 jaar), dan waren wij dol van extase bij het zien van die deinende watermassa.

 

Onze kinderen stonden aan de zee te kijken en vroegen vervolgens: "Wat gaan we doen?"

 

Vroeger, hadden wij 5 dingen om mee te spelen.  En als we onze linkerkous uitdeden, dan hadden we er tien.  En als we daarover zaagden, kregen we een pedagogische dreun.  Of tien.

 

Onze kinderen sloopten 5 stuks speelgoed per dag.

 

Ach, de tijden, ze veranderen, mijnheer...

 

*****

 

Een mens is een raar beest.

 

Waarom moeten wij ons zonodig bewijzen?

 

Andere beesten hebben dat niet.

 

Een jachtluipaard (van 0 naar 100 km per uur in circa 4 seconden!) voelt de behoefte niet om op de laatste zondag van mei een borstnummer op te spelden en mee te lopen in de 20 Km door Brussel.

Neen, een jachtluipaard doet zijn kunstje alleen maar om eten te pakken te krijgen.

 

Wij pakken de auto en rijden naar de frituur.

 

De mens is het enige wezen dat zich ei zo na dood loopt voor een medaille aan een lintje, waarde: 45 eurocent.  En daar nog emotionele voldoening uit haalt ook.

 

Bizar!

 

Trouwens: een of ander bioloog beweerde ook dat de mens in groepsverband het meest gevaarlijke wezen op de planeet is.  Wij hebben een uithoudingsvermogen dat ons uren voortdrijft.  Je zal maar een arme buffel zijn, achterna gezeten door een bende hongerige, vastberaden mensen!

 

*****

 

Die dingen spookten allemaal door mijn hoofd toen ik voor het rode licht stond met de wagen.

 

Hoeveel tijd van ons leven brengen wij door met wachten tot het groen wordt?

Of met wachten tout court?  Wachten op je beurt bij de kapper, wachten bij de bakker, wachten op de terugbetaling van de belastingen, wachten op het nieuws, wachten op een telefoontje, wachten op het startschot, wachten op Godot...

 

Dat spookte ook al door mijn hoofd terwijl ik voor het rode licht stond.

 

Nog een geluk dat het licht op rood was gesprongen, zoniet zou ik deze gedachte niet eens hebben gehad.

 

Zonder de rode lichten zou ik minder van die dwaze gedachten hebben, valt me nu plots binnen.  Wellicht daarom dat er zoveel ronde punten worden gelegd.

 

*****

 

Laatst bekroop me toch wel een akelig gevoel toen ik voor het rode licht stond.  Naast mij stond een auto voorgesorteerd om links af te draaien.  Ik kijk onnadenkend in die wagen en daar zit iemand.

 

De chauffeur, uiteraard, wat dacht u?

 

Maar plots schiet er die dwaze gedachte door mijn hoofd.

Namelijk: wat zou het geheim zijn van deze man?

 

Het is perfect mogelijk dat u aan het rode licht oogcontact maakt met iemand die als enige weet waar het lijk begraven ligt van de persoon die gisteren in 'Opsporing Verzocht'....

 

Luguber, ik besef het.

 

 

****

 

Zo'n dingen schieten me wel eens door het hoofd.

 

Zo kreeg ik de eerste editie van de 20 Km door Brussel na de aanslagen van 11 september in het startvak plots het opwellende dwangidee:

 

Stel dat er hier iemand een bomgordel draagt en vijf minuten voor het startschot aan het touwtje trekt?

 

De ravage zou enorm zijn!

 

En de helft van de atleten schiet natuurlijk vol uit de startblokken, want ze denken natuurlijk dat die knal het startschot was.

 

Valse start!

Dat is niet eerlijk!

 

 

U begrijpt het al: ik stond weer voor een rood licht.

Het gaat hier niets vooruit!  En ik moet naar Antwerpen!

Door de ochtendspits.

 

Dat duurt ongeveer vier uur tegenwoordig.

Mijn grootvader reed vroeger met paard en kar naar de markt in Antwerpen.

Duurde ook vier uur.

 

Yep, weer rood licht.

