05-01-10

Bij de Rijkswacht

Bij de Rijkswacht

 

 

1 januari 2010.

Ik had koppijn. 

En nog geen klein beetje. 

En, een man zijnde, ging ik me totaal in zelfbeklag wentelen.  En iedereen in mijn omgeving heeft mogen mee genieten. 

Net toen ik troosteloos in een glas water met een Dafalgan zat te staren (wat maakt een bruistablet toch een kloteherrie), kwam Kind 2 vrolijk taterend de keuken binnengebonjourd.

Hoewel ik bonkende koppijn had, vond ik toch nog genoeg motivatie om Kind 2 een lijst van opdrachten te geven (lijst volgt hier onder, met telkens de reactie van Kind 2):

  • kamer opruimen

Wenkbrauwen worden gefronst.

  • onregelmatige werkwoorden Duits herhalen

"Du bist ja ganz verrückt".

  • verdwijn uit mijn ogen, ik heb koppijn.

"Voor iemand die koppijn heeft, kunde gij wreed hard zagen...".

 

Dixit Kind 2, nieuwjaarsdag 2010.

 

*****

 

Zaterdag 2 januari 2010.

 

't Was verdorie geleden van vorig jaar dat ik nog eens de loopschoenen aangebonden had! 

Meer bepaald van 30 december.

Toegegeven, we hadden ons in deze sneeuwtijden toegelegd op enkele wintersporten, meer bepaald:  Glühwein en Langsaufen.

 

*****

 

Wat is er allemaal gebeurd sinds de laatste keer dat we mekaar hier hebben gesproken?

Even denken.... 

 

God ja, Kind 2 heeft een overval gepleegd.

Tja, wat zal ik zeggen.

Kind 2 heeft de winnaar van de Lotto overvallen en heeft daarmee 350 miljoen buit gemaakt. 

Vanuit de keuken word ik gecorrigeerd door het geweten van dit gezin (mijn vrouw): het was 360 miljoen.

Vooraleer u de politie belt, het is allemaal wel voorgevallen in de virtuele wereld der maffiosi van het online gaming.

Godzijdank enerzijds, maar toch ook wel jammer. 

Ik bedoel maar, voor 20 euro wil ik de doos niet indraaien, maar voor 350 miljoen (keuken: 360!!!) weet ik het nog zo niet.

Niet dat de criminaliteit welig tiert in onze familie.  Er is ooit wel wat in het zwart betaald, maar toch nooit in de orde van 350 miljoen.

360, brult de keuken.

Neen, allemaal brave mensen in onze familie.  Nu is mijn grootmoeder langs vaders kant wel in de jaren dertig van de vorige eeuw officieel gescheiden, dus daar is wel wat loos geweest.  U moet weten dat in het begin van vorige eeuw uit de echt scheiden niet zo eenvoudig was, of je moest Helmut Lotti heten. 

Maar criminelen in de orde van 350 miljoen, neen dat niet.

De keuken laat in een officieel communiqué weten dat het 360 miljoen moet zijn.

Had ik 350 gezegd?

Excuus.

 

*****

 

Zaterdag 2 januari dus.

Ik maak me op voor een duurloop.

Vorige keer goed voor 1u35min, een verschrikkelijk slechte tijd, maar er waren verzachtende omstandigheden:

  • een extra lus van 6 minuten ingelast,
  • érg gladde ondergrond.

Het is koud, en er is een vers sneeuwlaagje gevallen.  Handschoenen aan, muts op en goedgemutst op pad.

Uiteraard de kolonie van Wortel, mijn heilige grond.  Hier maal ik mijn kilometers af, op weg naar roem en de opperste zelfvoldoening. Het is een smal pad, over doornen.

De lange dreef naast het kerkhof van de landlopers.  In de verte zie ik een kolonne lopers de dreef in komen draaien. 

