07-07-09

Aha-erlebnis

Aha-erlebnis

 

Maandag 6 juli.  Vakantie.

We worden ruw gewekt door bouwvakkers aan de overkant van de straat. 

Radio met de knop op elf !

ARRIVEDERCI HANS!
Dat was de mooiste dans!
Laat mij nu zo maar niet gaan,
Maar kus me, komaan,
Ja, dit is je laatste kans!

'Arrivederci Hans' van Laura Lynn blijkt dan ook nog eens de minst ergerlijke plaat te zijn die de piratenzender op de playlist heeft staan.  Blijft helaas wel erbarmelijk lang in het hoofd hangen. 

Ook nog iets van Rocco Granata, maar dan in een tenenkrullende Hollandse versie:

 

Zomersproetjes
Door de zomerzon bijeen gespaard
Zomersproetjes
Ieder sproetje is een kusje waard


 

 

Een wilde polonaise barst los in onze slaapkamer, via de trap de voordeur uit,  langs de brievenbus en via de achterdeur tot aan de vaatwasser.

Allez roulez, et changez!!!!

 

Heel de voormiddag blijft de terreur maar verder gaan:

Amaliaatje,

je hoeft niet knap te zijn,

je hoeft niet mooi te zijn,

als we maar samen zijn,

een liedje

en een beetje zonneschijn.

Ik vermoed dat Amaliaatje gatlelijk is, en dat hier onvermijdelijk op een breuk wordt aangestuurd.  Ik denk trouwens dat het straks gaat regenen. 

Als Amaliaatje ook maar ergens een greintje zelfrespect heeft, dan timmert ze haar aanbidder, die rammelende rijmelaar, genadeloos de hersens in. 

Nu, Amaliaatje, nu, doe het nu. 

En pak, en passant, die radio af van de bouwvakkers. 

NU AMALIAATJE, NU !!! 

Maak een eind aan het schlagerfestival op geluidsniveau Ramstein.

En het mag gaan onweren. Ook al nu !

Ik ben de zomer 2009 al kotsbeu.  Nu al.

 

*****

 

Zaterdag 4 juli.  Wedstrijddag.

De laatste afspraak van het klassieke voorseizoen.

Rijkevorsel leeft ! 

Rijkevorsel zindert onder 27°.

rijkevorsel20096

 

 

 

 

 

 

Ok,  28° dan.  Details !

 

Ik peddel tijdig richting Rijkevorsel.  In alle eenzaamheid.  De voorgaande jaren was mijn loopmakker Tom telkens van de partij, vandaag niet. 

Werchter !  En ook nog achillesangst. 

Achillesangst. 

Je wordt genezen verklaard, maar durft niet voluit te gaan lopen, uit angst te hervallen.  Je vertrouwt je achilles niet.  Vertrouwenscrisis.  Je voeten neerzetten is geen automatisme meer, maar is eerder een aandachtspunt geworden.

 

*****

 

Alleen op weg. 

Tussen de velden, langs landelijke wegen. 

Asfalt. Mac Adam, macadam, Mc Adam.

Ik fiets een stuk op het parcours van de marathon en zie de kilometeraanduidingen.

Voortuintjes kijken.  Buxus, taxus en lavendel. 

Lavendel en de mistral, hoeveel Provençe zit er in Rijkevorsel?

Mijmeren over verleden, heden en toekomst.  Over het verglijden der tijd, de  nietszeggende blik van koeien, het aantal magen. 

 

Een koe hoest. 

Ik wist niet eens dat een koe dat kon. 

Het doet me onwillekeurig aan mijn schoonmoeder denken, die heeft ook zo'n zenuwkuchje.

 

*****

 

Stratenloop in Rijkevorsel, 11 km en 200 m, zo wil de legende.  Start om 18u, samen met de 5 km. 

De marathon en estafettemarathon starten om 17u. 

Raar sfeertje in de startzone. 

Marathonlopers  dribbelen gespannen rond. 

Je kan de angst proeven.  De angst voor de afstand, de angst voor de warmte.  Begeleiders op fietsen, geronk van blinkende motoren van de organisatie.  Overal fluo-hesjes.

Ik ben een toeschouwer ! 

Ook al een rare gewaarwording.

Looplegende Jan H. staat in trance voor zich uit te staren.  Eric B., winnaar van vorig jaar, staat te stretchen.

Startritueel en plots zet de karavaan zich in beweging. Voor een paar uur.  Petje af.

Het parcoursrecord  van Eric B., dit jaar tweede plaats, zal overeind blijven.  Looplegende  Jan H. wordt knap vijfde. Winst is er voor Tom Vandendriessche uit Zele.

 

*****

 

Genoeg geleuterd over het voorprogramma.  Nu wordt het menens.  Het echte werk: de 11 km en 200 meter stratenloop.

Het is 27° en er waait een strakke mistral.

Marc B. is van de partij, maar ook Guido E., Jan L., Eddy K. zijn mijn ijkpunten deze dag.

Ik sta helemaal vooraan in de startbox.  Vroeger kon ik in een opstoot van  bescheidenheid (mijn vrouw rolt op dit eigenste moment over de grond, gevangen in een lachkramp) wel eens midden in het pak gaan staan, nu sta ik op de 2de rij.