 

 

Wist u trouwens wat de oorzaak was van het eerste auto-ongeval in Antwerpen?  Beide auto's hadden geen remmen.  Ongelogen.

 

Dat is toch onvoorstelbaar.

 

Huhuh, ik sta voor rood.

 

 

Mijn vader is nog met klompen naar school geweest.

 

Ik heb de cassetterecorder nog weten komen.

Twix was Raider.

Briefjes van 20 frank.

'Eén van de Acht' met Mies Bouwman.

Johan en de Alverman.

'Crazy Horses' van 'The Osmonds'.

De Schat van het Kasteel zonder Naam.

Nonkel Bob en Tante Terry.

De Commodore 64.

De Katholieke Kerk.

Avro's Toppop met Ad Visser en Penney De Jager.

De elektrische schrijfmachine met correctietoets.

Legerdienst.

Er was slechts één soort Coca-Cola.

Zaterdag in bad.

Sneeuw in de winter.

 

 

Jaja, het is al goed met dat getoeter, ik zie ook wel dat het groen is!

 

 

*****

 

Terug thuis.

 

Een gouden tip voor het geval de verveling weer maar eens toeslaat.

 

Het internet!

De zoekmachine Google!

 

Tik er je eigen naam en voornaam eens in.

 

Na amper 0,24 seconden heb ik 1.430.000 hits.

1.4 miljoen hits die over mij gaan.

 

En die ga ik nu eerst allemaal eens lezen.

Kan u zich inmiddels even in stilte bezig houden?

Dank u.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Stilte, had ik wel gevraagd.

Nu ben ik de draad kwijt.

Moet ik helemaal opnieuw beginnen.

Bedankt daarvoor.

 

 

 

Gek is dat.

 

Ik loop al een kleine twintig jaar wedstrijden.  En een zinnig mens mag dan toch verwachten dat het halve internet in katzwijm zou vallen voor zoveel gedrevenheid en zovele glansprestaties.  Dat ze heelder epistels zouden wijden aan loopwonder Mark.  Niets van dit alles.

 

Ja, links en rechts op pagina 38 een verdwaalde uitslag uit 2004.

 

Ocharme.

Is dat alles?

 

En je mag je nog een tenniselleboog schrijven aan een of andere duffe kroniek over het leven in het algemeen en het lopen in het bijzonder, maar daar is geen spoor van te vinden op dat internet.

 

Tot overmaat van desillusie blijkt ook dat er bekendere versies van mezelf als eerste verschijnen bij een zoekopdracht van Google.  Dat er dus meer koeien zijn die Bella heten, bij wijze van spreken.

 

En natuurlijk is er altijd iemand met mijn naam die in de bovenkamer een paar vijzen mist.

 

Untitled-5.jpg

 

Eerste hit bij Google, de Wikipedia: "Mark Peeters is een zonderling figuur uit Vlaanderen."

 

MARK PEETERS IS EEN ZONDERLING FIGUUR UIT VLAANDEREN.

 

Niets blijft me bespaard...

 

 

 

 

 

18:39 Gepost door Mark in 20 Km door Brussel, Lopen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Zie maar dat je vrijdag niet voor het rode licht staat, anders mis je het startschot nog van de Allermooiste in Wortel ! Zalige blog weeral !

Gepost door: Els Van der Kaa | 24-08-10

Reageren op dit commentaar

Tijdens het lezen had ik ook een gedachte: die mens moet boeken schrijven! Heelder bladzijden aan een stuk! Inderdaad een gewéldige blog!
Schitterend geschreven, werkelijk schitterend!

Gepost door: Sandy | 24-08-10

Reageren op dit commentaar

Al een geluk dat we zondag op weg naar Dinant niet te veel rode lichten tegenkomen. Nogal zwaarmoedig allemaal en niet zo'n goede voorbereiding op de halve marathon aldaar! Niet te veel nadenken en gewoon genieten van de omgeving. Lijkt me het verstandigste.
We spreken vrijdag op de Landlopersjogging het uur en de plaats van vertrek wel af. Oké?

Gepost door: Hild | 27-08-10

Reageren op dit commentaar

En dan zijn er die durven beweren dat Wikipedia onbetrouwbaar is!

Gepost door: rencapy | 30-08-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.