12-06-09

If I had a hammer

BHV

Brussel Halle Vilvoorde.  Kent u wel van de onverwijlde splitsing.

Tot zover onze politieke insteek voor deze bijdrage.

In loperskringen bestaat er ook iets als BHV, maar dan BHM.

Brussel, Hoogstraten, Minderhout.

Het heilige drieluik.

Drie wedstrijden die altijd tegen mekaar aanschurken op de loopkalender.

Dit jaar valt B op 31 mei, H op 10 juni en M op 13 juni.  Tegen Hoogstraten ben je  helemaal gerecupereerd van Brussel, maar tussen Hoogstraten (10 km) en Minderhout (halve marathon) zitten amper 78 uren. 

Te doen, maar wel focus behouden.  Gezond blijven is de dwingende boodschap.

Als je woensdag de corrida van Hoogstraten hebt gelopen en je kan tevens de discipline opbrengen om niet als een zwijn deel te nemen aan de festiviteiten, maar tijdig en braafjes naar huis, vrouw en bedstee terug te keren, dan is de Kapellekensloop in Minderhout de volgende scalp aan de loopgordel.

Mijn wedervaren op de 20 Km door Brussel kon u eerder al smaken, inmiddels werd de Stratenloop van Hoogstraten beslecht en staat de halve marathon van Minderhout ook alweer vol ongeduld te trappelen.

 

Hoogstraten, de corrida!


U zou de glimlach op mijn gelaat moeten kunnen zien.  Die glimlach lijkt wel in mijn tronie gestanst. 

Glorieus!  Meesterlijk! En zoekt u zelf nog maar een paar synoniemen.

10 km in 37 min 12 seconden.  Dat is tegen 16,12 km/uur.

Ok, dan nu even het ongebreidelde enthousiasme temperen; er is twijfel over de correctheid van de afstand.  Er wordt gefluisterd dat het vernieuwde parcours maar 9660 meter telt (dan is het nog altijd tegen 15,58 km/uur!).

AWEL, HET KAN ME GEEN KLOTEN SCHELEN!!!! 

NIKS OOK NIET!!!

 

Enscenering. 

U weet dat het jaarmarkt en kermis is tijdens de onvolprezen corrida.

Gezellige drukte, kleurrijk kader.  Maar de weergoden trekken zich niks aan van de verzuchtingen van de neringdoeners en gooien de hemelsluizen wijd open.

Een uitgeregende corrida, u mag gerust gewag maken van 'drache nationale'.  Regenbuien, pijpestelen en oude wijven, afgewisseld met stortregen, gemiezer en motregen.

Ideaal loopweer; koud, veel zuurstof. Zo hebben we het graag.

Een lappendeken van paraplu's.  Toch nog een behoorlijke en vooral moedige opkomst van supporterslegioenen allerhande.

Mijn positie in de startzone was ronduit slecht; op het laatste moment daagden er nog hele volksstammen lopers vooraan in de startbox op.  En dat niet iedereen het hoge starttempo aankon werd meteen pijnlijk duidelijk; ik ben een aantal keren quasi gestruikeld over joggers die het kalmpjes aan deden.  Gevolg, een eerder trage aanvangskilometer (3min 58) en 10 % van de wedstrijd is al foetsie.

Eens vrij baan schoot het tempo los door het dak; tweede kilometer in 3min 30sec.  Ik raap vermoeide helden per dozijn op.

Sturm und drang, heet zoiets.  Ik voel me goed.

Plots voor mij, één van mijn zwarte beesten, Guido E.  Normaliter loop ik die er in ronde 1 af, om mij die overmoed in ronde 2 te beklagen wanneer hij me weer komt oprapen. 

Ik loop Guido er af. Maar ik vrees dat ik hem straks terug zal zien.

Voor mij, zwart beest nr 2 Marc B., sympathieke loper uit Wuustwezel, mijn geboortegrond. 

Er op en erover. Grijns!

