17-11-09

Gdorik

Gdorik

 

We moeten eens klappen.

We, daarmee bedoel ik, God en ik.

Is het nu absoluut noodzakelijk dat het elke keer regent wanneer ik ga lopen? 

Wat heb ik U misdaan?

Hola, niet zo snel, dat was een retorische vraag.

 

Heeft U echt niks beters te doen? 

Zijn er geen varianten op het griepvirus meer te verzinnen waarmee U de mensheid in het algemeen, en griepcommisaris Van Ranst in het bijzonder mee kunt pesten?

Zijn er geen plagen meer?

Ik bedoel....

Heeft U echt niets meer over van de plagen voor Egypte?

U had toch keuze te over.  

Water wordt bloed (Uw zoon was ten minste nog iets spiritueler; die maakte er wijn van), kikkers, luizen, hagel, zweren en wat weet ik nog allemaal meer....

Een fijn tsunamike?

Desnoods iets met een vulkaan?

 

Is de verveling in het hiernamaals zo immens, dat U mij moet viseren? 

Mag ik U in die optiek het spel 'Mens erger je niet' sterk aanbevelen?  Misschien moeten we het spel speciaal voor U een nieuwe naam geven?  Wat denkt u bijvoorbeeld van: 'Almachtige, gooi nu godverdoemme een zes zodat U eindelijk een pionneke op het spelbord mag zetten.'

En moest het nu blijven bij motregen, dan zou ik het nog met de mantel der liefde bedekken, maar neen, het was weer pittig, zaterdagvoormiddag.  Het was weer geen weer om een hond door te sturen. 

Maar U stuurde me wél op pad.

Dank U daarvoor.

Was U misschien jaloers op mijn nieuwe loopschoenen? Kon U het niet verdragen dat ze nog niet vuil waren?  En stuurde U mij daarom door wind en regen de modderstroken op, om ze in te wijden? 

 

*****

Net op de radio gehoord dat er weer een aantal Belgen in de adelstand werden verheven. 

U mag drie keer raden wie er niet bij was. 

Hoeveel keer moet een mens de 20 Km door Brussel lopen vooraleer ie baron wordt?

 

*****

Vorige week nieuw schoeisel gekocht. 

U weet dat ik zweer bij loopschoenen van het merk Brooks.

Voor de aanschaf begeef ik mij naar de tempel der loopschoenen. 

Top Running in Wuustwezel. 

Zij zijn de enigen die mijn voeten mogen aanraken en mijn lichaam mogen verafgoden.

Ik had ze per mail verwittigd dat het loopwonder zijn opwachting zou maken voor het perfect aanmeten van nieuwe loopschoenen.

Het gesidder en gebeef had dus een aanvang genomen. 

Het personeel van Top Running kreeg meteen af te rekenen met paniekaanvallen, hyperventilatie en wild om zich heen spuitende diarree.

 

*****

 

Ik parkeer de limousine.

De rode loper lag al uitgerold.

Ik schreed naar binnen. 

De zaak was, zoals afgesproken, geheel voor mij gereserveerd.  Geen gewone stervelingen, niks proletariaat.  Muzak op de achtergrond.

Ik sprak het personeel bemoedigend toe:

"Brave mensen, kom kom, sta recht, u hoeft voor mij niet neder te knielen.  Ik ben Sinterklaas niet. Ik ben ook maar een gewone mens, zoals jullie allemaal.  Alleen beter, sneller, mooier, maar goed ....  verschil moet er zijn."

Onderwijl had ik mijn witte handschoentjes aangetrokken en streek met de wijsvinger over de bovenkant van een kast.

Zoals te verwachten viel....

.....vlekkeloos.

 

*****

 

Een man in driedelig pak kwam onderdanig naar me toe geschuifeld.  Hij stelde zich voor als de Chief Executive Officer van Brooks.  Hij begon een zenuwachtig betoog over CO2-neutrale productie en dat ze nog 5 jaar verwijderd zijn van hun 100-jarig bestaan.

Ik voorvoelde rottigheid.

En toen kwam het er uit. 

