05-02-10

Moet er nog zand zijn?

Moet er nog zand zijn?

 

Woensdag 3 februari.

 

Februari.

FEBRUARI !

Plots dringt het besef tot me door. 

Maand 2 van het jaar en de 20 Km door Brussel is er op het eind van maand 5. 

Een golf vlinders in de buik.

De inschrijvingen openen binnen een 23-tal dagen, in casu 1 maart vanaf 9 uur 's ochtends.  Vermoedelijk zullen de 30 000 borstnummers diezelfde dag nog een nieuw baasje hebben gevonden.

Wist u trouwens dat de moeder van Markies de Sade een non was?

 

*****

 

Goed, er was geen sneeuw meer. 

Maar, oh ironie, het was onwaarschijnlijk glad woensdagochtend.  Met geen mogelijkheid kon je risicoloos lopen op het asfalt in mijn straat. 

De zandkant opzoeken was de enige remedie, maar ook daar was het uitkijken geblazen. 

De mekaar opvolgende opritten waren in hetzelfde schuivende bedje ziek en zelfs de hardbevroren zanderige ondergrond had een fijn ijslaagje, waar het heerlijk schuiven was.

Al bij al was het een van de meest enerverende duurlopen van deze lange lange lange winter. 

Ik ben het in elk geval spuugzat.

Ik hunker naar lente, naar zonnestralen, naar licht!

 

Wist u trouwens dat de Romeinen op het geluk van een huwende vrouw dronken, door op elke letter van haar naam een nieuw glas te heffen.  Moest dit een Kempens gebruik zijn, dan waren alle vrouwen met de naam An levenslang vrijgezel...

 

*****

 

Mijn loopronde brengt me eerst via de gevangenis van Wortel. 

Daar loop ik een eerste keer over onze rivier, de Mark, genoemd naar .... inderdaad, uw dienaar...

Rivier, rivier.

Een beek met pretentie, hoogstens.

Ik loop over de rivier. 

U dient hier te lezen dat ik dat doe via een brug.

Brug, brug.

Een bruggetje, hoogstens.

 

De massale hoeveelheid smeltwater heeft de Mark in zijn winterbedding gedwongen.  De aanpalende weiden zijn herschapen in watervlaktes waarin de lage zon zich behaagziek spiegelt.

 

Weet u trouwens wat het belangrijkste exportproduct van Schotland naar Saoedi-Arabië is?

 

Zand.

Ongelogen.

Zand.

Het Schotse zand bevat veel kwarts en is uiterst geschikt voor het zandstralen.  Er wordt jaarlijks 500 ton Schots zand uitgevoerd naar Saoedi-Arabië...

 

*****

 

Waar het zand en de bladeren nog in de schaduw vertoeven, is het hard bevroren en glad.  De zones in de schuchtere zon hebben een iets soepelere toplaag, waar wel grip te vinden is.

Het asfalt op.

Schuiven.  Het is straf hoe snel de auto's hier voorbij durven zoeven. 

 

U denkt dat wij in een apenland leven?

Dat klopt.

Maar wist u ook dat Frankrijk tussen de twee wereldoorlogen door maar liefst 40 verschillende regeringen werd bestuurd?

 

*****

 

Het is bijna Valentijn. 

Ja, ik meld het maar even, want lopers staan niet bepaald bekend voor hun romantische inborst. 

We zijn zo bezig met de trainingsopbouw dat  belangrijke data er wel eens bij inschieten: trouwdatum, verjaardag vrouw en kroost.

 

Valentijn dit jaar zal ik zeker niet vergeten! 

Mijn vrouw mag wat dat betreft op beide oren slapen...

 

Die dag sta ik immers aan de start van de Valentijnjogging te Lichtaart!

Allen daarheen!

 

Nu zullen de verzuurden onder u zeggen dat ik geen greintje romantiek in mij heb.

Ik pleit schuldig, maar er zijn verzachtende omstandigheden.  Het is een erfelijke kwestie. 

Toen mijn moeder zich tegen mijn vader bekloeg over het feit dat hij 's avonds zo veel weg was, heeft hij daar onmiddellijk een mouw aan gepast. 

 

Hij kocht een TV-toestel voor mijn moeder.

Kempense nuchterheid.

 

******

 

Telkens ik een beton- of asfaltweg kruis, moet het tempo er helemaal uit en is het bij momenten traagjes en met kleine, onwennige passen oversteken.

We lopen door de lange dreef de kolonie in. 

Hier worden bomen gesnoeid door mensen van Bosbeheer. 

Ach, de klaagzang van motorzagen!

 

Voorbij het Bootjesven.  Nog steeds bedekt met een ijslaag.

Iets verderop heb ik het uiterste punt van mijn duurloop in noordoostelijke richting bereikt.  Nu even nog een kronkelende voetweg door het bos en dan staat de neus terug richting huis.

Op mijn terugweg zie ik in een flits, een meter of tien voor mij uit, een vreemd dier de dreef kruisen. 

Een wit langwerpig dier met een prominente staart. 

Ik loop verder en speur al lopend links tussen de struiken.  Daar zie ik het dier opnieuw. 

Ik meen dat het een fret was. 

Dat is alleszins de eerste keer in 19 loopjaren dat ik zo'n beestje ontmoet.  En mijn gegaap resulteert in twee natte voeten.  Ik loop pardoes dwars door een ijsplaat een forse plas in...

En ben meteen terug bij de les.

 

Dieettip: Als je met je hoofd tegen de muur bonkt, verbruik je 150 calorieën per uur (en vier Dafalgans).

 

*****

 

Ik verlaat de dreef en ga nu noordwaarts tussen de velden.

De zanddreven hebben een harde korzelige bovenkorst op een door ijswater verzadigde onderlaag. 

Alles deint onder mijn voeten.

 

Wist u trouwens dat de Eiffeltoren in de zomer, wegens het uitzetten van het metaal, 15 cm hoger is?

 

*****

 

Opnieuw een stukje bos. 

En dan bevinden wij ons weer in de dreef langs de bosrand.

Vanaf nu weer het asfalt en beton op, enkele kilometers nog en dan ben ik thuis.

Ik kruis opnieuw het riviertje de Mark, nu wel op een andere plaats. 

Hoog waterpeil, springtij als het ware, heeft de weilanden ingepalmd. 

De rietbossen van de oevers steken eenzaam uit de plassen.

 

Opnieuw in mijn thuisstad.

En via het Begijnhof en het daargelegen trage wandelpad kom ik op enkele honderden meters van de denkbeeldige finishlijn. 

Thuis.

Koude thee.

Warme douche.

 

*****

 

Wist u trouwens dat Jezus onder de heerschappij van Herodes is geboren? 

Niks speciaals zal u zeggen, maar wist u ook dat Herodes is gestorven in het jaar 4 voor Christus.  

Dus is Jezus minstens 4 jaar voor zijn eigen geboorte geboren....

Dat noem ik pas een mirakel!!

De commentaren zijn gesloten.