Het zijn de collega's van AVN (Atletiek Vereniging Noorderkempen) die een duurloop in groep afwerken (en nadien spek met eieren gaan eten, de snoodaards).

Ze liggen een driehonderdtal meter voor op mij. 

In een niet zo ver verleden zou ik de gashendel helemaal opengedraaid hebben en in één langgerekte spurt de aansluiting forceren (desnoods tot hartslag 390), maar nu ik de jaren van verstand heb bereikt......

....een momentje, mijn vrouw heeft zich geweldig lelijk verslikt tijdens het lachen...

....dus, nu ik de jaren heb bereikt waar bij ANDERE mensen het verstand is gekomen, heb ik het rustig aan gedaan.

Ik naderde de groep, zij het schoorvoetend.

 

*****

 

Neen, in onze familie zitten geen tot de verbeelding sprekende criminelen.  Wijlen mijn vader heeft, zo wil de familielegende, ooit wel eens een papegaai gestolen. 

Met kooi en al. 

Mijn moeder vond dat hij die moest terug bezorgen.

 

Dus neen, niets in de orde van grootte van 350 miljoen.

360 miljoen.

 

 

*****

 

Ze draaien de bocht om, terwijl ik nog maar net aan het Bootjesven ben gekomen.  Ze lopen toch iets sneller dan ik dacht.

Ik verlies ze even uit het oog, maar eens de lange dreef ingedraaid, merk ik dat ik nu toch wel een flink stuk van mijn achterstand heb goedgemaakt.

 

*****

 

Nu, volgens de 'six degrees of separation'-theorie (google: human web), is elke mens maar 6 stappen verwijderd van gelijk welke andere persoon op deze planeet.  Dus zou ik toch in 6 stappen bij een crimineel moeten geraken van enig niveau, zeg maar pakweg 350 miljoen.

"Doe je het erom?",  vraagt de keuken.

"Wat?" antwoordde hij, met die belachelijke grijns op zijn gelaat.

"350 zeggen, terwijl het 360 moet zijn..."

 

Soit, 6 stappen dus.

Even testen.

Mijn nicht L. (stap 1) is getrouwd (geweest) met een advocaat (stap 2).

Die heeft de verdediging op zich genomen van Marc Dutroux (stap 3).

Lap, drie stappen maar en het is al bingo!  Een bingotje in de orde van 350 miljoen, maar als ik de keuken mag geloven, kan ik er iets naast zijn.

 

Test 2.

Mijn schoonbroer (stap 1) heeft een broer (stap 2).  Diens ex (stap 3) had een vriendin (stap 4).  Zij was tevens de vriendin van één van de ontvoerders (stap 5) van Anthony De Clerck.  De familie De Clerck.  U weet wel, de tapijtenmagnaat uit Waasmunster, onsterfelijk geworden dank zij de zinsnede:

"Anthonyke, ge zijt nen toffe jongen."

Hadden die trouwens niks gefoefeld met belastingen? 

In de orde van 360 miljoen?

De keuken brult: 350 miljoen.

Of omgekeerd, wie zal het zeggen...

 

*****

 

Als ze nu rechtsaf draaien, dan heb ik een waterkans om aan te sluiten voor de volgende kruising. 

Ze draaien rechtsaf.

Ik volg.

Ze hebben nog altijd niet in het snuitje dat ik achter hen aan loop.

Maar dan draaien ze linksaf, terwijl mijn route rechtdoor loopt.  En van onze vaste route wijken wij onder geen beding af.

Omdat ze haaks afdraaien, merkt de staart van de colonne mij op.  Er wordt gespeurd wie die welgemutste manspersoon is. 

Met die flukse tred, die .... je ne sais quoi...

Ik merk dat men zich afvraagt of er iemand uit de colonne is weggevallen zonder dat ze het gemerkt hadden.

Ik wuif. 

Er wordt aarzelend terug gewuifd.

 

*****

 

Wat is er nog gebeurd?

Kind 2 is gaan babysitten! 