Met horten en stoten moest hij handenwringend toegeven dat ze het model van mijn type schoen Brooks, de  Adrenaline GTS, hadden veranderd. 

Zonder mij te verwittigen.

De gil die ik toen slaakte heeft men in Ukkel foutief geïnterpreteerd als een lichte aardbeving.

En ja, ik weet het, ik had de arme man niet mogen slaan (volgens Ukkel goed voor een bescheiden zesje op de schaal van Richter).

Maar met God als mijn getuige (u weet wel, Hij die het altijd doet regenen), dit is onaanvaardbaar.

Onaanvaardbaar.

ONAANVAARDBAAR.

 

Inmiddels was al het personeel van Top Running gaan schuilen in hoeken, in en achter kasten voor de blinde woede van het loopwonder.  Als een razende las ik links en rechts de levieten.

Ik ben afgelopen als een wekker.  Dat het van 'den hond zijn kloten' was dat ze, zonder overleg met mij te plegen, het model veranderen.  Alsof ik nog niet genoeg miserie heb.

Het luchtte me wel op.

 

*****

 

Ik keek om mij heen en stelde vast dat bijna iedereen in tranen was.  Dat speelde op mijn gemoed en ik zei vol mededogen:

"Ik sta open voor ideeën.  Verras me."

 

Er werd mij met de nodige schroom een paar Asics aangeboden. 

Daarmee heb ik het wereldrecord hamerslingeren gebroken.

Saucony. 

Een minachtende njet.

Nike, Reebok of Mizuno.

Ik keek met opgetrokken neus en wenkbrauwen hautain de andere kant uit.

 

Brooks moeten het zijn.

B - R - O - O - K - S.

 

Dan komt iemand aanzetten met een paar loopschoenen van Brooks.  Deze zijn grijs/oranje van kleur. 

Grijs, mijn lievelingskleur...

Ha, grijs, hoe rustgevend....

De schoenen kijken me aan met van die grote puppy-ogen.  Ik smelt een beetje, maar laat dat niet meteen merken.

Het blijken schoenen te zijn die quasi hetzelfde zijn als mijn vorige paar.  Alleen hebben deze schoenen 'tsjoepkes' onder de zool, voor meer grip.

Speciaal ontworpen voor geaccidenteerde ondergrond en winterse omstandigheden, voor modder en schuifpartijen. 

SPECIAAL VOOR WORTEL KOLONIE. 

Het mekka voor de natuurloper.

SPECIAAL VOOR MIJ.

Met tsjoepkes.

 

 

Ik kijk de CEO van Brooks aan.

Ik glimlach hem bemoedigend toe.

"Je hebt het hem weer geflikt, jongen", zeg ik.

Hij valt me huilend in de armen.

 

*****

 

Wanneer ik het pand verlaat, strijk ik met een wit gehandschoend vingertje over de bovenkant van de deurstijl. 

Mijn ultieme truuk.

En ja hoor, vuil.

Zonder er verder woorden aan vuil te maken, steek ik het vuile vingertje in de lucht en schud theatraal 'neen' met mijn hoofd.

We mogen uiteindelijk niet té soft worden.

 

*****

 

Mijn nieuwe schoenen.

Met deze schoenen heb ik inmiddels twee lange duurlopen afgewerkt.  Ze zitten prima.  Ik heb ze niet eens ingelopen.  Gewoon aantrekken en lopen. 

Brooks. 

Hun beursnotering zal zich straks, na deze kroniek, wel terug herstellen...

Maar zoals gezegd.  Twee duurlopen in de regen.  En bij momenten behoorlijke plensbuien. 

Hoe staat het met de heupstand?

Wel, ik loop nog niet geheel pijnvrij, maar ik maak me sterk (of wijs) dat er beterschap is.  Maar langzaam, zeeeeeeeeeeeeer langzaam.

 

Mijn kinesist heeft me een reeks oefeningen opgelegd, waarbij ik mijn houdingsspieren zou kunnen trainen. 

Maar het is ook altijd hetzelfde. 

Als ik me neerzet om die oefeningen te beginnen, dan gaat de telefoon... 

