29-12-09

KABOEM

KABOEM

 

Zondag 27 december.

Duurloop in de voormiddag.

We gaan de vetrolletjes eens danig op de proef stellen.  Want meneer dacht dat hij ongestraft een overdosis pralines en witte wijn kon verteren. 

De weegschaal denkt daar anders over.

En omdat het mijn verjaardag was, gaf ik mezelf als geschenk de toestemming om mijn allergrootste ronde als duurloop af te werken.  En met nog een extra lus in het begin om wat kerstkaarten te gaan posten.

De sneeuw is verdwenen uit het straatbeeld, of toch zo goed als.  In de bossen en dreven van Wortel daarentegen lag er zondag toch nog behoorlijk wat sneeuw. 

Eigenlijk was het de meest gladde duurloop van het afgelopen winteroffensief.  De boerenwegen waren hier en daar spekglad.  De nachtelijke vorst in combinatie met schuchtere dooi en/of regenval zorgde voor wintertype weet ik veel.

 

Uiteindelijk 1 uur en 35 minuten gelopen.  Toch goed voor een dikke 18 kilometer.

 

Woensdag 30 december wordt de laatste duurloop van het jaar afgewerkt. 

Wat zie ik ginds in de verte?

Aan de bloedrode kim.

Zie ik daar al niet de eerste wedstrijd van het jaar opdagen?

Cross te Hoogstraten.

Ik huiver.

 

*****

 

Straks jaarwisseling.

2009 wordt 2010.

Met begeleidend bacchanaal waarbij we gerstennat zullen slurpen uit de schedels van overwonnen vijanden.  Of, bij gebrek daaraan, uit een ordinair glas natuurlijk.

Oudjaar. 

We moeten weer veel te veel eten en drinken.  En laat opblijven, daar gaat mijn dag- en nachtritme weer.

En om de jaarwisseling met een big bang in te luiden, laten wij op oudjaar het nodige vuurwerk het zwerk in vliegen. 

Dat is onze wraak op de blaffende honden in onze buurt. 

Zij denken een jaar lang te mogen blaffen op onchristelijke uren, wij zullen ze één uur lang de stuipen op het lijf jagen met donderbussen, duizend bommen en granaten nog aan toe.

Laat de hel losbarsten!

Onze buren zien ons graag...

*****

 

Mijn vrouw vindt onze fascinatie voor vuurwerk maar zo zo.

Zij is dan ook de persoon met de minste aanleg voor pyromanie in ons gezin.

Maar Kind 1, Kind 2 en uw dienaar gaan helemaal op in het vuurwerk. 

Voor de gelegenheid hullen we ons ook in de juiste dramatische kostuums. 

Kind 1 en Kind 2 dragen allebei een pinhelm, relicten van Wereldoorlog 1, érg Pruisisch.  Uw dienaar draagt zijn blauwe dienstplichtpet van 18 RA. 

De 18de Rijdende Artillerie! 

Kaboem, bij wijze van spreken!

Artillerie!

Hoe toepasselijk!

 

Wij steken op oudjaar alleen maar vuurpijlen af. 

Dat is louter een princiepskwestie, namelijk: luiheid. 

Zo hebben we achteraf geen vuiligheid op te ruimen.  De restanten van de vuurpijlen landen in de tuinen van onze sympathieke buren. 

Onze buren zien ons graag....

 

*****

 

Veiligheid eerst!

We lanceren de vuurpijlen vanuit een lege champagnefles (aan lege flessen is er meestal geen gebrek).  Een champagnefles heeft een bredere teut, zodat de houten onderbouw van de vuurpijl er vlotjes in én vooral uit gaat. 

Na een spijtig voorval een paar jaar geleden, hebben we de champagnefles ook nog eens verankerd in een emmer zand.

Wat was het spijtig voorval?

Wel, ik plaatste een enorme vuurpijl in de champagnefles, die iet of wat wankel op de kasseien langs de straatkant staat. 

Vuur aan de lont. 

Een seconde later, viel het hele zootje om. 

Ik brul: "OPGEPAST", terwijl een razende vuurpijl over de grond wegraast en iets verder op de begane grond ontploft.

 

De schade viel mee. 

Die auto had toch al zijn beste jaren gehad. 

Opa ook.

 

Onze buren zien ons naar het schijnt graag. 

Toch zij die toen niet de lucht zijn ingevlogen.

 

Al bij al gaf het toch een sensationeel effect.

Kind 2 was dolenthousiast en vond dat we dit altijd op deze manier moesten doen.

 

*****

 

We hebben ook ooit eens een vuurpijl gehad, waarvan de houten staart gebroken was.  Geen probleem, een stukje plakband zou hier redding brengen.

Deze doe-het-zelf-oplossing bleek toch niet echt een groot succes. 

Bij het opstijgen begaf de plakband het, waarna de vuurpijl geen richtingregelende houten staart meer had.  De pijl begon op geringe hoogte als een razende in gekke bochten rond te vliegen alvorens te ontploffen.

De buren stoven als gillende keukenmeiden uiteen. 

De schade viel al bij al nogal mee. 

Dat rieten dak was toch aan vervanging toe.

En wat kost een nieuwe kat?

 

Soms denk ik dat onze buren ons graag zien.

 

*****

 

Ooit heeft een vuurpijl het gepresteerd om te blijven staan in de champagnefles. 

Aangestoken, lanceergefluit, maar.... 

.....ter plaatse gefluit.

Ik besefte dat de pijl op nauwelijks enkele meters afstand van ons in duizend kleurrijke lichtjes zou ontploffen, in plaats van tientallen meters boven de grond.

Opnieuw roep ik: "DEKKING" (wat heb ik toch een vermoeiend leven....).

Het ganse gezin duikt tussen de lavendelstruiken. 

De buren ook.

KNAL!!!!

 

 

Soms denk ik dat onze buren ons graag zien....

                                   .....verhuizen.

 

 

*****

 

Dames en heren blogbezoekers,

trouwe lezers van deze kronieken.

 

Mag ik u en al de uwen

uit naam van Kind 1, Kind 2,

mijn vrouw en mezelf,

een spetterend uiteinde wensen.

 

God, wat klinkt dat ineens vies.

 

Neen, heum...

 

Het allerbeste voor 2010.

Moge het een droomjaar worden.

 

 

En nu allemaal beginnen trainen.

Op naar de 20 Km door Brussel!

 

 

Commentaren

De allerbeste wensen voor 2010, en natuurlijk ook alvast alle succes voor Brussel 2010! Ik hoop nog veel van u te lezen, het is altijd een genoegen. Dank!

Gepost door: Geertje | 02-01-10

Reageren op dit commentaar

Ik wens je veel loopplezier in 2010!

Gepost door: Wopi | 03-01-10

Reageren op dit commentaar

Ook hier ben ik vergeten om vuurwerk af te steken en doe het dan maar met een hielenknallerke...ik wens u en de uwen het allerbeste in 2010 en moge uw loopschoenen de drassige ondergrond van onze Kempen het overleven ;)

groetjes

Gepost door: maike | 03-01-10

Reageren op dit commentaar

Off topic! Ein-de-lijk heb ik je tot op m'n blogje gekregen! Ein-de-lijk! ;)

groetjes

Gepost door: maike | 04-01-10

Reageren op dit commentaar

Groetjes vanuit het brandwondencentrum.
Vanwege de buren die je graag...zagen.

Gepost door: Koen | 04-01-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.