25-12-09

Onnozelaar

Onnozelaar

 

Wegens kerstballen vandaag geen bijdrage. 

Allé dan, een kleintje...

 

Woensdag, traditionele loopdag.

Het is niet meer zo koud. 

Er wordt geflirt met het nulpunt.

De sneeuwmassa kwijnt langzaam weg.  De straten worden omzoomd door grauwe sneeuwhopen.  Grijsgrauwe smurrie overal.

En een symfonie van krassende sneeuwschoppen.

Op sommige plaatsen is het wegdek toch vervaarlijk glad.  Uit de doppen kijken is de boodschap.

Ik dacht dat ik in de dreven en zandwegen meer grip zou hebben. 

Niets is minder waar. 

Waar auto's de sneeuw vast hebben gereden is het spiegelglad geworden.  Normaal loop je daar dan naast, maar de vele voetgangers hebben het sneeuwtapijt herschapen in een hobbelige vlakte, die dan ook nog eens hard bevroren is. 

Het is dus kiezen tussen twee kwalen: lopen op een steenhard hobbelparcours of door spiegelgladde bandensporen.

Eens de bossen van de kolonie van Wortel in, is de eenzaamheid totaal.

We zitten afgeschermd van de wind. 

De handschoenen gaan uit.

 

*****

 

Overal wit. 

Het begint me zelfs voor de ogen te dansen.  Na een halfuurtje intens staren naar de witte ondergrond, merk ik dat ik gele vlekken begin te zien. 

Sneeuwblindheid. 

Nu ja, sneeuwblindheid voor beginners.

Dansende gele vlekken, waar ik ook kijk.

Soms is het ook écht een gele vlek, vooral onderaan bomen.

Pis.

Nu we toch deze toer opgaan.

Af en toe wordt het wit onderbroken door zwarte puntjes.

Beste kindjes, het ziet er uit als chocolade, maar het zijn....

.....konijnekeutels!

Afblijven!

De bossen uit en de vlakte in. 

Hier staat een strakke wind.  Handschoenen terug aan.

Een voertuig heeft een eenzaam spoor gemaakt in de diepe sneeuwlaag.  Ik ben wel verplicht om dit glibberige spoor te volgen.

De rode weg over.

Verdoeme, hier zijn geen sporen meer.  Ik zie me genoodzaakt om door een laag van een kleine 20 cm sneeuw te lopen.  Het is telkens diep wegzakken.  Alle loopenergie wordt door de ondergrond geabsorbeerd.  Mijn hartslag vliegt omhoog.

Uiteindelijk is dit nog een toffe training.  Zonder de snelheid op te drijven (en de pezen zwaarder te beproeven), wordt de hartslag de hoogte ingejaagd.

 

Thuis!

Moe, maar tevreden.

Of niet geheel ontevreden.

Nuance.

En weer 1 uur 15 minuten op de loopteller.

 

*****

 

Een reflectie op het afgelopen loopjaar.

18 wedstrijden gelopen. 

Goed voor een slordige 250 wedstrijdkilometers.

Ik blik met een weemoedige glimlach terug op een paar, naar mijn gevoel, sterke prestaties: de Monumentenloop in Vorselaar en de Landlopersjogging in Wortel.  Daar was ik op mijn best.  Het zijn dan ook nog eens toffe wedstrijden.

En gek genoeg heb ik het slechtste gevoel bij de 20 Km door Brussel 2009.

Mijn wedstrijd, nota bene! 

Niet onaardig gelopen, maar er toch niet helemaal uitgehaald wat er in zat.  Dat wordt in 2010 het doel der doelen.  Maar ja, is het dat niet elk jaar?

 

En dan nu, muziek!!!!!

Als aanzet naar de volgende editie van de 20 Km door Brussel, wil ik u allen verzoeken met mij mee te zingen (op de wijze van 'Les Champs Elysées' van Joe Dassin).

Armen in de lucht, aanstekers aan....

 

Aux Champs-Elysées, aux Champs-Elysées
Au soleil, sous la pluie, à midi ou à minuit
Il y a tout ce que vous voulez aux Champs-Elysées

Aux Tervurenlaan (TRALALALALAAAA), aux Tervurenlaan (TRALALALALAAAA)
Bergop, stikkapot, hier is uw hongerklop,
Hier verkloot je je eindtijd, aux Tervurenlaan
...

 

Tegen volgende editie een verplicht nummer op de bus....

 

*****

 

De galerij der triomfen:

 

1.      24 januari: Cross Hoogstraten: 6,250 km: 24 m 44s (pos.: 9 masters, 18 alle categorieën).

2.      15 februari: Valentijnjogging Lichtaart: 12 km 200: 48m 57s (pos.: 19/105).

3.      29 maart: Reet KWB Kermisjogging 13km950m in 56m45s (pos.: 10/67).

