09-10-09

Filistijnen

Filistijnen

 

Fotografen aller landen, aanhoor deze smeekbede!

Flitsende fotografen, ik begrijp dat u aartsmoeilijke opdrachten krijgt te verwerken.

Wellicht heeft u ooit foto's moeten maken van baby's die zo monsterlijk lelijk waren dat er absoluut geen beginnen aan was, alle lenzen ten spijt.  Baby's met een diabolische grijnslach waarvan u 's nachts, badend in angstzweet, gillend wakker schiet.  Baby's die  levende reclame waren voor anticonceptie.

Dat tekent een mens voor het leven, daar hebben wij alle begrip voor.

Ik heb medelijden met u.

U heeft misschien ook al eens een huwelijksreportage moeten fotograferen waarbij de bruid en bruidegom zo gatlelijk waren dat u vooral op de bloemstukken hebt ingezoomd, terwijl u opnieuw dacht: anticonceptie, nu!

Waarschijnlijk heeft u pasfoto's moeten nemen van mannen waarbij u spontaan dacht: 'en nu maar hopen dat het niet besmettelijk is.'

U heeft dames op de gevoelige plaat vastgelegd waarbij de verplichting op het dragen van een boerka plots wel een érg goed idee leek.

Dat kennen we.

We hebben er dan ook alle begrip voor.

Fotoshop heeft ook zo zijn beperkingen.  De grootste beperking is fotoshop zelf, nu ik er zo eens over nadenk.

We weten het.

Maar zeg nu zelf, moet dit nu echt?

 

 

carousel3

 

Ik bedoel.

Kijk naar de foto.

Wat is uw onderwerp?

Inderdaad.

Zowat het mooiste mannelijke exemplaar dat het menselijke ras, na jaren  doorgedreven selectie, heeft weten voort te brengen.  Een atleet, in volle glorie, op  het toppunt van zijn kunnen.

Pezig gespierd, afgetraind, de perfectie op twee loopschoenen.

 

Bibliotheken zijn vol geschreven over dit exemplaar.  In talloze liedjes werd zijn lof bezongen.  En niet meer dan terecht.

Een man, die alles in zich heeft.  Die ruw talent en opperste schoonheid met zwier weet te combineren. Die tere balans tussen kracht en elegantie, intelligentie en onversneden mannelijkheid.  Eén brok lillende potentie, in de meest fraaie verpakking die deze aardkloot het laatste millennium heeft mogen aanschouwen.

En dan druk ik me nog bescheiden uit, wat trouwens mijn aard is.

 

*****

 

Pas op, dat is een zware last om dragen.

Het zijn sterke schouders die deze last kunnen dragen.

Mensen zijn jaloerse beesten.

Maar ik trek mijn plan, beste fotograaf.

 

Nu u nog.

 

Dus, toch nog enkele opmerkingen, in 't belang van 't algemeen.

Om u te dienen. 

Zo zijn wij.

 

U drukt uw foto af op het moment dat ik mijn schitterende ogen half gesloten heb?  

Waar zat u in godsnaam met uw gedachten?

Had u een dipje?

Mijn blik, o zo ruim, waar ganse volksstammen vrouwen week van in de knieën werden?  De oorzaak van vlinders in ontelbare buiken?  Mijn ogen, spiegels van een edele ziel, nu door uw troebele lens helemaal verknoeid.

WAAROM?

Was u misschien zo van uw melk door mijn imposante verschijning?

 

Tot daar aan toe.

Maar moet u dan zo nodig een foto maken net op het moment dat ik mijn tong tussen de lippen heb.  Edele tong tussen nobele lippen, waar nog nooit een leugen passeerde (nu ja, een paar duizend voor bestwil even buiten beschouwing gelaten, gemakshalve).  Wat mijn tong met ganse volksstammen vrouwen heeft uitgehaald, daar kan u zich wellicht wel een en ander bij voorstellen.  Maar wees gerust,  zelfs met uw ruimdenkende perverse geest komt u nog niet halfweg.

Tot daar aan toe.

 

MAAR DAT LINKERHANDJE!

DAT LINKERHANDJE!

Wenst u mijn reputatie van vrouwenmagneet helemaal naar de filistijnen te helpen?  U maakt van mijn linkerhand een wapperend handje dat in bepaalde milieus erg veel opgang maakt. 

Roze milieus. 

Nichten!

Village people!

George Michael!

Bart Kaëll nog aan toe!

Straks krijg ik half homosexueel Europa hijgend achter me aan, terwijl ik nog worstel met ganse volksstammen vrouwen.  En begin nu vooral niet over wat mijn linkerhand met ganse volksstammen....

 

 

Tot daar aan toe.

Laten we dit als een eenmalige uitschuiver beschouwen, en dat het niet meer voorvalt!

carousel2

 

Niet dus.

Hier gaan we weer!

Ook de tweede foto weet u vakkundig de nek om te wringen.  Met een ontroerend enthousiasme.

Fotografie, het blijft een heikel vak. 

Bent u zeker dat u talent heeft? 

Heeft u de handleiding van uw fototoestel al eens gelezen?

Ergens is er iets grondig fout gelopen.  En dat het niet bij mij is, lijkt me evident.

 

Moest u nu écht inzoomen op die kloppende ader aan mijn linkerslaap?  Moet dat nu echt?

En wat is dat met dat misprijzend mondje?  U weet een mens op zijn minst fraaie moment wel te kadreren.  Wat dat misprijzend mondje met hele volksstammen,..... ach daarover wil ik niet eens beginnen.  Het zou u enkel mateloos frustreren.

 

Talent en schoonheid.

Het is niet eerlijk verdeeld in de wereld.

Ik heb alles, u heeft niets.

Jammer.

 

Zou u beter geen andere hobby zoeken?

Iets met postzegels.

Het is maar een suggestie.

De commentaren zijn gesloten.