26-05-09

Scheefspuitend spetterschijt

Scheefspuitend spetterschijt

Eerder hebben we al onze bekommernissen met u gedeeld omtrent de sanitaire voorzieningen tijdens de 20 Km door Brussel. 

Voor mannen is het, in geval van hoog water, geen probleem. 

Zoek een boom, hijs de fluit, et voilà. 

Voor vrouwen is dat wat minder evident.  Er zijn WC's (betalend), maar daar staan meestal lange rijen aan te schuiven.  Je hebt wél altijd een warme bril.

In de startbox plassen kan.  Je zoekt de zijkant op en plast in een meegenomen leeg flesje Spa.  Opgepast met mikken, de opening is beperkt...

Tijdens de wedstrijd zijn er genoeg momenten waar je opzij kan om te plassen (slimmerikken doen het nog voor ze de startmatten tijdregistratie overschrijden, zodat het geen invloed heeft op de chrono).

Kakken (excusez le mot)  is een ander paar mouwen.  Je hebt in een perfecte lopersrugzak uiteraard WC-papier zitten (want op sommige mobiele installaties durft er wel eens een schrijnend gebrek aan te zijn).

En dan nu een gouden raad van tante Kaat.  Als je als man moet kakken, dan moet je aanschuiven aan de rij waar de meeste vrouwen in staan.  Waarom? 

Statistisch gezien schuiven er ook vrouwen aan die enkel moeten plassen, en dat gaat sneller.  De mannen in de rij moeten ALLEMAAL kakken.

En mobiele installaties hebben zo hun eigenaardigheden.

In het echte leven ga je daar nooit op. Nooit!

Alleen al het idee wat uw voorgangers daar uitgespookt of achtergelaten hebben.  Je hoeft niet bepaald smetvrees te hebben om daar weg te blijven.

En je hoort ook alles wat iedereen doet in je omgeving.  Het is gehorig.

Het is een gespetter en geproest, een ware symfonie van bassen en sopranen. 

De ene veest is al wat vochtiger dan de andere. 

De spetterpoep! 

Het scheefspuitend spetterschijt!

De rollende donder die in het moeras eindigt!

De billenkletser!

De korte nijdige of de lange pieper!

Het scheetje smos!

Er wordt aan het ganse repertoire lucht gegeven.

En dan de geuren! 

Het pallet aan aroma's! 

Een waar totaalpakket aan beleving! 

Maar in de laatste uren voor de 20 Km is het à la guerre comme à la guerre. 

We dienen hier tenslotte een hoger doel.  Dus op de pot laat iedereen ongegeneerd de winden ruisen, het  geproest en gespetter van halfverteerde pasta's is niet van de lucht, en op de keper beschouwd, het zal me worst wezen (ik geef toe, een ongelukkige woordkeuze in deze...).

STOP

Ok, ik heb lang getwijfeld over de publiceerbaarheid van wat hierna volgt, maar we ledigen de kelk tot op de bodem.  Gevoelige magen en zielen gelieve zich te onthouden en beschouwen het einde van deze kroniek waar ik het woord STOP heb getikt. Doe uzelf een plezier en stop hier. 

Ik wacht wel even.

Neeeeee, ik heb tijd.

Wat nu volgt is gewoon goor.  Het is normaal niet mijn stijl, maar als reporter heb je ook een maatschappelijke taak en plicht, hoe droevig die ook is.

En ja, ik ken u, u leest allemaal verder. 

Zeg niet dat ik u niet gewaarschuwd heb.

Ik geef u nog één kans.

Tja, dan moet u het zelf maar weten.

Dit is een authentieke anekdote, ik zweer het, geen woord van gelogen.  Ik weet het, ik heb de schijn wel eens tegen, maar dit is wis en waarachtig gebeurd.

Om de betrokkene te beschermen, heb ik geen naam bijgevoegd.

Tijdens een niet nader te noemen wedstrijd in het Brusselse, heeft een mij bekende loper, een wel speciale manier van toiletbezoek zonder tijdverlies gerealiseerd (ik wik mijn woorden).

De aandrang was erg groot, het tempo lag hoog. 

Hij perst en produceert al lopende, ik citeer 's mans woorden: "een perfecte worst", erg stabiel van vorm, in zijn rechterhand die hij in de loopbroek heeft gestoken.  Daarna heeft hij het kleinood met een sierlijke zwaai over de hoofden van het publiek de vrijheid gegund. 

Je moet er niet aan denken, moest er wat schorten aan de coherentie van de productie.

Had ik nooit verwacht van XXXX.

Moest u aan tafel zitten, smakelijk eten.

 

 

 

16:26 Gepost door Mark in 20 Km door Brussel, Lopen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: 20 km door brussel |  Facebook |

Commentaren

Mijn eerste marathon Ik heb toen rond km 35 moeten urineren, ik ben echter gewoon doorgelopen ook al was er felle tegenwind. Met mijn ... uit mijn broek kan je wel raden waar alles naartoe vloog. Mijn heupkommen deden verschrikkelijk veel pijn, nooit nog meegemaakt. Waarom kan urine niet koud zijn?

Gepost door: Jansen | 03-06-09

Reageren op dit commentaar

Geweldig gewoon, ben nu pas je blogs één voor één beginnen lezen, deze springt er echt wel uit ... tranen gelachen. Ik wil volgend jaar ook de 20 km in Brussel lopen, bedankt alvast voor de inspiratie .. doe de groeten aan je vrouw, zij heeft ons Eva mee op de wereld gezet in Turnhout !

Gepost door: Els Van der Kaa | 18-10-09

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.