4.      1 mei: Kattenjogging Lichtaart 17km 100m in 1u11m58s (pos.: 5)

5.      31 mei: 20 Km door Brussel: 20 km 100 m in 1u28m55 (pos.: 1354)

6.      10 juni: Stratenloop Hoogstraten 9km660m in 37m12 s (pos.: 49)

7.      13 juni: Kapellekensloop Minderhout, halve marathon: 1u31m40s (pos.:15/83)

8.      20 juni: Top Run Wuustwezel 10 km: 39m09s (pos.: 12)

9.      4 juli: Stratenloop Rijkevorsel 11 km 200 44min22s (pos.: 12/93)

10.  11 juli: Jogging Neervenkermis Loenhout: 9 km 34m20 sec (pos. 6)

11.  21 juli: Dwars door Kasterlee: 16 km: 1u8m53 sec (pos.: 43)

12.  1 augustus: Booischot KWB 13km480m: 54m40sec (pos.: 5)

13.  15 augustus: Duffel 15 km: 1u3m44s (pos.: 6).

14.  21 augustus: Lichtaart Hollewegjogging: 15km in 58m44s (pos.: 19).

15.  28 augustus: Landlopersjogging Wortel 16km 153m: 1u4m8s (pos:. 7)

16.  6 september: ACB-loop Beerse: 12 km: 47m 27 sec (pos.: 3)

17.  12 september: Monumentenloop Vorselaar: 14 km: 55m 35s (pos.: 10)

18.  20 september: Natuurloop Wuustwezel 16 km: 1u6m5s (pos.: 6 , 2de vet)

 

Maar alles heeft zijn prijs.  Ik heb als eindejaarsbonus een nieuwe blessure, die nu reeds een drietal maanden zeurend aansleept.

Een mens zou er zowaar filosofisch van worden.

En dan nu muziek !!!!!!!!!!!!

 

Raymond!

 

Da’s al tien jaar da’k in ‘t vak zit
‘k Heb gezongen in Aalst, Peutie, Zwevezele en Genoelselderen
‘k Heb zalen doen vollopen, ‘k heb ook zalen doen leeglopen
‘k Heb succes gekend, ‘k heb ellende gekend

Da’s al 18 jaar da’k aan ‘t lopen ben
‘k Heb gelopen in Veussel, Wortel, Wezel en Brussel
‘k Heb kilometers afgezien, ‘k heb ook kilometers gevlogen
‘k Heb succes gekend, ‘k heb ellende gekend

‘k Heb toejuichingen gehad, bloemekes, verzoeknummers
AC/DC, Cherie, Een bakske vol stro
Ik weet niet waarom, ik weet niet hoe ‘t komt
Maar artiesten hebben meestal maar één verzoeknummer

‘k Heb toejuichingen gehad, bloemekes, tombolaprijzen
medailles, een tombolalot: jammer, volgende keer beter
Ik weet niet waarom, ik weet niet hoe ‘t komt
Maar lopers hebben meestal maar één verzoeknummer


J’veux de l’amour, j’veux de l’amour
Waar ik ga, waar ik sta
Voor ik sterf, voor ik verga, j’veux de l’amour

J’veux runner's high, j’veux runner's high
Waar ik ga, waar ik sta
Voor ik sterf, voor ik verga, j’veux runner's high


‘k Heb een syndicaat, ‘k heb een agent
d’een werkt per tarief, de ander op percent
Degenen die, zoals ik, werken op ‘t sentiment
Worden door ‘t leven niet lang verwend

‘k Heb een kinesist, ‘k heb mijn vriend Tom
d’een werkt per tarief, de ander is nooit op tijd
Degenen die, zoals ik, lopen op de lange afstand
Worden door ‘t leven niet lang verwend

 

 

*****

 

En nu de uitspattingen voor de deur staan, kerst en jaarwisseling,  is het vooral zaak om te trachten te blijven trainen en niet teveel gewicht te winnen. Niet gemakkelijk met al die zoetigheid en de rijkelijk gevulde dissen.

En ergens tussen al het feestgedruis komt er een jaartje bij op de teller.  Uw scribent mag op 27 december 48 kaarsjes uitblazen.

48 jaar!

Bloemen, noch kransen.

NEEN, IK VERJAAR NIET OP 28 DECEMBER!

Neen, niet op de dag van de onnozel kinderen.

Al heel mijn leven achtervolgt me die ene zin: 

"Ben jij niet één dag te vroeg geboren?"

 

*****

 

Feesten!

 

Wij staan bekend voor onze wilde feesten en braspartijen.

Pas op, dat begint altijd met de beste voornemens.  Elk jaar zweren we dure eden dat het deze keer anders zal zijn. Dat we kerst/verjaardag/oudjaar in soberheid zullen doorbrengen.

Het begin van de festiviteiten is trouwens ook altijd erg gedisciplineerd.

Driedelig pak.

Een fruitsapje. 

Een olijf.

Een cantate van Bach.

 

Maar dan volgt er een aperitiefje en het spel zit op de wagen.

 

*****

 

U weet hoe u een kater kunt vermijden?

Door per glas wijn ook telkens een glas water te drinken. 

En dat lukt perfect. 

Tijdelijk.

