11-05-09

Kuifje en het Marsmysterie

Kuifje en het Marsmysterie

De aankomstzone van de 20 Km door Brussel is één grote heksenketel. 

Overal uitgeputte mensen, strompelend op zoek naar zichzelf.  Een oververhitte omroeper die boodschappen rondbazuint waar niemand wat aan heeft/naar luistert.  Rare muziekkeuze ook.  Het is een smeltkroes van geluiden.

Eenmaal je de aankomstmat gepasseerd bent, moet je je lichaam afzetten.  Het heeft anderhalf uur lang voorwaarts gestormd en nu sta je stil.  Dat is een raar gevoel. 

Tegelijkertijd heb je een hoop zaken in het oog te houden. Administratief ook.

Je krijgt een medaille in een klein plastic zakje in de handen gestopt, je neemt een flesje van een halve liter Spa aan, dan nog een (ja, zo zijn we dan ook weer, als het gratis is,....). 

Dan zie je plots een promomeisje van Mars, één van de hoofdsponsors van het evenement.  Die promomeisjes zijn geselecteerd opdat ze er minimum even smakelijk uitzien als de Mars die ze uitdelen.  Blond en op hoge poten, als ik even het male chauvinist pig mag uithangen. Maar alle bloed stroomt nog naar je benen, het libido staat op non-actief.  Suikers heb ik nodig, geen seks.

Ik krijg een verpakking Mars in de handen gestoken, met daarin twee repen Mars.  De chip wordt van mijn schoen geknipt, en ik krijg de chip in mijn handen gestopt.

Even inventaris maken: 1 medaille, 1 chip, 2 flessen Spa, 1 verpakking Mars met twee repen.  In mijn loopbroekje is geen zak voorzien (buiten de anatomische).

Je hebt je handen vol, alle vezels in je lijf doen pijn en je bent kapot, uitgeput.  Eten wil ik, nu, en hoewel ik Mars niet lekker vind, prop ik een volledige Mars in mijn halfdroge bek.  Ik begin te kauwen en binnen de minuut verzuren mijn kauwspieren.  De ganse boel plakt aan mekaar. Iemand vraagt me hoe mijn wedstrijd was, ik antwoord: Mjajenn ghingqgkd jjlmzakk!

Mijn gebit hangt aaneen en mijn tong is één geworden met mijn verhemelte. Bevochtigen denken we dan.  Ik draai met enige moeite de dop van een fles Spa (armen verzuren onmiddellijk) en smijt het dopje in één van de talloze immense vuilzakken in de aankomstzone.  Ik strompel verder, afwisselend drinkend of het water over mijn kop gietend. 

Ik kom aan de plaats waar de chip in een grote ton moet gegooid worden.  Als je de chip niet inlevert, dan betaal je 25 euro boete.

Ik zoek mijn chip, nergens te vinden.  Je hart slaat over. 

Plots besef ik dat ik de chip, samen met het dopje van de fles Spa in een vuilzak gekieperd heb.

Heeft u enig idee hoeveel vuilzakken er staan in de aankomstzone? 


Beseft u dat die er allemaal krek hetzelfde uitzien?

De vuilzakken zijn dan ook nog eens berekend op een groot debiet.  Je kan in zo'n vuilzak een bescheiden tuinfeest houden met een man of 10.  Met barbecue.

Dit was niet zoeken naar een naald in een hooiberg.  Dit was vééééél erger.

Ik spring in de eerste de beste vuilzak en graai tussen flesjes Spa, halfgekauwde en terug uitgespuwde repen Mars, halfverteerde fermenterende bananen, en alle mogelijke niet nader te omschrijven substanties die te maken hebben met de menselijke spijsvertering.  Onderwijl klem ik manmoedig mijn materiaal tegen me aan.

Meewarig kijkende mensen in mijn omgeving.  Een volwassen man in een vuilzak.  Een man die normaal gesproken niet uit de vuilbak hoeft te eten om te overleven.  Hoe is het mogelijk? Tsss, tsss.

En je gelooft het nooit, maar na de 62ste vuilzak vond ik een chip, sterker nog, het was de mijne!!  Opluchting.  Niks verzuring meer en waar zijn die promomeisjes van Mars nu toch naar toe. 

Ik lust nog wel een Mars! Of een promomeisje!

Maar vermits die niet in de buurt waren, heb ik maar een halfopgegeten Mars uit de vuilzak genomen, als je de bijtsporen van de vorige eigenaar vermijdt, valt dat best mee...

Die opluchting is vergelijkbaar met de opluchting die vrienden van mij hebben meegemaakt.  Ze waren met het ganse gezin en de hond naar Spanje geweest.  Beest ginds kwijt.  Drama.  Na 21 jaar horen ze geblaf aan de voordeur.  Wat denk je?

Het was bijna dezelfde hond.

 

 

 

14:01 Gepost door Mark in 20 Km door Brussel, Lopen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 20 km door brussel |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.