23-05-09

Erfelijk belast

Erfelijk belast.

 

Of ik uit een sportief nest kom?  Ben ik erfelijk belast?

 

Een familiekroniek.

Louis, mijn grootvader langs moeders kant, was doelwachter bij de Nationale Selectie (de toenmalige Rode Duivels) die een gouden medaille haalde op de Olympische Spelen van Antwerpen 1920.  Hij wist een Tsjechische verdediger zo het bloed onder de nagels uit te pesten, dat de man een rode kaart pakte.  De Tsjechische ploeg verliet uit protest het veld en België werd tot winnaar uitgeroepen.

vavavoetbal

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De anekdote is correct, mijn grootvader had er helemaal niets mee te maken.

Mijn grootvader Louis (die eigenlijk Jan heette) langs moeders kant heeft ooit op een blauwe maandag het doel verdedigd van Gooreind V.V. (bovenste rij, 3de van links met de armen in de zij). 

Als doelman pakte hij alles....in de kantine. 

Hij had trouwens ook een wonderfiets.  Die fiets stopte aan elk café.

 

Dit is mijn vader tijdens de Ronde van Frankrijk 1947 (de eerste na W.O.II).  Hij won de legendarische 19de etappe van Vannes naar Saint-Brieuc.  De helft van de deelnemers reed verloren.  Mijn vader reed 12 keer lek.  De Tour '47 werd gewonnen door Jean Robic en Briek Schotte won de 21ste etappe.

 

pawildert

 

 

Helaas klopt dit ook niet.  Het was Raymond Impanis die de rit won.

Mijn vader trots op zijn nieuwe fiets te Wildert.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dit is mijn vader die op de Olympische Spelen 1948 in Londen een gouden medaille  pakt op de 5000 meter.  Links van hem de Fin Nykänen, bijgenaamd de Stier van de Kaukasus.

 

paatletiek

 

Neen, niet helemaal correct.  Gaston Reiff was de Belg die de medaille haalde in Londen.  En wat heeft Finland met de Kaukasus te maken?

Mijn vader heeft gevoetbald en een beetje atletiek gedaan (zie foto links).   Zijn sportieve exploten zijn me verder onbekend.  Wat me wél bekend is, is het feit dat mijn vader eerder een kantinetijger was.  Dat blijkt dan weer wél erfelijk.

 

 

 

 

 

De enige keer dat mijn zus in contact is gekomen met sport, was toen veldrijder Geert Wellens bij herstellingswerken aan haar dak een stuk blauwe hardsteen kapot heeft laten vallen.

Ikzelf heb vroeger judo beoefend en omwille van mijn klein postuur was ik toen uitermate geschikt als wegwerpmateriaal.  Zoals mijn voorouders heb ik gevoetbald, maar omdat ik toen nog niets snapte van buitenspel, was ik totaal niet inzetbaar, noch in de aanval, noch in de verdediging. 

Gelukkig was het maar FC Sterbos.  Op het voetbalveld hebben ze later Café Barrabas gebouwd. Een zeer wijze beslissing.  Vanaf toen was ik wél inzetbaar, en ben er dan ook dikwijls buiten(spel) gezet.

Dus neen, voorbeschikt was ik niet.

 

De echte familiekroniek dan.

Ziehier Louis (Jan), die bij het uitbreken van W.O.I op het lumineuze idee kwam om de sluizen in de West-Vlaamse polders open te zetten, waardoor de Duitse opmars werd gestuit en een jarenlange, uitzichtloze stellingenoorlog in de IJzervlakte begon.

vavatroep2

Niet dus.  Hij was 10 bij het uitbreken van de oorlog en mocht niet meedoen.  Zijn grootste bijdrage aan de geschiedenis is het uitbaten van Café Den Bonte Os te Gooreind. 

 

Hier wel in een ondefinieerbaar uniform.  Hij was trompettist in het leger, omdat hij koper bespeelde bij fanfare Concordia.  Hij mocht het instrument van de fanfare na verloop van tijd niet meer mee naar huis nemen.  De wonderbaarlijke fiets (die stopte aan elke kroeg) had ook altijd de neiging om mijn grootvader ten val te brengen van zattigheid.  Daarbij werd het instrument telkens geplet.

 

 

 

Dit is mijn vader.  Tijdens W.O. II was hij de contactpersoon van Leopold Trepper,  een belangrijke spion voor de Duitse contraspionage Het Rode Orkest (Die Rote Kapelle).  In de aktentas 20 miljard Reichsmark, vals uiteraard, om de Duitse economie te ontwrichten.

paoorlog1

 

 

Bijna waar.  Het is mijn vader en het is W.O.II.  Mijn vader te Antwerpen, met aktentas. Inhoud onbekend.  Hij was 17 in 1940.  Als smokkelaar tussen Nederland en België heeft hij zijn deel conflicten met de bezetter wel gehad.

Wijlen mijn vader heeft als succesvol architect  duizenden huizen getekend.

 

En dan valt nu het definitieve verdict: Voorbestemd voor sport was ik niet. 

Waarom loop ik dan de 20 Km door Brussel?

Omdat ik een gouden leefregel heb (een gevolg van mijn slecht karakter):

Wat ik kan, doe ik niet.  Wat ik niet kan, probeer ik.

Vanuit de coulissen komt de goede raad: "probeer eens andersom, véél minder werk....".

 

11:49 Gepost door Mark in 20 Km door Brussel, Lopen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: 20 km door brussel |  Facebook |

Commentaren

De waarheid moet gezegd! Recht van antwoord:bovenmelde blogger vergeet (schromelijk) te vermelden dat zijn zus jarenlang een topzwemster was in de discipline lange tijd 'onderwaterzwemmen' (zwemdok 6x10m) waarbij ze haar broetje telkenmale versloeg en hem wezenloos achterliet. Voorts beoefende ze 2x week aërobic (in zaal Steps te Herenthout)...

Gepost door: Een andere bewonderaarster...je zus | 25-05-09

Reageren op dit commentaar

Rechtzetting In bovenstaande reactie wordt melding gemaakt van een 'topzwemster'. Zij vergeet er echter wel bij te vermelden dat het zwemniveau van haar echtgenoot recht evenredig is met de diepte van datzelfde zwembad, en zich beperkt tot het in de volksmond gekende 'hondendab'.

Gepost door: Jens Rediers | 27-05-09

Reageren op dit commentaar

mooi gezegd

Gepost door: belgisch hardsteen achterblad | 19-12-14

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.