Want helaas is er altijd dat ene punt op de avond/nacht dat ik die gulden regel vergeet/bewust negeer.  En dan is het hek van de dam.  Dan drink ik hoogstens nog één glas water per fles wijn.

En dan gaat de cantate van Bach af en komt Sam Gooris met zijn basketsloefjes ten tonele.  En sta ik op de salontafel met de stropdas rond het hoofd geknoopt mee te brullen met Sam Gooris.

 

Helaas is mijn vriendenkring ook zo.

Daarom is het wellicht ook mijn vriendenkring.

 

*****

 

Elk jaar nodigen wij een select gezelschap uit op de festiviteiten ter gelegenheid van mijn verjaardag.  Die duren een dag of drie.

Wie zijn de genodigden?

Ha, de crème de la crème, de jetset, de lucky few,  de fine fleur, de notabelen van mijn thuisstad, een paar gouverneurs, CEO's,  captains of industry, een verdwaalde president van Europa, nog wat ambassadeurs, een portie B.V.'s, niet te misse missen, sportlui, filmsterren, politici, zangers en mensen die iets betekenen in de media, de toplui van de loge en de Bilderbergconferentie.

Die allemaal dus niet.

Niet genoeg plaats.

Daar is mijn wijnkelder nét iets te exclusief voor.

Neen, feesten doen we in beperkte kring.

 

*****

 

Mocht u ooit de dubieuze eer te beurt vallen om uitgenodigd te worden op één van die roemruchte feestjes, mag ik u dan waarschuwen voor het toiletbezoek.

U moet namelijk weten dat er een eigenaardigheid is in de constructie van ons huis.  De verluchting van het toilet komt namelijk via een PVC-buis uit op onze zolder.  Dat wisten wij niet en dat hadden wij waarschijnlijk nooit geweten, moest Kind 2 dat niet ontdekt hebben.

 

Op een dag zit Kind 2 op de zolder wat te rommelen.

Mijn vrouw gaat naar het toilet.

Ze steekt het licht aan.

Kind 2 merkt plots een vreemd lichtsignaal op zolder, bovenaan de mysterieuze PVC-buis. 

 

Kind 2 brult vervolgens keihard door de buis:

DAG MAMMAAAAA!!!!

 

Mijn vrouw is als een raket opgestegen en heeft en passant de lavabo uit de muur getrokken.  Ze kwam lichtjes geagiteerd de keuken binnen.

Ik meen me zelfs te herinneren dat er een WC-bril rond haar nek hing en dat ze een rolletje toiletpapier tussen de tanden had geklemd.

 

*****

 

Sindsdien is het een succesnummer geworden.  Een succesnummer dat weliswaar op gemengde gevoelens wordt onthaald.

 

Iedereen die naar het toilet gaat bij ons, kan zich aan een practical joke van Kind 2 verwachten.

Zo is een vriendin van ons ook een paar jaar ouder geworden op één  enkel toiletbezoek.  Kind 2 had namelijk niet beter gevonden de trompet van wijlen mijn grootvader op het eind van de PVC-buis te houden en daar een geweldig hoge en valse noot ten beste te geven. 

Een kleine 168 decibel werd zo schallend het toilet ingejaagd...

De vriendin in kwestie was in één milliseconde vergeten wat ze op het toilet kwam doen en keek in razende paniek rond, bang om vertrappeld te worden door een op hol geslagen, waanzinnige olifant.

 

Kind 2 heeft inmiddels een heel repertoire aan mogelijke geluiden die hij via de PVC-buis op zolder en vervolgens via het verluchtingsroostertje de WC-ruimte injaagt:

  • oehoehoe (uilgeluiden),
  • whoopie (Yanina Wickmayer),
  • Luke, I am your father (Darth Vader),
  • Manamana (Muppets)

En zijn nieuwste aanwinst: een scheetzak.

Helaas.

Driewerf helaas.

Nu twijfelt de helft van de WC-bezoekers of ze nog voldoende controle hebben over de sluitspier.  En dan druk ik me nog beleefd uit.

 

Enfin, u bent bij deze gewaarschuwd.

 

*****

 

Mijn vrouw belde daarnet.

Of we op Kerst een stemmige film op DVD gaan bekijken.

Ze stelde Schindler's list voor.

Een merkwaardig goede keuze.

Maar bij nader inzien betwijfel ik of die Holocaustfilm goed past bij de bitterballen, scampi's in bladerdeeg en de ijsgekoelde cava. 

Kweeni.

 

Commentaren

Marc, alvast een gelukkige verjaardag voor de 27ste en ook proficiat met je erelijst van 2009. Hopelijk gaat het met de blessure de goede kant op en kan je in 2010 ook zo'n lijstje voorleggen. En al zijn de tijden daardoor misschien wat minder: het belangrijkste is dat je plezier blijft behouden van het lopen.
Moest je geïnteresseerd zijn: wij lopen met een vaste groep van AVN elke zondagmorgen een duurloop in de bossen in de buurt. Het gaat niet supersnel natuurlijk maar wel vaak toeren van zo'n 20 km. Je ziet maar.

Gepost door: Hild Hillen | 25-12-09

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.