Bij vrienden die zo wanhopig waren dat ze écht geen enkel ander alternatief zagen. 

Jack the Ripper was niet vrij, Freddy Horion had geen goesting.   

Ze hadden zelfs Marc Dutroux gebeld (ik ken die trouwens quasi persoonlijk - zie hoger), maar er was iets mis met zijn penitentiair verlof.

Dan hebben ze maar de noodrem getrokken en Kind 2 opgevorderd om te komen babysitten.

Uiteindelijk zijn ze thuis gebleven (na lezing van enkele kronieken op deze blog).

Dat is jammer, want zo zal hun oudste dochtertje tot nader order nog altijd niet de Brabançonne kunnen boeren.

En zal het jongste kind voorlopig nog niet uitblinken in volgende discipline: 'creatief vingerverven met pamperinhoud'.

 

*****

 

In eenzaamheid loop ik verder.  De kilometers, gecombineerd met de koude, beginnen te wegen.

Ik draai de laatste dreef in en bots op de colonne AVN-lopers en -loopsters. 

Gingen ze voor een tweede ronde?

Ik loop 1 uur en 23 minuten, zijnde een 6-tal minuten sneller dan de vorige keer, maar daar horen geen vreugdekreten bij...

Dinsdag lopen we opnieuw, woensdag laten we de osteopaat op dit weerbarstige lijf los.

 

*****

 

Kind 2 kampt trouwens met een nieuwe verslaving.

En dus wij ook.

Via de wondere wereld van YouTube heeft hij het Antwerpse combo 'De Strangers' ontdekt. 

De ganse dag schallen klassiekers als "Scheile Vanderlinde", "den Blauwe Geschelpte"  en "Bai de Raaikswacht" doorheen het huis.

Nu heb ik gemerkt dat er ook een paar verdwaalde Nederlanders deze blog frequenteren, vandaar enige duiding:

  • Scheile Vanderlinde: een lied over Dhr Vanderlinde, die lijdt aan strabisme op de deun van Gigi l'amoroso van Dalida.  Neen, hij lijdt niet aan strabisme op muziek, maar het lied is gebaseerd op Gigi van Dali.  Neen, niet Salvator Dali, ik was aan het afkorten opdat het hier ook eens een beetje zou opschieten....,
  • den Blauwe Geschelpte: een ode aan het duivenmelken in het algemeen en de duif (vogel) in het bijzonder, vrij naar George Baker (O la Paloma Blanca),
  • Bai de Raaikswacht: een lied waarbij men een jongeling probeert te overhalen een carrière bij de Rijkswacht te overwegen.  Rijkswacht: paramilitaire organisatie met rechtse sympathieën (zie ook: Bende van Nijvel).  Rijkswacht; vulgo:  politie met snor.

 

 

Bij wijze van opwarming: het refrein (op de wijze van 'In the Navy' van het nichtengenootschap  'Village People'):

 

Bij de rijkswacht
Daar weurde pas nen echte vent
Bij de rijkswacht
Daar voelde w'in oew element
Bij de rijkswacht
Daar is ne mens mor iest content
Bij de rijkswacht... bij de rijkswacht
Bij de rijkswacht
Daar weurde gij direct aanveerd
Bij de rijkswacht
Is 't op ne motto of e peerd
Bij de rijkswacht
Daar zedde meer as 't dobbel weerd
Bij de rijkswacht
Ba wie... bij de rijkswacht

 

 

Ik begrijp dat dit voor Nederlanders heel dicht aanleunt bij Albanees.

Commentaren

Wortel hè? :) Tussen Merksplas en Hoogstraten?
Hm...dan is het niet ver meer van mij af...!

groetjes

Gepost door: maike | 05-01-10

Reageren op dit commentaar

:D x 10

Gepost door: David | 06-01-10

Reageren op dit commentaar

haha, grappige duurloop.

Gepost door: Wopi | 08-01-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.