15-01-10

Manneke Pis

M@nneke Pis

 

Woensdag 13 januari

 

Er is nieuws van de 20 Km door Brussel 2010.

De 20 Km door Brussel, de heilige graal van het lopen.

Laat de klaroenen schallen!

Slacht het jonge kalf!

Buig nederig het hoofd en spits de oren (in uw geval, beste lezer, ogen).

Deze info heb ik van joggings.be.  Gehoord dus in de wandelgangen van de loopwereld.  Moest het niet kloppen, ik ontken alles.

Volgens de oververhitte geruchtenmolen zal de organisatie dit jaar maar liefst 30.000 lopers laten starten.  En dat in 3 golven.  Uw tijd op vorige edities zal bepalen in welke golf je wordt ingedeeld.  Er zou ook geen voorinschrijving meer zijn, maar op maandag 1 maart vanaf 9 uur worden de lijnen opengezet voor alle inschrijvers.

Geen voorinschrijving voor de hondstrouwe deelnemers.

Oh, bitterzoete pijn.

Dat wordt weer lekkere chaos.

Hun site zal plat gaan.

Maar goed, het is altijd wat.

De habituees met een bij de organisatie bekend mailadres krijgen de info nog per mail. 

Vanaf vandaag kampeer ik dus dag en nacht bij mijn computer en klik om de 4 seconden op de toets verzenden/ontvangen. 

Af en toe brul ik naar de vrouw:

"Wijf, honger, eten, nu! "

 

*****

 

Deze ochtend stoute jongen geweest.

Nadat ik mijn zaterdagse duurloop op de volle afstand heb gebracht, heb ik nu voor het eerst ook op woensdag de grootste omloop afgelegd. 

En vertel het vooral niet verder, maar vanaf volgende week komt er een derde trainingssessie bij.  Vooral niet tegen mijn kinesist of osteopaat zeggen!!!

Jajajajajajajajaaaaa.

Hoogmoed komt voor de val.

Op naar de volgende fijne blessure!

 

*****

 

Het was koud deze morgen.

Voor de verandering.

Minus 3 graden.

Maar er werd sneeuw voorspeld, die in de namiddag nat zou worden, waarna regen kon komen en ijzel verwacht werd.

Soep dus.

Maar vermits het deze ochtend nog poeierdroog was, werden de schoenen aangegord en gingen we de baan op, op weg naar nieuwe avonturen.

De wind zit schuin vooraan.  En het is koud.  De wind maakt het nog minstens een trui kouder.

En ik ben al zo een verschrikkelijke koukleum. 

Niet in de zin van mijn vader die in Zuid-Frankrijk zelfs bij temperaturen van pakweg 35° in volledig driedelig pak rondliep, maar het scheelt toch niet veel.

Wanneer de rest van de planeet in korte mouwen rondhangt, heb ik nog altijd minstens een onderhemd, hemd en trui aan.

Op mijn winterse trage duurlopen, waarbij je maar langzaam op temperatuur komt, zie ik er dan ook uit als een Michelin-manneke.

 

*****

 

De asfaltbanen liggen er perfect beloopbaar bij.  Enkel uitkijken dat je niet onnadenkend teveel naar de zijkant uitwijkt, want daar ligt een spekgladde zone gepolijste sneeuw.  Een schuiver is snel gemaakt.

Ik kom voorbij een serre waar aan de goten ellenlange ijspegels hangen.

Het water loopt me in de bek.

In onze prille jeugd, toen de wolven nog konden spreken, braken wij de ijspegels van de dakgoten en zogen die op, als ware het ijsjes.

Fijn stof en andere ongezonde ongein die toen ook al in de lucht hing en via de regen in ijspegels neersloeg, gaven er dat extra smakenpallet aan.

Ja, wisten wij veel.

 

*****

 

Ik draai de eerste sneeuwdreef in.

Oeps, gladde ondergrond!  Ik word naar de bult in het midden gedreven.  Daar vinden mijn trouwe Brooks-schoenen toch nog iet of wat grip.

Het is belangrijk om niet weg te dromen en alert de staat van de ondergrond correct in te schatten. 

Focus!

 

*****

 

Focus is mijn sterke kant.

Kan je dat aanleren?

Neen, het is erfelijk.

Kind 2 heeft een enorme focus.

