15-12-09

Koppie Krauw

Koppie krauw

 

Kent u het geluid van een koffiezetapparaat?  Het gerochel en stoomgekuch wanneer de laatste druppels in de filter vallen?

Hou dat geluid even vast.

°°°

Studentikoze vrienden hadden een papegaai gekocht.  Bedoeling was dat we met vereende krachten de kleurrijke vogel zouden leren spreken.

Nu ja, spreken, heum, vloeken vooral.

GODVERDOEMME!

Bijvoorbeeld.

 

Uuuuuren hebben we al vloekend gesleten voor de kooi van het beest.  Uuuuren hebben we geïnvesteerd in de achterlijke vogel, terwijl we eigenlijk moesten studeren. 

Maar het beest gaf geen kik. 

Véél te lomp waarschijnlijk.

De kooi van de zwijgzame papegaai stond opgesteld in de keuken.  Naast de koffiezet.  En ja hoor, het enige geluid dat het beest ooit onder de knie kreeg, was het gebroebel van de koffiezet wanneer de koffie doorgelopen was.

Vloeken, niks van, maar ons wel horendol zot maken met dat geluid van de koffiezet.  Een paar keer per dag gingen we onnadenkend naar de keuken; tevergeefs, want:

  • de koffie was nog niet klaar,
  • er was helemaal geen koffie gezet.

Als je dan naar de kooi keek, dan leek het wel alsof de papegaai ons aan het uitlachen was.

Godverdoeme....

 

*****

 

Kent u het geluid dat wordt gemaakt wanneer je met je vingernagels over een schoolbord krast?

IIIIEEEEEEEEKK

(Krijgt u ook rillingen langsheen de ruggengraat?)

Hou dat geluid even vast.

°°°

De papegaai van Yvonne en Max.  Max was een siersmid, elke dag aan het werk in zijn atelier.  In het pré-gsm-tijdperk stond de telefoon in huis.  Telkens de telefoon gaat, neemt Yvonne op, gaat vervolgens via de veranda naar buiten en brult dan, met een stemgeluid als vingernagels die over een schoolbord krassen:

MAX, TELEFOON!!!!!!

Waarop Max alles uit zijn handen laat vallen, de Heer bidt opdat zijn vrouw een ander stemgeluid zou krijgen en zich naar de telefoon rept.

Een zeer bevredigend systeem.

Tot de papegaai zijn intrede maakt in de veranda.

Alles kon de papegaai.

Fluiten, vloeken als een straalbezopen dokwerker, maar vooral het succesnummer:

MAX, TELEFOON!!!!!!

 

Met krek hetzelfde schrille geluid dat door merg en been gaat...

En élke keer trapt Max er in. 

 

*****

 

Kent u het geluid van een overspannen politiesirene?

Hou dat geluid even vast.

°°°

Thuis bij mijn vriend Paul hadden ze ook een papegaai.  Een knorrige piraat.  Beet naar alles wat bewoog, behalve naar de moeder van Paul.  Zij was dan ook de enige die de kooi mocht openen en de papegaai er uit halen.  Wanneer de kooi werd gereinigd, dan werd de papegaai boven op de kooi gezet.  Daar zat hij dan, met opstaande kam, te kijken of iemand ook maar het lef had om in zijn buurt te komen.

Wij in elk geval niet.

De hond des huizes, van het type 'vuilbak' had wel zin in een stukje verse papegaai, maar zolang de hond geen ladder kon hanteren, zat dat er niet echt in.

 

Enfin, het volgende gebeurde op een doordeweekse zaterdagavond. 

 

De bende van zes vrienden blaast verzamelen bij Paul thuis.  We maken ons op om stad en land onveilig te gaan maken.

Zijn moeder haalt de papegaai uit de kooi en plaatst hem boven op de kooi.  De hond trekt alvast verwachtingsvol één loerend oog open.

 

De buurvrouw komt langs.  Of mevrouw even mee kan komen voor vrouwenzaken die dringend haar expertise vragen.

Moeder weg.

Papegaai op kooi.

Hond op scherp.

 

De moeder van Paul blijft maar weg.

En wij willen zo snel mogelijk naar discobar Barrabas om daar op de dansvloer een nieuwe dimensie te geven aan 'Funky Town' en natuurlijk ook om indruk te maken op de plaatselijke schuchtere schonen, nu inmiddels vrouwen van middelbare leeftijd.

We eisen van Paul een kordaat optreden. 

De papegaai moet in zijn kooi,  en wel nu, zodat wij naar de kroeg kunnen, waar Jupiler ons deel zal zijn.

Het is uiteindelijk maar een verwaand stuk pluimvee, meer niet...

Optreden, nu!

 

Maar de papegaai voelt rottigheid en wet alvast de messen.

 

Fase 1.

Ik raad Paul aan om zijn brommerhandschoenen aan te doen.  Kwestie van niet in de vingers gebeten te worden.

Een wijs besluit.

Paul sluipt, gewapend met grote zwarte, lederen handschoenen op de papegaai af.  Het beest ruikt gevaar en begint zenuwachtig rond te trippelen bovenop de kooi.

 

Fase 2.

"Paul, wacht, doe een sjaal rond je nek.  Stel je voor dat Coco je naar de keel vliegt?", zeg ik.

Ja, ik weet het, ik ben altijd al een smeerlapke geweest.

Paul drapeert een sjaal van Royal Antwerp FC rond de nek.

De papegaai ziet een hooligan van den X-side op zich afkomen en begint te krijsen.  De hond heeft inmiddels een tweede oog opengetrokken.

 

Fase 3.

"Paul, wacht, zet je helm op.  Want voor je het weet hakt hij in je kop", zeg ik. 

Wist u trouwens dat ik altijd al een smeerlapke ben geweest?

Paul zet zijn helm op.

De papegaai ziet nu een combinatie van Robocop, fan van den Aantwaarp en een hooligan van den X-side, met zware, zwarte handschoenen op zich afkomen.

 

Fase 4 en volgende.

Helaas merkt Robocop niet dat de hond tussen zijn voeten door loopt, waardoor  het volgende zich in een razende vaart voltrekt:

Robocop:

  • Robocop struikelt,
  • Robocop maait de kooi omver,
  • Robocop stuikt met veel herrie neer.

 

Papegaai:

  • Papegaai stijgt op,
  • Papegaai laat zien dat vliegen niet écht zijn ding is,
  • Papegaai maakt in de hoek van de kamer een sierlijke noodlanding. 

 

Hond:

  • Hond ziet een oude droom in vervulling gaan,
  • Hond maakt een, heum, kattensprong,
  • Hond begint enthousiast de papegaai uit te benen, gehuld in een wolk van kleurrijke pluimen.

 

Net op dat moment, ik zweer het, komt de moeder van Paul binnen.

 

Moeder:

  • Moeder produceerde het geluid van een overspannen politiesirene.

De commentaren zijn gesloten.