Populair zijn is niet altijd een voordeel.

En ik heb nog altijd een geheime troefkaart in de mouw.  Ik heb het telefoonnummer van de osteopaat die Zdenek Stybar behandeld.  Wanneer mijn rug/heup/bekken een algemene blokkage of verder ongemak zou veroorzaken, dan kan ik nog altijd die noodrem gebruiken.

 

*****

 

Vanmorgen weer maar eens een geboortekaartje in onze brievenbus.  De planeet is al overvol, maar dat belet niet dat mensen denken zich te moeten voortplanten.

 

Ik zal u besparen welke naam de ouders hun boorling hebben gegeven.

 

Wat bezielt de mensen tegenwoordig?

Wat is er fout aan een voornaam zoals de mijne: Mark.

Niks, dacht ik zo.

Een perfecte naam.  Voor Jan Modaal, maar ook voor helden van allerlei slag.

Waarom noemt u uw kind dan 'Gdorik'? 

Omwille van privacyredenen heb ik een paar medeklinkers en klinkers ingewisseld. 

Het betert er niet echt op.

Nu ja, slechter werd het ook niet.

 

Gdorik, dus.

Wat is dat?

Een jongen?

Een meisje?

Een monster?

Een Hobbit?

 

Gdorik lijkt wel de merknaam van een totale onkruidverdelger van Bayer.

Of een auto, de Lada Gdorik.  Zonder turbo.

Of een of andere Deathmetal band uit een obscuur Scandinavisch gat, als voorprogramma van Rammstein.

Of een geslachtsziekte.

 

En moest u nu een Tsjechisch gezin zijn, dan zou ik het nog begrijpen.  

Gdorik Stybar, ja dat heeft wel wat. 

Broer van.... 

Maar uw achternaam is zo oervlaams als maar kan zijn.

Denk toch eens na.

 

Gdorik.

Hoe is het toch mogelijk?

Dat kind moet ooit zijn eigen naam leren schrijven.  Heeft u daar al eens aan gedacht?

En wanneer u straks aan de achterdeur staat te brullen: "Gdorik, komen eten!!!!", moet u niet verbaasd opkijken wanneer plots de hond van de buren voor uw neus staat te kwijlen.

En bij een alcoholcontrole moet u met zo'n naam niet raar opkijken dat u niet eens hoeft te blazen, maar onmiddellijk de boeien invliegt.

Diploma's.  Nog zoiets.  Op geen enkel diploma zal de voornaam Gdorik correct staan. 

Neem dat gerust van mij aan. 

Minstens op de helft van mijn universitaire diploma's en doctoraten staat mijn voornaam foutief.  Marc in plaats van Mark.  Wat gaat dat geven met Gdorik?

 

Er is wel een voordeel aan die voornaam Gdorik.  Ja, eerlijk is eerlijk.  Je kan die naam erg goed combineren met een vloek. 'Godverdomme Gdorik' combineert krachtdadigheid met een soort alliteratie die erg goed bekt.   Iets dat niet zou misstaan als titel op een strip van Suske en Wiske.  Dat dan weer wel.

 

Wie weet betekent Gdorik wel iets vies in een of andere rare taal.

 

Ik heb even, voor de aardigheid, Gdorik gegoogeld. 

Slechts 23 hits. Dat is erg weinig.

Blijkt onder andere een Ierse achternaam te zijn.

En een personage in een of ander spel, Warhammer...

En ook iets in de medische sfeer, zo blijkt....

generic elimite wrnvoz order green tea wnaqrw abana pbpnzr avandamet ixwctc buy imuran online bzanuy artane izdsyo buy breast augmentation gdorik ..

 

Zat ik er toch niet zo ver naast met die geslachtsziekte....

Commentaren

Het kan met mij nog goed komen want mijn loopschoenen zij ook van BROOKS.Ik heb weer genoten van dit stuk

Gepost door: benny | 18-11-09

Reageren op dit commentaar

:)) G'dori(e) 'k zie dat ik een dag te laat ben met reageren!

groetjes

Gepost door: maike | 19-11-09

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.