14-05-09

Catch 22

Catch 22

Kent u dat?  Een catch 22?

Ik geef een voorbeeld:

Om uit militaire dienst te blijven om psychische redenen, dan moet je kunnen bewijzen dat je gek bent.
Hij die kan bewijzen dat hij gek is, is niet gek.  En moet militaire dienst doen. 

Catch 22.

In die situatie zitten we nu.  Nog maar enkele weken scheiden ons van de 20 Km door Brussel.  Je kan het gras al ruiken van de Esplanade van het Jubelpark. 

Ruik, nu!

En nu wordt het bloedlink. 

Een blessure is nu dodelijk.  Stel dat je nu een spierscheur of een peesaandoening oploopt, dan is het "game over".  Dat kan niet meer rechtgezet worden. 

Dus zou je denken: stop met lopen.  Maar dat kan niet.

Je moet blijven lopen om de conditie op peil te houden of nog aan te scherpen.

En dat is riskant, omdat je bijna op je top zit en dus vatbaar voor kwaaltjes allerhande. 

 

Een Catch 22, lopen is riskant, en niet-lopen geen optie. 

Dat, mijne heren van de jury, is langzaam gek worden.

 

Sinds vorige week beginnen de kleine ongemakjes; lichte verrekkingen.  Linkerkuit. Storend, enerverend, niet goed voor "de moral".  Stel dat het erger wordt?

Je loopt ook niet meer met vertrouwen.  Je bent constant op je hoede voor pijnscheuten, je bent je bewust van hoe je de voeten plaatst, eigenlijk trap je op de ziel van het lopen.

De ziel van het lopen.

Dat is het zonder nadenken lopen, het onbewuste lopen.  Wanneer je door bos en dreef loopt en plots zonder reden opschrikt en beseft: ben ik al hier.  Onnadenkend: het zenlopen.  Automobilisten herkennen dat ook wel: als je lang op de autosnelweg zit en in gedachten verzonken je afrit mist. 

Een soort van automatische piloot.

Geheel bevrijd lopen in wijdse omgeving.  Je ziet een hert, blauwe reigers, eekhoorns.  Je maalt kilometers, je zweet de problemen uit je lijf, je overdenkt je besognes en stelt prioriteiten, maakt plannen.  De complete lichaamskuur.  Je bent anderhalf uur zonder telefoon, gsm, lawaai, helemaal op jezelf aangewezen. 

En het decor verandert elke week op het ritme van de seizoenen, herfst, sneeuw, zon, regen,...

Ik ben niet alleen verslaafd aan het lopen.  Ik ben ook verslaafd aan het bewegen, aan het herbronnen, aan die totale overgave, de lange leegte, aan het zoeken naar evenwicht.....

 

 

.....en dan trap je natuurlijk in die hondestront. 

Daar krijg ik dus het absolute schijt van!!

En wat te zeggen van die mensen die in de bossen wandelen, de hond NIET aan de leiband. De hond komt aangelopen, grommend en blaffend.  Je stopt met lopen.

"Dat doet em normaal nooit, meneer!"

Je lacht groen, bent al blij dat je niet gebeten bent en in je binnenste wil je maar één ding: een vliegenmepper, om zowel de hond als het baasje....

Je hebt ook van die gadgets waarmee je een toon kunt uitzenden die  voor de mens niet hoorbaar zijn, maar voor de hond wel (en het geluid zou de hond doen ineen krimpen van angst).  Maar hoe weet je wanneer de batterij leeg is?  Je zal maar een Duitse herder met slecht humeur achter je hebben.  Vertrouw jij dan op een gadget van bij Blokker voor 1 euro?  Ik niet.

Ik heb ooit op de fiets een Duitse herder achter mij gekregen.  Ik was met de mountainbike, de herder te voet.  Ik heb dus een hele tijd knoerhard moeten rijden om die kloot van een hond af te schudden.  Hij blafte niet, gromde niet, maar was alles aan het geven in de achtervolging.  Tot mijn grote geluk kwam er van de andere kant een oudere dame op een gewone fiets.  De herder heeft eieren voor zijn geld gekozen en heeft dan maar de oude dame verscheurd.  Ik heb er nog een tijdje al nahijgend naar staan kijken, het gegil was wel indrukwekkend. 

Ik had écht spijt dat ik geen GSM met fotofunctie bijhad, écht jammer...

 

Een andere keer was ik bij valavond aan het fietsen met diezelfde mountainbike toen ik links van de weg een oude man zag wandelen, en rechts van de weg een hond (van het type dat een strikje in het haar heeft).  Ik denk: ik fiets snel in het midden, maar vlak voor m'n neus zie ik dat er wél een leiband tussen man en hond zit. 

Het heeft lang geduurd voor ik met de hogedrukreiniger het laatste stukje Fifi uit mijn tandwielen had gespoten.

 

Was dit een kroniek omtrent lopen?  Stop met dat gefiets!

 

 

 

 

13:08 Gepost door Mark in 20 Km door Brussel, Lopen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 20 km door brussel |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.