20-10-09

Feniks

Feniks

 

Tralalaaaaaa. 

En van die dingen.

Maandag.

Normaal een dag die niet echt op gang wil komen, maar mag ik even uw onverdeelde aandacht?

Hallo, u daar, helemaal achteraan, ja, ik heb het tegen u, mag ik even uw aandacht????

Dank u!

 

Geacht publiek,

U weet dat er in het verleden iemand gekruisigd werd, en zo van die zaken, en nadien herrees die mens zowaar uit het graf (enfin, straffe toebak, het was iets mirakuleus, of was het nu ongeloofwaardig, heum.... daar wil ik van af zijn).

Awel, het is mij ook overkomen.

Toch ten minste het gedeelte van de herrijzenis, dat kruisigen daar ben ik zo niet voor.

 

IK BEN HERREZEN!

Als een feniks uit zijn as!

Sla het vat aan, gooi een varken op de barbecue!  En sla nog een vat aan.

Het loopwonder loopt weer.

Opzij, opzij, opzij, maak plaats, maak plaats, maak plaats....

We lopen.

Krakkemikkelig, dat wel, maar we lopen.

 

*****

 

Ga met mij mee naar zaterdag laatstleden.

Een ochtend zoals er duizend zijn geweest in casa Mark.  Kind 2 doet zijn  eigenzinnige ding, mijn vrouw al het werk en ik lanterfant. 

 

Het is D-day + 1 week.

Ik maak me op voor een voorzichtige test.

To loop or not to loop, dat zal de kwestie zijn.

Nadat deze week mijn kwikzilveren kinesist, mijn halfgod Tom, mijn scheefstand van mijn heup wéér maar eens had gecorrigeerd (voor de 3de week op rij), gingen we nogmaals testen. 

Blijft mijn heup/bekken in positie?

Kunnen we pijnvrij lopen?

Ik maak me zorgen.  Het is nu al een paar weken dat hetzelfde probleem me telkens aan de kant zet.  

Zou dit de ultieme blessure zijn? 

Ja, ik weet het, maar op gebied van blessures ben ik een doemdenker.  Stel dat ik ... neen, ik durf er niet aan te denken.

Stoute schoenen aangebonden.  Hartslagmeter aangegespt, pet op en ...  en avant la musique!

Vingers gekruist!

 

*****

 

Voorzichtig starten.  De bedoeling is een uurtje tegen matige hartslag.  Bij pijn onmiddellijk stoppen.  De schrik zit er goed in.

Het is frisjes, de kou bijt in de vingertoppen, maar er is een waterig, laagstaand zonnetje.  De geur van platgereden eikels en natte herfstbladeren prikkelt het reukorgaan. 

Tempo zit snor, de kadans van het hart is matig.  De spieren zingen hun gespannen lied, op het roffelend ritme van de schoenen, in balans met de ademhaling.  Drie passen tijdens inademen, drie tijdens uitademen.  We ademen rookpluimen uit.

Koud, maar dat duurt hoogstens een kilometer.

 

*****

 

En meteen voel ik dat het anders is.

De pijn is afwezig, ik voel enkel wat trekken, maar dat mag, dat is niet eens abnormaal.  Maar we blijven alert voor signalen van pijn.

Ik kom voorbij het punt waar ik vorige week stilstond.  Een zuinige glimlach van triomf en verder gaat het, richting de bossen van de kolonie. 

Ik durf te wedden dat de kolonie mij gemist heeft.  En vice versa, dat staat als een paal.

Kolonie in!

Wat een verademing.  Ik geniet van elke meter.  En meteen begint er in mijn hoofd het plannetje op te spelen om meteen maar naar 1 uur 20 minuten of zelfs anderhalf uur te gaan.  Het gaat nu toch goed.

Maar ik beheers me en sla af waar er afgeslagen dient te worden.  Ik kraai innerlijk van geluk.  Dit is het.

Een dik uur op de teller.  Tegen hartslag 147.

Een tevreden man.

Voorzichtig tevreden.  En woensdag zoeken we bevestiging.  Zou de tijd van dubben achter ons liggen?

 

Maar, het is alvast een eerste geslaagde test!

Ik loop.

Ik ben weer onder de lopenden.

En de wereld ziet er meteen totaal anders uit.

Iedereen is mooi. 

Nu ja, iedereen, dat is wel wat overdreven, zo goed liep ik nu ook weer niet....

Alles is liefde. 

Zelfde restrictie als daarnet.

U bent allemaal mijn vriend.

Idem restrictie.

Kom, drinkt iets van mij. 

Vooral idem restrictie.

 

*****

 

En de zaterdag was nog maar pas begonnen!

Hoe beloftevol!

En er kwam nog een zondag!

 

Zondag op bezoek bij mijn schoonouders.

Daar tikt de tijd toch net iets trager dan bij ons, en daar bekomt een mens van.  Er heerst daar ook een lekker ouderwetse afspraak:  de vrouwen doen alles, terwijl de mannen in de zetel hangen.  Erg oldschool.

De Pépé, de patriarch van de familie, heerst als een zilverrug gorilla over de stam.

We verzamelen rond de snorrende houtkachel.

Pépé luistert, tandenloos.

Hij heeft een gebit, maar dat is enkel dienstig op  hoog- en feestdagen, de rest van de tijd ligt het in de kast.  Zo slijt dat niet.  De Pépé kan een biefstuk eten zonder zijn gebit!!!! 

Respect!!!!! 

 

De gespreksonderwerpen van de mannelijke clan worden in volgorde van belangrijkheid afgehandeld.

