13-08-10

Jippikajee motherfucker

Jippikajee motherfucker

 

Sommige mensen vinden lopen maar niks.

Ik vind sommige mensen maar niks.

 

*****

 

En ja, ik weet het, er zijn belangrijker dingen in het leven dan lopen, zoals bijvoorbeeld

......heum   ..........

................ja heum ......................

tja, ik heu...............

 

 

................wacht even, heu..............

neen, ik kom er nog wel op, ik heum...............

 

................of misschien, heu, ..............

 

......neen, toch niet.

 

 

Pijnlijke stilte.

 

Neen, bij nader inzien is er toch niets belangrijker dan lopen in het leven.

 

*****

 

En toch zijn er mensen die me zeggen, wanneer ik bijvoorbeeld kamp met een blessure, dat ik beter zou stoppen met lopen.

 

Pijnlijke stilte 2.

 

Kijk, ik ben een beminnelijk man, je krijgt me écht niet snel kwaad.  Ik kan een en ander hebben, vooraleer ik uit mijn vel spring.  Ik ben eerder iemand van het Belgische compromis, soep die niet zo heet wordt gegeten, sussen, koelen zonder blazen.

 

Maar je hoeft maar in mijn gehoorbereik te suggereren dat lopen een domme sport is, en dat ik er beter mee zou stoppen, om me helemaal over de rooie te krijgen.

 

En vooral dat kapot relativeren kan ik niet verdragen.

  • Lopen, dat is toch enkel de ene voet voor de andere zetten....
  • Je komt aan waar je begonnen bent, waarom blijf je niet gewoon thuis...

 

 

Of deze: "Waarom loop je?  Heb je geen fiets of auto?"

 

Ik heb alles !

Ik ben multimiljonair !

In Euro's!

 

Bij wijze van overdrijven dan.  Ik heb een rekening die soms niet in het rood staat.

Telefoon van de bank: nog een jaar of veertig en alles is afbetaald.

Ik heb het gevoel dat ik helemaal alleen voor de economische crisis opdraai.

 

*****

 

Of wanneer mijn dokter me zegt bij een blessure: "Ach, dat lopen, je moet er de kost niet mee verdienen."

 

Ja dat klopt, doc.

Maar als ik alles laat waarmee ik mijn kost niet verdien, dan vrees ik dat de planeet stopt met draaien.  Of dat toch al minstens de GFT-bak niet meer op straat geraakt.

 

Doe zo maar verder, doc !

Ge zijt goe bezig, doc !

De wereld verzuipt in cynisme, doc !

 

*****

 

Tot mijn vrouw me vroeg: "heb je ooit al voordeel gehaald uit het lopen? "

 

Pijnlijke stilte 3.

 

 

Dat zette me toch wel even aan het denken.  Even maar, en toen kwam er een zondvloed, zeg maar gerust een tsunami aan voordelen:

 

Ik: Ik heb een prachtig lichaam, als het ware geschapen voor de zonde.  Een lichaam gesculptuurd door het lopen, vorm gegeven.  Ik kan vreten en zuipen wat ik wil, dat lichaam staat altijd klaar voor de start.  Trouw als een hond.  Hijgt ook een beetje.

 

Bedenking vrouw: "dat lichaam staat inderdaad altijd klaar voor de start, ten minste waar het de zonde betreft.  Schilderen tuinhuis, daarvoor staat het lichaam iets minder paraat."

 

Ik herhaal: de wereld verzuipt in cynisme.

 

*****

 

Ik: Tijdens het lopen los ik theoretisch alle problemen op die mijn pad kruisen.

 

Bedenking vrouw: "theoretisch ja, maar de praktische kant valt dan weer geheel onder mijn verantwoordelijkheid.  Daarnaast was je meestal de oorzaak van de problemen of creëer je ook weer ontelbare bijkomende problemen."

 

Ik herhaal: de wereld verzuipt in cynisme.

 

*****

 

Ik: Ik kan mijn geest leegmaken tijdens het lopen.

 

Bedenking vrouw: "dat klopt."

 

Nu schrik ik toch wel even, mijn vrouw is het zowaar eens met mij.

Zo cynisch is die wereld nu ook weer niet.

 

Ach er komt nog een vervolg...

 

 

...."dat klopt, zegt mijn vrouw, helaas blijft die geest daarna leeg."

 

Ik herhaal: de wereld verzuipt in cynisme.

 

*****

 

En toch heb ik een keer mijn voordeel gehaald uit het lopen.

 

We waren op vakantie in een decadent luxueus hotel op Gran Canaria.

 

Vadsig worstelden wij ons doorheen All-In formules, wodka en sorbet van aardbei van middernacht tot middernacht.

 

Zoiets.

 

Omdat het er zo heet was, leek lopen geen optie.  Ik kwam per dag een slordige 4 kg bij.

 

Op 14 dagen zou ik mijn gewicht

 

....burps....

 

verdubbeld hebben,

moest ik

 

....burps ....

 

niet zo'n ijzersterk karakter hebben.

 

Wodka, ober, nu!

 

SNELLER !

 

*****

 

Enfin, ik begeef me naar het zwemparadijs.  Op zeesletsen, met pak en zak en opblaasbaar plastic om in te dobberen terwijl de wodka lemon

 

...burps...

