02-02-10

Garmisch Partenkirchen

Vrijdag 29 januari

 

Dames en heren, beste lezers van deze kronieken, vrijdag laatstleden hebben we deelgenomen aan een quiz.  Meer bepaald de 'Algemene Kennisquiz' van 'Minderhout VV', een voetbalploeg van één van onze deelgemeenten.

 

U bent bekend met het organigram van onze loopclub?

Onze loopclub draagt de gevleugelde benaming: 'Mean Machine Running Team'.  Ledenaantal: 3 lopers. 

Vol is namelijk vol.

Uw verslaggever is benoemd tot de Président Fondateur van dit zootje ongeregeld.  Deze benoeming is helaas voor het leven.

Onze quizploeg is een onderafdeling van onze loopclub.

We waren quasi op volle oorlogssterkte (enkel mijn vrouw ontbrak; een geldig doktersbriefje was in ons bezit).

Schouwing der troepen: de lopers: Moi, mijn vriend Tom en Jan J.  De loopgroep werd aangevuld met Jan T. en Jan D. 

U merkt het: zodra u "Jan" roept in de richting van onze quizploeg, draaien er een drietal het hoofd.

 

*****

 

U weet dat domheid niet bepaald een schaars goed is op deze planeet. 

Zij die ooit het twijfelachtige genoegen genoten hebben om na gedane studies Militaire Dienstplicht te lopen, hebben vanop de eerste rij kunnen vaststellen dat domheid er welig tiert. 

Sterker nog, dat domheid er zelfs absoluut tot aanbeveling strekt.  Zeker indien u er een carrière overweegt en er sterren en strepen wenst te vergaren.

 

U kent wellicht de Gauss-curve. 

Over de normale verdeling.

 

 

gauss

 

 

 

 

Alles is verdeeld volgens de Gauss-curve. 

Van intelligentie (lomp links, slim rechts) tot omvang vrouwenborsten (Justine links, Serena rechts).

Onze quizploeg situeert zich qua intelligentie uiterst rechts. 

In feite donderen we rechts van de curve af op de wijze van een schanssprong van 'Eddy the Eagle' te Garmisch Partenkirchen.

 

*****

 

Zaterdag 30 januari.

 

Had ik een paar kronieken geleden niet ritueel afscheid genomen van de  witte winter 2009-2010? 

Maar zaterdag lag er weer een fijn sneeuwtapijt.  Enkele verse centimeters knorren onder mijn voetjes...

En het blijft niet bij knorren.

Het kraakt bijwijlen onrustwekkend.  Onder het dunne sneeuwlaagje gaan ijsplaten schuil, die op hun beurt plassen ijswater verbergen.

Ik voel me de kapitein van de Titanic, op ramkoers met een ijsplaat....

 

*****

 

Ik had op voorhand al een spiekbriefje gemaakt met daarop in chronologische volgorde alle winnaars van 'De Slimste Mens ter Wereld', maar dat vroegen ze weer niet natuurlijk.

Jammer.

Godzijdank is onze ploeg erg complementair. 

Ieder lid heeft een aantal specialiteiten.

Jan T. vliegt voor zijn werk de halve planeet rond, dus die kent alle landen, hoofdsteden, luchthavens, maar combineert dat met een waarlijk verbijsterende kennis van marginale zaken, zoals bijvoorbeeld de namen van de teamleden van alle basketploegen in de Ethiopische tweede klasse.

Tom is leraar wiskunde, dus die kan zelfs rekenen zonder rekenmachine.  Zijn kennis van voetbaltrivia loopt tot in het absurde.  Wie won wanneer 'de Gouden Schoen' en met hoeveel punten voorsprong op welke tweede?

Jan J. kent vogels die uitgestorven zijn en planten die oneetbaar zijn, en omgekeerd, en kent daarnaast alle onderdelen en ziektes van het menselijk lichaam, medische troep.

Jan D. heeft ook een klassieke opleiding genoten en verknoeid, kent dus flarden Latijn, automerken en -logo's, stripfiguren, TV-roddels, droedels en onontwarbare puzzels.  Vraag Jan D. de naam van de vliegtuigen die welke  atoombommen op welke steden  hebben gegooid en hij weet het aantal slachtoffers per stad te melden, aangevuld met hun namen, voornamen en adressen.

Mijn vrouw ontbrak, wat ons een serieus hiaat opleverde in TV-programma's, Vitaya, alle vrouwenzaken, boeken, medische zaken, koningshuizen en welke prins van België hoeveel kinderen heeft (en welke absurde namen die mormels meekregen), mode en dies meer...

 

En Moi?

Ah oui...

Moi.

Ikzelf ben dan weer erg goed in het volgende onderdeel: de aandacht trekken van de ober. 

Zodat we niet zonder drank vallen.

Cruciale taak, dat spreekt!

 

Een tweede opdracht (daaraan gerelateerd) die ik dien te vervullen: de timing van de dranken voor de quizploeg. 

Uit bittere ervaring hebben we geleerd dat  overmatige consumptie van Duvel een nefaste invloed heeft op onze quizprestaties. 

Vandaar werd volgend reglement in het leven geroepen:

  • van 20 tot 21u: enkel koffie, cola zero, verse dagsoep en desnoods al een pintje, Palm of Hoegaarden,
  • van 21 tot 22u: bieren van hoge gisting zijn toegelaten, mits afgewisseld  met bruiswater, fruitsap, cola en een broodje kaas of ham,
  • vanaf 22u tot einde: alle remmen los...