 

PANG dus. 

Weg. 

Meteen volle bak.  Nummer 1301 op de zwoegende borst.

Rijkevorsel20091

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na enkele honderden meter eerste doortocht finish. Tot hier ging het prima !

 

De mistral blaast hete lucht, schuilen dus achter mekaar.  Ik pik aan bij een kerel in blauwe tenue.  We wisselen de koppositie af, maar worden ingehaald door een loper met oranje shirt.

De blauwbloes bijt me toe: "Kom op, we gaan er naar toe."

Naar mijn gevoel was dat een onbereikbaar doel.

Mijn gevoel bleek juist.  Oranje hemd weg, en rond de vierde  kilometer val ik alleen, de blauwbloes heeft afgehaakt. 

Dit was niet het juiste scenario.

Rijkevorsel20093

 

 

Doortocht 5 km: 19 min en 6 seconden, 3 min 49 seconden per kilometer. 

Dat is naar mijn normen weer maar eens diep in het rood (zie ook hoofd).

 

Rijkevorsel20094

 

 

 

 

Eenzame doortocht 8,1 km: 32 min en een klets.  Hoofd is nu overrijpe tomaat.

 

Bekijk die wonderlijke stijl.

Bewonder die lucide blik. 

Bewonder vooral de onverschilligheid van het publiek.

 

Ik zweef !

Ik weet het, het lijkt alsof ik de grond niet eens raak.  Nu ik de foto goed bekijk, dan moet ik vaststellen dat ik inderdaad de grond niet raak.

Die woeste blik in de ogen, het hoofd een beetje schuin, de blik ergens ver weg.  Pijn is prominent aanwezig.

 

*****

 

Heet, en ik mis een drankpost. 

De loper voor mij vaagt de helft van de bekers van de tafel. 

Tactiek of lompigheid? 

Wie weet, maar geen verkoeling of drank voor mij.  Er wordt gewandeld. 

We zijn volop aan het dubbelen. 

Ook weer een paar uitvallers met blessures.  Grijpen naar de kuit, opgave...

 

*****

 

Op diverse plaatsen op de omloop zorgen omwoners voor een verfrissende neveldouche met de tuinslang.

Ik loop links van de weg. 

Dat doe ik altijd. 

Rechts van de weg staat een klein meisje met een nevelende tuinslang.  Ze kan me niet bereiken en ik zal, tot haar frustratie,  zeker geen meter extra doen om haar nevel te bereiken. 

Ik zag op haar gezicht een peinzende uitdrukking (een vleugje Rodin als het ware), gevolgd door een aha-erlebnis.  Ze draaide de tuinslang op brandweerstand en kegelde de volle straal op mijn oververhitte torso. 

Qua schrikreactie was dit 12 op de schaal van Richter. 

Koud, écht een klap. 

Ze bleef me ook voluit volgen met de koude straal. 

Kind van Satan, vermoed ik.

 

*****

 

Laatste ronde is een lijdensweg.

Wat voor mij loopt is onbereikbaar geworden. 

En ik vrees dat er nog wat in mijn nek kunnen vallen als ik stilval. 

Uit de achtergrond komt een loper onweerstaanbaar  aangesneld. 

Ik kan zelfs niet aanpikken.   Blauwbloes komt ook nog terug.  Van positie 10 naar positie 12.

Rijkevorsel20095

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Finish: 12de plaats, 44min 22s., ik lijk wel 20 jaar ouder geworden.  Hoofd is ontplofte tomaat, of tomaat crevette...

 

*****

 

Finishrituelen. 

Napraten.  Nadruppen.  Nahijgen.

Guido E op meer dan 2 minuten, Marc B op 1m45s. 

Zwarte beesten bijten in het stof.

Succes went.

Drinken: 5-tal sportdrankjes. 

Eten: 3 halve bananen, zes kwartjes appel.

Handdoek rond de nek.  Zweet gutst.

 

Anderhalve kilometer uitlopen naar de kleedkamer. 

Douche.

In de kleedkamer zit een kerel met het hoofd in de handen:

 

Een man in zak en as. 

Opgave na km 19 van de marathon.

Maanden training, leven als een pater, kilometers malen, voor die ene dag in Rijkevorsel.  De marathon der Noorderkempen.

Een man met zijn gsm.

Naar huis bellen. 

Opgave melden.

Geen pretje.

 

Zaterdag Loenhout 9 km.  En opnieuw zullen ze vallen als vliegen.  En wij vliegen tot we vallen.

___________________________

Dank aan Bart Huysmans voor het vriendelijk verlenen van toestemming voor publicatie van zijn foto's.

 

Commentaren

vlot e, met gevoel geschreven! nog
vlotter
gelopen en niet in 't zand gebeten!

tof !zwart leeuwke!!!

Gepost door: joz. | 07-07-09

Reageren op dit commentaar

Relaas Beste Marc,
Een ontroerend verslag zoals wij die als inrichter zelden te horen krijgen.
Zou ik dit mogen publiceren op onze website onder: Reacties?
In ieder gevaal veel dank

mvg Dirk

Gepost door: Dirk Holemans | 07-07-09

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.