Dan Tom V. en Roland S. voorbijstomen (ze zijn weer maar eens te snel vertrokken), Kristof R. (dag met het handje) en wat ziet mijn lodderig oog vervolgens?

50 meter voor mij, Dré B., iemand die ik nog niet eens in mijn dromen zou kunnen kloppen. 

Inhalen en achterlaten. Grijns!

Rik B., Toon K., kerels die ik nooit eerder klopte, bijhalen en ter plaatse laten.

Ik vlieg!  Laag, maar toch.

 

Hoe dikwijls heb ik dit wrede lot zelf moeten ondergaan?

Ingehaald worden, proberen mee te gaan, en vervolgens ongenadig moeten lossen. Meter per meter.  Seconde per seconde.

Pijn doet dat. 

En nu doe ik iedereen pijn. 

Ik loop kilometers aan 3m45s. 

Zottekesspel!

 

5 kilometer na 18 min 22 seconden.

Véél te snel.  Hoogmoed komt voor de val!

Ronde 2 en dan volgt normaal gesproken de totale instorting.  Ik sta in loopkringen bekend voor mijn onbesuisd snelle start om daarna roemrijk ten onder te gaan na een legendarische klop van de hamer. 

Maar vandaag geen klop van de hamer. 

Deze jongen tikt zelf met het hamertje. 

Tik!  Tik!  En dan nog eens TIK!

Kom hier, dat ik u met het hamerke tik!

Sta stil, zeg ik!

Mijn lijflied: If I had a hammer, I hammer in the morning.

 

Ik kan het tempo hoog houden en de tweede ronde afleggen in 18 min en 50 seconden.  Amper 28 seconden trager dan ronde 1 (hoewel er in ronde 1 een kleine aanloopstrook extra viel af te leggen). 

Toch veel achterom gekeken in ongeloof.  Ze komen niet terug!

 

Finish als 49ste. Bobijntje af, dat wel.

Niet meewarig doen over een 49ste positie, de corrida kent altijd een ijzersterke bezetting (de geldprijzen zullen daar niet vreemd aan zijn). 

Beste positie ooit, tijd ook uiteraard.  Als ik het extrapoleer naar 10 km, dan moeten we 1m 20sec bijtellen, en komen we op 38 min 32 sec.  Daar had ik vooraf voor willen tekenen.  Vorig record 39 min 12 sec.

Vlak na de finishlijn prominent wijdbeens in beeld blijven staan, zodat de verslagenen aan de voeten van de veldheer kunnen neervallen. 

Ik voel me minstens Willem de Veroveraar.  Neen, Atilla De Hun!

Knielen zullen ze! 

Ik aai over bezwete hoofden, veeg in erbarmen een sporadische traan weg, troost de wanhopigen, een zalvend woord hier, een helend gebaar daar. Gejammer en geweeklaag overal rondom mij.  Ik heers souverein...

Hier liggen hun lijken als zaden in het zand, hoop op den oogst,  O Vlaanderland!

 

Eindconclusie en we gaan vooral niet te bescheiden zijn: ronduit fantastisch, ik heb koppen gesneld dat het niet mooi meer was, de maat genomen van zowat iedereen. 

De perfecte race, eindelijk de juiste indeling, maar ik vermoed ook wel een topdag in hypercompensatie na de 20 Km door Brussel.

Morgen wacht de laatste opdracht van het heilige drieluik.  Ik twijfel tussen de 15km750 of de halve marathon.  De temperatuur voorspelt niet veel goeds en ik vrees dat ik de inspanning van woensdag nog niet helemaal zal verteerd hebben. 

Héél slim zou zijn een gewone training in te lassen.

Slim zou zijn om de 15km750 te lopen, maar ik ken mezelf, ik loop wellicht mijn volgend Waterloo tegemoet op de halve marathon. 

En er staat bij diverse lopers een rekening open, besef ik.

Maar tot zaterdag blijf ik vrolijk neuriën:

If I had a hammer, I hammer in the morning...

 

 

 

De commentaren zijn gesloten.