Eerst wordt het weer behandeld, dan de stand van de pompoenen, het kweekgedrag van de konijnen (ziekte bij de konijnen wordt door de Pépé trouwens behandeld met een half aspirientje), de drukte op de E17, Belgische suprematie in het veldrijden, de slag om Stalingrad, het komen te gaan van Frank Vandenbroucke, en ten slotte, wanneer alle inspiratie op is, trivia zoals een brug of niet, de beursmalaise,  het mailverkeer bij de socialisten,....

Dan voelen wij een ongekende solidariteit onder de mannen.  We knorren instemmend, bulderlachen waar nodig, krabben waar het jeukt en debiteren dooddoeners zoals: "jaja, 't is allemaal wa", en meer van die zaken.

Slurpen halfkoude koffie.

Moesten we roken, we zouden elkaars pijp in brand houden.  Nu beperken we ons tot in mekaars borsthaar krauwen.

 

*****

 

En wanneer de gesprekken stokken, komen de kranten boven.  Kranten van de ganse week.  En plukken we de kranten uiteen.  Nieuws van een week oud lezen, dan merk je pas dat driekwart van de berichtgeving er niet toe doet...

Plots valt uit een oude krant een dun glossy magazine. 

Nina heet het. 

Vol mode, designprullaria en andere onzin.

Ik lees het diagonaal tot plots mijn oog valt op een lezersrubriek.  Waar mensen een probleem kunnen voorleggen aan een zelfverklaarde specialist.

 

En hier wordt het ultieme bewijs geleverd dat de gazetten die lezersrubrieken zelf volpennen, puur omdat ze een oplossing hebben voor een probleem dat niemand heeft.

Een man had in een mail volgende probleemstelling gestuurd:

"Mijn vrouw heeft te kennen gegeven dat ze door mij sexueel verrast wil worden.  Wat moet ik doen?".

 

En nu gij.

Qua ongeloofwaardigheid kan dat tellen.

 

Ik had bijna niet verder gelezen.  De geloofwaardigheid van dit ingezonden vraagstuk lag niet bepaald erg hoog.

Maar toch was ik benieuwd naar de goede raad die er gegeven zou worden. De voyeur in mij kwam boven en een mens is nooit te oud om te leren.

 

En ja hoor, ik moet toegeven dat ik drie keer over de grond heb liggen rollen van het lachen.  Je denkt een antwoord te krijgen in de sfeer van felrode lingerie, of over het betere zorrokostuum tot handboeien met pluche, maar neen, het antwoord was:

'Gebruik je teenkussen'.

Teenkussen.

Ja, ik laat het even tot u doordringen.

Je zou dus met je dikke teen...

Massage, penetratie, enzoverder....

 

Daar lag ik al voor de eerste keer te rollen van het lachen.

Ik zag het beeld (helaas) al helemaal voor mij. 

En vermits ik altijd zo'n verschrikkelijk ijskoude voeten heb, zou mijn vrouw wellicht gillend tegen het plafond aan knallen!

 

Ik lees verder.

Toen stond er, en toen ging ik voor de tweede keer neer met een lachkramp:

Vergeet niet je teennagel te knippen!

Whoehahahahah....

Ja, vooral een goed idee! 

En was 'en passant' meteen je voeten eens.  En volg daarna desnoods een stage bij Cirque du Soleil!

Een mens zou 's avonds bij de televisie al niet meer op zijn gemak zijn teennagels durven knippen zonder volgende opmerking van moeder de vrouw te krijgen:

En, wat denkt meneer van plan te zijn????

 

Ik lees verder.

Er stond dan ook nog iets over de onvermijdelijke Kama Sutra, waarin een man maar liefst zes vrouwen tegelijk het hof kon maken.  

Zes!  

Ja, nu u weet dat er twee dikke tenen in het spel zijn, kan u wellicht het totaalplaatje wel maken.

Kijk, ik ben van geen kleintje vervaard.

  • wie heeft er ooit gevochten met wolven in de Siberische hoogvlakte?
  • wie heeft ooit tegen Freddy de Kerpel gezegd dat hij een watje is?
  • wie heeft er ooit een grizzlybeer een poot uitgevezen?
  • wie heeft John Massis ooit een tand uitgeslagen?
  • wie heeft er ooit een alligator pootjes leren geven?
  • wie flost zijn tanden met prikkeldraad?

Wie, vraag ik u?

Geen idee. 

Ik in elk geval niet.

Maar ik krijg het toch al Spaans benauwd, te denken dat je zes vrouwen tegelijk, pffffffff, ik voel mijn rug al opspelen.  Ik loop nog liever een halve marathon, ongetraind.  Nu ja, dat nu ook weer niet.

En als laatste (bescheur)tip werd er gesuggereerd om een en ander al eens even uit te testen tijdens een intiem diner op restaurant.  Dat je als man je schoen en kous uit trekt en op exploratie trekt. 

 

Stel je voor...

Ten eerste ben ik amper 1m70.  Ik denk dat het redelijk zou opvallen moest ik helemaal wegzakken op mijn stoel.

Ten tweede zijn de tafelkleedjes in die trendy zaken zo miniem dat zowat iedereen  mee zou kunnen genieten van het ongetwijfeld unieke en leerrijke schouwspel.

En ten derde zou mijn vrouw zo'n schrikreactie vertonen dat ik durf wedden dat alle glazen omver zullen gaan.

Neen, dacht ik dus.

 

En och ja, da's waar ook, in geval van nood .....

.... u kan altijd aan de ober een nagelknipper vragen....

De commentaren zijn gesloten.