 

weer in beken

 

....burps ....

 

zou vloeien.

 

*****

 

Plots roep er iemand:

 

"Stop that thief !"

 

Normaal gesproken kijk ik de andere kant uit bij zo'n voorvallen; er zijn wel iets breder in de schouders gestoken heerschappen die voor zulke zaken in de wieg zijn gelegd.  Die daarvoor ook nog eens de nodige technieken in huis hebben.

 

Ja, ik ben laf, ja!

 

Maar plots merk ik, tot mijn eigen ontzetting,  dat ik een sprint inzet achter een jongeman met getaande huid.  Mager als een panlat.  Met  voetbaleske tatoeages vol Chinese tekens.

 

Ik ken geen Chinees, dus voor mijn part stond er 'Chop Choy met kip' op zijn onderarm getatoeëerd.

Zulke dingen leiden me af, vreemd is dat toch.

 

Enfin, hij vloog als een jonge windhond, met peper in de reet, doorheen het zwembadcomplex.

 

*****

 

Eens je gestart bent, kun je niet meer terug.

Ik dus ook niet.  Mijn (twijfelachtige) eer stond op het spel.

 

En het feit dat ik mijn zeesletsen had verloren onderweg, waardoor ik mijn voetzolen compleet aan het verbranden was op de donkere terrastegels, maakte stoppen ook al onmogelijk.

 

 

De jongen was snel.

 

Wat zal ik zeggen?

Ik was sneller.

 

Ik wist meteen dat deze kerel mij de eerste 25 km niet zou kunnen lossen.  Gelukkig was het zwembadcomplex niet zo erg groot.

 

Op een bepaald punt werd de doorgang voor hem geblokkeerd door een hele resem kris kras geplaatste ligzetels.

 

Een zee van lichtroze strings (op Gran Canaria woedde er toen een soort van epidemie van strings; toch een badpaksoort dat weggelegd is voor een strikt omlijnd en uiterst beperkt publiek.  Dat publiek lag hier niet.).

 

Hij dook het water in.

 

Fatale beslissing.

 

Zwemmend had hij helemaal geen schijn van kans tegen mij, laat ons wel wezen: hij zou hier zwemmen tegen de 2de snelste zwemmer van het bataljon 18de Rijdende Artillerie van het roemruchte Belgische Leger, met basis in de kazerne Luitenant Jean Coppens te Brasschaat, Maria-ter-Heide.  Weliswaar lichting 1986, maar toch.

 

Maar ik bleef wijselijk aan de kant  in de wetenschap dat ik lopend, weliswaar gehinderd door de zondvloed aan strings (vooral ook mentaal en visueel gehinderd), sowieso sneller zou zijn dan de zwemmende delinquent.

 

Hadden we een fiets gehad, dan kon dit ook nog een triatlon worden...

 

Ik was sneller aan de andere kant van het zwembad dan hij en toen zat hij als een rat in de val.  Hij wou uit het zwembad klimmen, maar wat stond daar aan de waterkant?

 

Ik!  De Hercuul van de Noorderkempen!  De Wraakengel!

Ik torende aan de waterkant boven hem uit.

 

Met mijn imposante lichaam.

 

Toch vanuit kikvorsperspectief gezien.

Enkel vanuit kikvorsperspectief gezien.

 

Ik meen toen gezegd te hebben:

"If you try to get out, I'll kick you in the face."

 

Geef toe: stoer toch!

 

Maar toch jammer dat ik toen niet de tegenwoordigheid van geest heb gehad om nog stoerder dingen te zeggen, zoals:

  • Make my day!!!
  • Today it's payday!!!
  • Here comes pain!!!!
  • Jippikajee motherfucker!!!

(copyright: Pacino, Willis, Schwarzenegger en Stallone).

 

Maar zoals altijd, de beste invallen krijg je als het te laat is.

 

*****

 

De betrapte dief gooide toen een soort van zakje, vol juwelen, voor mijn voeten.  Hij werd weggevoerd.  Juwelen terug aan Britse mevrouw bezorgd.

 

Ik was een held.

Iedereen wou mij drankjes aanbieden, maar in een All-In formule is dat wat lullig.

 

Moraal van het verhaal: deze held bleek de enige verliezer te zijn; mijn zeesletsen waren nadien spoorloos verdwenen...

 

*****

 

Nawoord: Trouwens, de triomf was minder groot dan gedacht.

De dieven waren met twee.

Binnengedrongen in het hotel, dwaalden ze door de hotelgangen.  Een open deur, waar het Brits echtpaar doende was met inpakken.  Ze gristen een tasje mee, met daarin alle belangrijke zaken van de mensen: juwelen, paspoorten, geld, vliegtickets,...

Mijnheer en mevrouw in de achtervolging op de twee.

De dieven splitsten zich op.

Mijnheer achter de kerel met nauwelijks materiaal.  Dat bleek een afleidingsmanoeuvre te zijn, de andere kerel schudde mevrouw af en verdween.

Wij pakten degene die het meeste herrie maakte en bewust in het hotelcomplex bleef.  Godzijdank waren er buiten een paar Britten die, op aangeven van mevrouw, de kompaan hebben gepakt.

 

Eind goed, al goed.

 

 

18:42 Gepost door Mark in 20 Km door Brussel, Lopen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.