Meestal is rond 22 u de kloof met de andere ploegen al in die mate geruststellend uitgediept, dat we ons enige vertroebeling en verstrooiing kunnen permitteren.

 

Een andere taak die ik tijdens een quiz op mij neem is: 'het goedkeurend knorren'. 

Dat gaat als volgt:

Er wordt een vraag gesteld.

Ik weet uiteraard weer van niks.

Jan of Tom geeft razendsnel het correcte antwoord.

Ik knor goedkeurend.

Het antwoord wordt neergeschreven.

 

De wenkbrauw!

Soms trek ik een wenkbrauw op.  Alsof ik twijfel aan het antwoord (terwijl ik meestal de vraag niet eens begrijp).  Maar die opgetrokken wenkbrauw is enkel een aansporing om alsnog dieper na te denken over het antwoord. 

Dat is mijn manier om de ploeg alert te houden.

Daar schuilt een gevaar in.  Het eerste intuïtieve antwoord is dikwijls het juiste.

 

Erg vermoeiend allemaal...

 

Opgepast, mijn takenpakket is bij deze nog niet helemaal behandeld.

 

*****

 

Krak!

Mijn rechtervoet gaat door een ijsplaat heen en ik voel een gulp ijswater mijn schoen binnendringen.

Wat is dat lekker koud!

We zijn nu ongeveer drie kwartier aan het lopen.  Alle systemen zijn op bedrijfstemperatuur...

En amper tien stappen verder...

krak

....links een nat voetje...

 

*****

 

Een volgende opdracht waarvoor ik tijdens de quiz de verantwoordelijkheid draag als Président Fondateur, is het Pearl Harbor-moment.

Tijdens een quiz krijgt u als ploeg een hoop papieren op de tafel.  Opdrachtbladen, kladbladen of quiz-uitnodigingen.

Dat begint op den duur serieus in de weg te liggen. Door de bomen zien we het papieren bos niet meer, zeg maar.

Dan komt ons Pearl Harbor-moment.

Een papieren vliegtuigje vouwen kan iedereen.

En het blijkt tevens een aanstekelijk iets te zijn.

Binnen de tien minuten hangt het zwerk vol met papieren vliegtuigjes.

En zo geraken wij van ons overtollig papier af.

En populair dat we ons daar mee maken!

 

*****

 

Mijn zaterdagse duurloop klok ik af na 1u25 minuten, met twee natte voeten.  Maar er is wel de bevestiging dat ik nu al een paar weken pijnvrij kan trainen.  Mijn sessies bij de osteopaat bleken efficiënt.

De afspraak is dat we mekaar niet meer zien, ten minste zolang ik probleemloos loop.  En vlak voor en/of na de 20 Km door Brussel doen we een check-up.

Steven, de osteopaat, wordt bij deze verheven tot het statuut van halfgod. 

Hij vervoegt de galerij der onsterfelijken.

 

*****

 

Sinds dit jaar hebben we ondervonden dat er nood was aan een bijkomende maatregel voor onze quizploeg.

De brilfactor.

Omdat wij heren van stand zijn, lagen er op een bepaald moment maar liefst 3 leesbrillen op de tafel. 

Van een verschillende sterkte. 

Maar wel ongeveer hetzelfde van uitzicht. 

Vanaf drankmoment 22 uur heeft een groot deel van onze ploeg de quiz visueel gehandicapt moeten afwerken, wegens constant de verkeerde bril op de neus. 

De ene keer  keek ik met sterkte +5 naar Tom, en kreeg op die manier toch wel iets teveel schokkende anatomische details van zijn gelaat mee. 

Een ander moment zat  ik dan weer met toegeknepen ogen naar troebele

koeien van letters

te staren. 

't Was niet proper.

 

*****

 

Maandag 1 februari

 

Vandaag loopsessie twee van de week. 

En ja hoor. 

Weer sneeuw.  Vers bijgevallen.

De weg is spekglad.

Alweer.

Mijn thuisstad is zuiniger geworden met zout.

Maar op het randje van de weg ligt nog wat malse sneeuw, waar grip te vinden is.

 

Eens het bos in, is het gevaar op schuif- en valpartijen zo goed als onbestaand. 

De zon is mijn olijke gezel. 

Ik neurie een vrolijk lied. 

Adem.

Voel me herboren.

 

Dit is het liefste wat ik doe.

Dit is het enige wat ik graag doe.

Lopen.

Lopen.

Lopen.

Ik kijk naar beneden en zie mijn voeten ritmisch dansen. 

Het is goed.

Alles is goed.

De zon verdwijnt en het wordt langzaam donkerder.

Het begint lichtjes te sneeuwen.

Jingle bells.

Even later geselen duizenden stofhagelsteentjes mijn aangezicht. 

Prikkelend.

Ik leef!

 

*****

 

Quiz?

Gewonnen.

Noblesse oblige.

9 punten los.

Olie drijft boven.

Een deel van de quizploeg doet een uitgebreide nabeschouwing in de kroeg.  Ze zullen omstreeks half vijf, vermoeid maar gelukkig, de bedstee inkruipen....

Uw dienaar niet.

Ah neen.

's Anderendaags ochtendlijke duurloop.

De commentaren zijn gesloten.