17-06-09

Rataplan

Rataplan

 

Een hond als looppartner. 

Dat vind ik knap.

Samen uit, samen thuis.

Je laat de hond uit en de hond laat jou uit. 

Ik moet het qua looppartner stellen met mijn vriend Tom. 

Niet echt hetzelfde. 

Tom heeft ook wel eens een natte neus, maar dan is hij waarschijnlijk verkouden.

Weet u trouwens wat de overeenkomst is tussen een gezonde hond en een bijziende gynaecoloog?

Neen?

Ze hebben allebei een natte neus...

 

Niveau, asjeblief...

 

*****

 

Lopen met een hond.  Met een kater ooit al wel eens gedaan, maar met een hond nog nooit. 

 

Vanmorgen op mijn lange duurloop kwam ik weer een loper met hond tegen.  Die harmonie tussen mens en hond, mooi is dat.  Wel geen plastic zakje gezien. 

En je ziet dat dat beest echt geniet van het lopen. 

En de hond ook.

 

Dan denk ik wel eens: zou ik een hond kopen om met mij te gaan lopen?

 

Maar ik weet al hoe dat gaat.

Mijn hond zal wellicht een onwaarschijnlijk lui beest zijn.  Die, wanneer je voorstelt te gaan lopen, zijn middelvinger naar je opsteekt.  Om vervolgens de TV aan te zetten en een pakje paprika chips open te trekken.  En dan vraagt of er nog pintjes koud liggen.

 

Ofwel zal mijn hond, als ik met hem ga lopen, zowat iedereen aanvallen, mij inbegrepen. 

Ik ken dat, ik moet het allemaal niet weten.

 

Of stel dat die hond halfweg de duurloop niet meer verder wil.  Sta je daar met 20 kg hond te schilderen.  En dan begint het te regenen.  Zul je net zien.

 

Of mogelijk zal mijn hond na een paar weken training mij er genadeloos af lopen, me compleet afbeulen en mij constant uitlachen omdat ik zo traag ben. 

 

Of dat ik tijdens het lopen, in een onoplettend moment over die hond val.  Blessure!  Dan wurg ik die hond daar ter plekke, dat geef ik u op een papierke.  Man wurgt hond.

 

Of dat die hond plots de rimboe inschiet achter waarschijnlijk een met uitsterven bedreigde diersoort en dat ik vervolgens door de bosopzichter een proces-verbaal aangesmeerd krijg voor het illegaal stropen van bedreigde dieren.  50 euro!

 

Of dat die hond als een speer de bosjes invliegt om daar  dolenthousiast in de blote, harige reet van een of andere kleerkast te bijten die net de liefde aan het bedrijven is met zijn liefje.  En die kan daar natuurlijk niet mee lachen.  De kleerkast bedoel ik.

 

Neen, laat al maar.

Ik heb er nu al de buik van vol.

KLOTEHOND!

En nooit willen luisteren!

Pootje geven? 

Ik dacht het niet. 

Voelt meneer zich veel te goed voor.

Moest ik een hond hebben, dan kreeg hij nu een stamp!

Voilà.

 

Nu door dat vrijend koppeltje van daarnet denk ik plots aan een ander verhaal:

Een vriend van mij was op weg naar huis van de kroeg toen hij plots een geparkeerde wagen zag die ritmisch aan het bewegen was.  De raampjes waren ook wat aangedampt.  U weet wel wat ik bedoel.

Hij denkt: ik zal dat vrijend koppeltje eens laten schrikken, en sluipt op de wagen af om op het zijraampje te kunnen kloppen.

Net op het moment dat hij door het raampje kijkt....

....vliegt er een monsterlijk grote hond tegen de andere kant van het raampje, blaffend als een gek.

 

Achterwaartse salto gemaakt.

Met mislukte landing.

 

 

 

 

De commentaren zijn gesloten.