04-12-09

Yevgueni

Yevgueni

 

Medical update.

Dinsdag heeft de osteopaat mijn bekken- en heupstand gecorrigeerd.  Met veel gekraak en het nodige gekrakeel werden krakkemikkige kadulle knoken tot de orde geroepen.

En woensdag was er de eerste duurloop.

Laat ons zeggen dat ik sceptisch was.  Ik weet uit bittere ervaring inmiddels dat mirakuleuze oplossingen niet bestaan en dat Lourdes niet weggelegd is voor deze heidense ketter.

U weet uit vorige kroniekjes dat een duurloop bij mij ingedeeld wordt in drie pijnsessies.  De eerste na circa 20 minuten, de tweede na 40 minuten en de derde sessie begint op het uur en blijft duren tot ik tot stilstand kom.

En woensdag?

Wel, de eerste kaap van 20 minuten werd pijnloos gerond.  Eureka!

Na veertig minuten was er nog steeds niets te voelen.  Ik begon al te denken dat alles inbeelding was geweest en dat ik vanaf heden de eretitel 'meester der hypochondrie' mocht dragen.

Rond de 50 minuten begon de vertwijfeling toe te slaan. 

Als ik nu stop, dan ben ik officieel pijnvrij geweest.

Geweest.

Doorlopen was dan weer riskant: als de pijn alsnog komt, dan was ik weer de sigaar. 

Maar ja, ik stond ergens op Nederlands grondgebied, ik kon moeilijk ter plekke een huis beginnen bouwen.

Doorgelopen en na 55 minuten en 17 seconden: pijn.

Dus tot 55 minuten en 16 seconden was mijn geloof in de mensheid en de geneeskunde grenzeloos geweest.  1 tik later kreeg ik een mentaal tikje.

 

Maar het was een ander soort pijn.

Niet de stekende pijn die ik al een paar maanden heb ter hoogte van het zitbeen, maar nu de doffere variant. 

Ik troost me maar met de hoop dat het enkel een signaal was van de al maanden getormenteerde pees.  De pees die al maanden door scheefstand belegerd wordt en nu uiteraard ook nog mee moet gaan lopen met het baasje.  De pees die wat verzwakt is en signaal geeft wanneer het genoeg is.

 

Ik merk het.

U gelooft het ook al niet.

Dan zijn we al met twee.

Maar zondag probeer ik opnieuw.

 

*****

 

 

Bij deze wil ik mij officieel excuseren bij Klaas Delrue, de zanger van Yevgueni.  En bij de rest van de groep, uiteraard.

Ik had mijn vrouw niet mogen meebrengen naar uw optreden in De Warande in Turnhout. 

Ik besef dat nu.

Wist ik veel dat mijn vrouw het onderdeel ritmisch klappen niet onder de knie zou krijgen. 

Was het trouwens ook absoluut nodig om ons zo'n moeilijk klappatroon op te leggen? 

Serieus.

  • klapklap  pauze  klap,
  • klapklap  pauze  klap,
  • klapklap  pauze  klap,

Niet evident.

En ja, mijn vrouw heeft van de 291 klapjes er 294 verkeerd gedaan, ik weet het. 

Maar ik had van uw drummer toch iets meer professionaliteit verwacht.  Dat hij uit het ritme geraakte was verschrikkelijk, toegegeven, maar ik vind het klein van hem om dat op mijn vrouw te steken.

Tot drie maal toe heeft u het optreden stil gelegd omdat er iets fout liep met het ritmisch klappen van het publiek.  Tot drie maal toe was het mijn vrouw die de ganse zaal uit het ritme bracht. 

Dat besef ik.

Stop gewoon met dat oproepen tot geklap en speel uw hitje: 'Als ze lacht'.

Iedereen tevreden.

 

Maar toen maakte u pas echt een cruciale fout.

Zaallichten aan en toen heeft u mijn vrouw aangesproken en gezegd: "Mevrouw, u MOET stoppen met meeklappen".

 

Beste vriend, bent u uw leven beu?

Hè?

De laatste keer dat iemand met matig succes tegen mijn vrouw heeft gezegd: "Mevrouw, u moet", gevolgd door een bevel, was mid jaren zeventig van de vorige eeuw.

Zijn graf kan u vinden op het oude kerkhof van Lokeren. 

Naast de oudstrijders.

 

Heelder generaties tele-verkopers, gsm-operatoren en computerherstellers zitten nu met een joekel van een identiteitscrisis nadat ze mijn vrouw hebben geprobeerd iets aan te smeren/wijs te maken.

Lukt niet.

Laat dat.

 

Deze ochtend telefoon.

Iemand van een of andere organisatie die cursussen organiseert.  Mijn vrouw had zich ingeschreven via mijn mailadres.  De mevrouw aan de andere kant van de lijn bekloeg zich over het feit dat mijn vrouw zich had ingeschreven via mijn mailadres en dat ze een eigen mailadres MOET aanmaken.

MOET.

MOET.

Foutje.

 

Die mevrouw weet nu naar wie ze moet bellen wanneer ze een lesgever zoekt voor de cursus: 'Assertief uitkafferen per telefoon voor gevorderden'.

 

Ooit heeft een politieagent het nodig gevonden om mijn vrouw aan te spreken en haar te wijzen op een of andere tekortkoming in haar rij- of parkeergedrag.  Die mens zit nu, in een pamper, bellekes te blazen, parkeerschijven te versnipperen  en 'gloegloegloegloegloegloe' op de wijze van een kalkoen te broebelen. 

Naast hem zit de agent die het ooit heeft aangedurfd mijn vrouw te flitsen.  Die mens ziet nog altijd gele flitsen en denkt dat hij een roze olifant is die

foweeeeeeeeep

zegt.

 

 

Is dit uw ambitie, mijnheer Yevgueni?

Ik dacht het niet.

Ha.

Maar voor de rest een prima optreden, dat wel.

De commentaren zijn gesloten.