21-08-09

Kruiwagen

Kruiwagen

 

Ik ben lichtjes van mijn melk.

De dag begon nochtans perfect. 

Een lange trage duurloop afgewerkt, waarbij ik het gevoel kreeg dat ik het tempo tot in de eeuwigheid amen kon aanhouden.  Dan voel je de sappen vloeien, dan voel je dat  je leeft.

Ach, beste ingewijde, laat de onwetende maar in de waan. 

Wij weten wel beter.

Lopen is het nec plus ultra.

 

*****

 

Maar lichtjes van mijn melk dus.

Kind 2 heeft daarnet aangekondigd dat hij later burgemeester wil worden van onze thuisstad.

Kind 2 aast op de burgemeestersjerp.  Onze thuisstad wacht nog roerige politieke tijden. Want wat kind 2 wil, is wet.

En daarmee is het nu helaas officieel: de totale verloedering heeft finaal toegeslagen in onze familie. 

Nu moet ik toegeven dat er al wat zwarte schapen in de familie rondliepen, ikzelf om maar meteen het belangrijkste zwarte schaap te noemen, maar politiek begot, dat is wel een heel zware slag onder de gordel.

Ik weet het, de zoon van mijn zus heeft onze familie ook al in het verderf gestort door nota bene te gaan studeren voor advocaat. 

Een zware slag was dat. 

Met als specialisatie vennootschapsbelasting en successieplanning, of was het successieontduiking en vennootschapsoplichting, wie zal het zeggen?

Voor advocaat studeren...

Dat is ook uiterst rampzalig voor je reputatie.

Advocaat: de kans dat hij voor een jaar of dertig de bak gaat indraaien grenst  aan 100 % en is slechts een kwestie van tijd. 

En als hij nu volgens de familietraditie ook nog eens elk academiejaar feestelijk gebuisd zou zijn, dan zouden we er nog mee kunnen leven.  Maar neen, meneer rijgt de onderscheidingen aan mekaar alsof het niets is. 

Waarlijk geen enkele schande blijft onze familie bespaard!

 

Nochtans was zijn jeugd o zo veelbelovend gestart. 

Hij toonde ondernemingszin door met een plastieken kruiwagentje in de tuin in de weer te zijn. 

Dat vonden wij prima.

In de wetenschap dat men met een kruiwagen in België doorgaans ver komt.

Het enige bezwaar dat we in de marge konden aantekenen was dat hij met de blote hand hondendrollen verzamelde in die kruiwagen, maar soit, alle begin is moeilijk. 

Maar nu, advocaat, laat ons wel wezen, dat is op de ladder van criminaliteit slechts één sport onder politicus. 

We berusten in ons bittere lot. 

En mijmeren over vervlogen tijden.

 

*****

 

Waar is de tijd dat kind 2 nog klein en onschuldig was?

Dat zijn enige tijdverdrijf bestond uit het sjieken op een fopspeen, naar zijn grote voorbeeld Maggie Simpson.

De fopspeen uit de mond trekken van kind 2 was onmogelijk.  De vasthoudendheid van kind 2 deed denken aan de exploten van John Massis in zijn betere dagen.

Die fopspeen was quasi vergroeid met kind 2.  Straffe gast die de fopspeen van kind 2 kon bemachtigen zonder inzet van een grote friet met mayonaise.  Enkel daarvoor ging de fopspeen tijdelijk opzij.  Op eigen risico kon je  vervolgens proberen de fopspeen aan te raken.  Je riskeerde dan wel dat kind 2 een vork in je pols plantte.

In bepaalde streken van het oude continent moet een jongeman, als overgangsritueel en als bewijs van zijn mannelijkheid, met blote handen een wolf doden en naar het dorpsplein brengen. 

De wolven zijn inmiddels een beschermde diersoort. 

Moest men op zoek zijn naar een minstens even moeilijke opdracht:  die wolf doden is 'kat in bakkie' vergeleken met het ontfutselen van de fopspeen van kind 2.  Daarvoor deinzen mannen van het niveau van Freddy De Kerpel terug. 

Toch is het ons gelukt een einde te stellen aan de gehechtheid van kind 2 aan de fopspeen.  Niet zonder slag of stoot, dat spreekt vanzelf. 

Hoe hebben we dat gedaan?

Eerst hebben we overwogen een geweer met verdovend pijltje in te zetten, maar dat leek ons toch wat barbaars.  We hebben voor alle zekerheid het verdovingsgeweer toch maar in de hoek gezet, voor het geval dat.

Neen, we hebben een touw bevestigd aan de fopspeen van kind 2 en de andere kant bevestigd aan de trekhaak van onze vorige Peugeot.  Daarna een grote friet met mayonaise voor de neus van kind 2 gezet.  Kind 2 legt de fopspeen ter zijde, waarop ik per GSM mijn vrouw het volgende signaal doorgeef:

GO   GO   GO  !!!!!

Ze spuit weg met de Peugeot, waarbij ze de postbode omver knalt.  Kind 1 komt in de algehele verwarring met het verdovingsgeweer achterna en schiet per ongeluk de politieagent, die de straat verkeersvrij moest houden, voor de rest van de dag in slaap. 

We konden tevreden terugblikken op een perfecte operatie, dat wel. 

Enkele kleine tegenslagen niet te na gesproken en wat blikschade (collateral dammage heet zoiets, dacht ik), maar waar hebben we anders een rechtsbijstandsverzekering voor?

 

*****

 

Kind 2 heeft zijn eerste levensjaren lange tijd weinig gesproken. 

Naar die specifieke periode hebben wij nu erg veel heimwee, vooral nu kind 2 in diverse Europese talen meent te moeten spreken.

Hij was zwijgzaam en sprak enkel met de fopspeen in de mond.  Onverstaanbaar dus, vooral omdat de R een L werd en de S een SCHJ. 

Enkel mijn vrouw wist wat kind 2 bedoelde. 

En iedereen wist dat het goed was.

 

*****

 

Op een dag sterft de hond van mijn schoonouders.

Een drama.

Hoe zal ik het situeren.  Ik lag in de bovenste schuif bij mijn schoonouders.  Enkele schuiven hoger lag Pukkie, de hond.  Kwestie van situering.

Maar Pukkie was naar de eeuwige jachtvelden getrokken, om daar verder aan zijn ballen te kunnen likken, hoe zou u zelf zijn.

We gingen op bezoek bij mijn schoonouders en wisten dat vooral de Pépé erg had geleden onder de dood van Pukkie.

We hadden kind 1 in de wagen een keer of 64 op het hart gedrukt om vooral het onderwerp hond niet ter sprake te brengen, laat staan de dood ervan.

'Don't mention the dog', u begrijpt wat ik bedoel.

Met kind 2 hadden we geen rekening gehouden.  Hij sprak bijna nooit, sprak hoogstens met een fopspeen en onverstaanbaar (zie hoger: de R werd L, de S een SCHJ).

Aangekomen bij mijn schoonouders.

We stappen uit de wagen.  Een ongemakkelijke stilte valt.  Kind 1 kwijt zich perfect van zijn taak en zegt niets over Pukkie.

Kind 2 komt bij de Pépé staan, haalt de fopspeen uit zijn mond en zegt de enige twee woorden, waarin geen R of S voorkomen, namelijk:

PUKKIE DOOD ?

 

En dat wordt binnen enkele jaren onze burgervader.

 

 

 

 

De commentaren zijn gesloten.