09-07-09

Mark groet 's morgens de dingen

 

Mark, Frank groet 's morgens de dingen

Ik ben net naar mijn brievenbus gaan kijken.  Dat is misschien geen wereldschokkend nieuws, maar toch.

De postbode was nog niet geweest.

De planeet gaat om zeep, denk ik. 

De postbode kwam vroeger rond 8 uur. 

Zo hadden wij onze post bij het ontbijt.  Was de factuurlast al half verteerd halfweg de voormiddag. 

Maar dank zij het nieuwe georoute-systeem bij De Post, hebben wij geen flauw idee wanneer de postbode bij ons de bus vult.

De ene keer is het om 11 uur, de andere keer rond 13u30.  En als er dan een dag is dat er geen post is, weten wij niet of hij nu wél of niet is geweest. 

Verscheurende twijfel!

Dat is onverteerbaar voor mij. 

Dat brengt mij uit mijn evenwicht.

Het gevolg is dat ik nu ongeveer een keer of 12 per voormiddag naar mijn brievenbus ga kijken of ie al geweest is. 

Meestal vruchteloos. 

En dat ik de hele voormiddag lig te luisteren of ik dat vervloekte brommertje van de postbode niet hoor aan komen snorren.

Dat is nog zoiets.  De planeet komt om in de CO2-uitstoot, maar De Post gooit de fietsen er uit en gaat nu per bromfiets.  En laat nu postbode een beroepscategorie zijn waar elke vorm van lichaamsbeweging welkom is, ter compensatie van het occasionele neutje. 

Dachten wij zo.

*****

De brievenbus dus.

Mijn buurvrouw, Maria, is een kranige vrouw die een leeftijd heeft bereikt waarvan je geen idee hebt.  Ze stond ook een beetje verweesd aan haar lege brievenbus rond te draaien.

Een praatje gemaakt.

"Hoe is het Frank?"

Mijn buurvrouw noemt mij Frank, de laatste jaren.   Voor een goede orde, mijn naam is Mark.  

Ik heb nog een paar jaar tegengesparteld, maar ze bleef me halsstarrig Frank noemen.

Ik heb het opgegeven haar te corrigeren. 

Ik schik me in de rol van Frank. 

Zo erg zelfs dat ik, wanneer ze niet op mijn (foute) naam kan komen, haar  daarbij een handje help.  

Dat gaat dan zo:

"Hoe is het, heeum...." zegt ze dan.

Waarop ik zeg: "Frank".

"God ja, Frank, hoe is het".

 

Iedereen blij.

Waarna koetjes en kalfjes de revue passeren, evolutie kinderen, toestand buxushaag, of er nog regen zal komen en zo ja, waarom niet.

"Loop je nog, Frank?" vraagt ze soms ook wel eens.

Frank beaamt dat vervolgens.

Dag Frank.

Dag Maria.

Waarop Maria in haar peignoir en gekrulspeld weer naar binnen schrijdt.

 

 

 

 

 

De commentaren zijn gesloten.