Niets kan hem afleiden wanneer het er écht om gaat.

 

Laat mij u meenemen naar een doordeweekse zondag (het lijkt een contradictio in terminis), lang geleden...

Mijn vrouw zit verborgen achter een enorme hoop strijk.

Kind 1 zit boven muziek te draaien. 

Nu ja, muziek, dat ook weer niet. 

Het is waanzinnig lawaai. 

Een zanger....

nu ja zanger, dat ook weer niet....

....er staat een persoon in de microfoon te braken en/of te rochelen.  De gitaren produceren iets waar een straaljager zich voor zou schamen. 

Alles is peis en vree dus.

 

De loper, moi, ligt languit in de zetel.  Ik recupereer.

Focus, u weet wel.

Kind 2 kijkt befopspeend TV, meer bepaald naar een aflevering van Samson & Gert. 

Samson kent u toch.

Samson, u weet wel, die dyslectische rothond.

 

Plots horen wij een klaterende waterval.

Kind 2 was in de bloempot van een kamerplant aan het  plassen om toch maar niets te moeten missen van Samson en Gert.   Kind 2 stond te plassen met het hoofd achteruit gedraaid naar de TV, nota bene.

Dat, mijne heren en dames,  noemen wij pas focus!

Ik was zo trots!

 

*****

 

Eenmaal in de bossen, waar de bomen alle sneeuw van zich hebben afgeschud, valt de wind grotendeels weg.  Hier is de weg één spiegel.  Ik loop noodgedwongen in de kant, waar nog grip is, maar waar takken en doornstruiken naar mijn broek happen.

AF!!!

ZIT!!!

Aan het Bootjesven moet ik een stukje klunen.  De weg is hier één grote ijsplek en ik heb echt geen zin om te vallen.

Schuifelen, voetje per voetje.

Maar daarna krijgen we weer vrije baan en komen we opnieuw vlot in het tempo.  Het loopt lekker, als een goed geoliede machine.

We draaien de vlakte in.  Hier heeft de wind vrij spel. 

Koud!

We moeten een plasstop inlassen. 

Dat is ook een gevolg van de koude.

We bevinden ons te midden van een mooie sneeuwvlakte die schreeuwt om een geschreven boodschap.

 

*****

 

Wat zal ik eens in de sneeuw plasschrijven?

Mijn naam?

Neen, vulgair, dat doet iedereen.

De eerste twaalf coupletten van 'De Vlaamsche Leeuw'?

Mja, maar hoe ging die weer?

Of zal ik een tekening maken?  Bijvoorbeeld twee giraffen (omhoog ermee) die op de vlucht slaan voor een groep jagende leeuwen op de weidse vlakten van het reservaat van Limpopo Valley, met een schitterende zonsondergang als orgelpunt?

Neen, niet genoeg pis.

Neen, ik weet het: mijn mailadres!

 

*****

 

Ik ben geraakt tot halfweg het apestaartje: @

Ja, zo'n symbool vraagt toch een zwierige pols.

Toch ook goed uitkijken, want  té enthousiast gezwaai kan natte handen opleveren!  En door de schrale wind en de koude had het penseel ook veel weg van een apestaartje.

Kunnen we enig niveau betrachten, aub?

 

*****

 

De laatste kilometers gaan moeizaam.  Gek hoe dat beetje extra meteen doorweegt.

Maar het ging prima.

Meteen verloopt de rest van de zaterdag ook een stuk vlotter.

Lopen is heilzaam.

 

*****

 

De vernieuwde website van de 20 door Brussel is online. 

Het klopt dus.

Drie golven van 10.000 lopers.

En geen voorinschrijving meer.

 

En de sadisten van de organisatie hebben een aftelklok op de homepage gezet. 

 

Die klok telt genadeloos af naar de start.

 

***

 

Nog 134 dagen, 21 uren, 32 minuut en 34 seconden.

Ik zit moedeloos naar de klok te kijken.

De tijd glipt weg,

als zandkorrels tussen mijn vingers.

Het besef daagt me.

Er is nog veel werk aan de winkel. 

Ik voel per seconde de conditie wegvloeien. 

Ik word per seconde dikker.

SHIT.

 

 

Commentaren

Die ijspegels van toen, pure natuur zonder uitlaatgassen! ;-)

groetjes

Gepost door: maike | 15-01-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.