04-05-10

D-Day, het vervolg

 

 

Waarde lezer, dit is het vervolg van de kroniek die gisteren hier verscheen, getiteld D-Day (klik op het paarse woord en u wordt er via een teletijdsmachine naar toe geslingerd).

Welk paars woord?

D-Day. Het deze dus.  Of een regel of drie hoger.

Of u kan natuurlijk altijd in de rechterkolom, rubriek 'Laatste berichten' klikken op D-Day.

Of klik op dit woord. D-Day

Of hier  D-Day

Ik herhaal: D-Day

Pas nadat u die kroniek, deze dus: D-Day (met gratis cliffhanger) gelezen hebt, wil ik u hier terug zien. 

En niet eerder.

U moest al weg zijn, meer bepaald naar D-Day

Vort!

 

 

*****

 

 

D-Day  (hier niet klikken; het kan wel, maar het moet niet), het vervolg...

 

En dan plots, na 40 minuten, ....

 

...het zal toch niet waar zijn zeker....

 

 

....komt Fanfare St.-Lucia uit de slootkant gekropen.  Ze zetten de Bolero van Ravel in, weliswaar in een erg valse versie; de heupflessen jenever zijn daar wellicht niet vreemd aan. 

De Bolero van Ravel, ach en wee, zoete herinneringen oproepend aan zovele edities van de 20 Km door Brussel.

Zovele edities waar ik, groen achter de oren en soms rond de neus, onbezonnen aan heb deelgenomen, zonder te beseffen dat het ook wel eens een keer kantje boordje zou kunnen zijn om er aan de start te kunnen verschijnen.

 

*****

 

Ik loop nog steeds. 

En heb er nu wel vertrouwen in. 

Dit zit goed.

DIT ZIT GOED!

Ik zou wel kunnen janken van geluk.

 

De wind maakt het echter lastiger dan verwacht.

En het begint langzaam wel wat zwaar te wegen.  Een eerste dipje na drie kwartier, maar ik pep mezelf op om vol te houden.

No pain, no gain.

Rocky komt altijd terug.

In de verte zie ik het ranke silhouet van looplegende Jan H.   Jan was tussen haakjes 17de op de Antwerp marathon 2010.

Ik ga op de knieën zitten, buig het hoofd en kruip door het stof voor zijne excellentie Jan H.

 

Merkwaardig toeval.

Zes weken geleden kwam ik Jan H. ook al tegen op die fatale laatste duurloop.  En nu opnieuw.  Jan H. is bevoorrecht getuige van de herrijzenis van loopwonder Mark.

We keuvelen wat.

Over zijn exploten op de Antwerp Marathon, over mijn exploten kunnen we dan weer heel kort zijn: niets.

Nu ik er eens over nadenk: mijn ontmoeting met Jan H. is niet toevallig.  Dat is niet meer of minder dan een signaal van de goden...

Ik trek me terug op gang, we ronden de kaap van het uur.

 

*****

 

Na 1 uur en 10 minuten gooien we het anker weer uit. 

Ik kom thuis.

Moe.

Tevreden.

En we schrijven met gouden balpen in het grootboek der halve mirakelen een historische duurloop bij.  De eerste van, hopelijk, een lange reeks.

 

De volgende barrière is bij deze genomen.  De eerste duurloop werd een succes.  Alle systemen werkten.

En nu maar hopen dat we de volgende weken goed doorkomen, niet hervallen of een ander ongemak oplopen tijdens de opbouw.

Relatieve opbouw, dient u hier te lezen.

 

 

*****

 

Zondag 2 mei.

Nu besef ik pas hoe lang het geleden was dat ik een loopinspanning had geleverd. 

Mijn kuitspieren zijn total loss. 

Spierpijnen na een lange duurloop, we wisten niet eens dat het bestond.

Maar het bestaat.

En hoe!

Het voelt aan alsof ik gisteren een halve marathon tegen absolute topsnelheid heb gelopen.

Helemaal stuk.

Dat belooft voor de volgende weken.

 

*****

 

Maandag 3 mei.

Ik bijt door de zure appel en de verzuurde kuitspieren en besluit een rustig herstelloopje in te lassen.

Een herstelloop voor opgelopen schade van de eerste lange, trage duurloop.

 

Goed voor een uurtje joggen en bij momenten drentelen.

En de kuitspieren protesteren luidkeels, maar dat verdwijnt na een kwartiertje.

Eind voormiddag mijn laatste afspraak met de osteopaat.  Ook van hem krijg ik groen licht om mijn ding te doen.

 

Vanavond kiné.

Redcord wellicht. 

Het is de bedoeling dat ik nog tot voorbij de 20 Km door Brussel wekelijks 1 tot 2 keer bij Tom op de behandelingstafel lig, om de opstart van het lopen en de opbouw wat te ondersteunen en desnoods waar nodig bij te sturen.

 

Mijn editie 2010 van de 20 Km door Brussel heeft slechts één doel: uitlopen zonder miserie. 

Simpelweg de 17de medaille op rij pakken. 

Later stellen we andere doelen.

 

 

Commentaren

blij zo'n goei nieuws te horen ... je hebt beloofd, we zitten samen in de bus naar Brussel binnenkort, ik voor mijn eerste 20 km, jij voor je 17de al. Niet te fel van stapel gaan de volgende weken, zodat je er zeker bij kan zijn !

Gepost door: Els Van der Kaa | 04-05-10

Reageren op dit commentaar

oef je bent er van af , hopelijk ben je nu weg voor een eind zonder blessures , succes met de voorbereiding voor Brussel !!!

Gepost door: roadrunnerke | 05-05-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.