06-05-09

Le plat pays

Le plat pays.

Brel.  U weet wel. Ik heb u in eerdere berichten reeds vertrouwd gemaakt met het startvak (de kop) en de Tervurenlaan (de staart met het venijn) van de 20 Km door Brussel.  En er was geen woord van gelogen, zo helpe mij God.

Maar ligt er iets noemenswaard tussen begin en eind?  Natuurlijk, tussen km nul en km 20 liggen, heu, 20 kilometers.  En nu begint het, in feite 20km en 100m.

Een saaie les historiek.  Vroeger was de 20 km van Brussel van start tot finish 19km en 300m lang.  Tot men in 1999 besloot, ter gelegenheid van de 20ste editie, dat de 20 km nu maar eens effectief 20 km moest zijn, waarna de afstand prompt  20 km 700 m werd.  Dat noem ik nu nog eens een merkwaardige beslissing.  Geloof me, dit is minimum raar te noemen, maar het is nog niet voorbij.

Toen kwam 2006, en men begint met de persoonlijke tijdsregistratiechip.  Bij de uitgang van het Jubelpark legt men de mat die de chips start, zodat de wedstrijd effectief 20 km zou kunnen zijn, ware het niet dat de afstand nu 20 km en 100 meter is.

De 20 km van Brussel is nog nooit effectief 20 km geweest.  En het is maar een geluk dat absoluut niemand deze blog leest, want anders waren we weer vertrokken voor een eindeloze discussie over de lengte van het parcours.

Belgisch absurdisme en zo hebben we het graag.

 

Ligt er iets tussen start en finish.  Bwa.  Niks noemenswaard.

Er liggen in de buurt van de Louizalaan drie tunnels op het parcours.  Een tunnel, beste kindjes, gaat eerst bergaf, dan vlak in een gesloten pijp, dan bergop.  Het stuk bergaf kun je niet doorlopen, wegens teveel volk in de weg, in de tunnelpijp kun je niet doorlopen wegens geen lucht (zeker als het warm is) en bergop kan je niet doorlopen omdat het....heu, bergop is.  Je ritme en tempo wordt telkens overhoop gehaald.  En de tunnels bevinden zich in het begin van de wedstrijd, waardoor je je daar al kan vergalopperen in je zielige poging om het startverlies in de eerste kilometers al in te halen.

Dan komt het Terkamerenbos, de groene long van het parcours, maar is er ergens één meter die vlot loopt?  Neen dus. Het is altijd, ik herhaal ALTIJD, bergop.  Ik weet het, het klinkt niet logisch, maar het is altijd, ik herhaal ALTIJD, bergop.

Toegegeven, rond kilometer 12 begint het te dalen, serieus te dalen.  Maar ook dat is problematisch.  Bergaf lopen is een kunst.  Je moet je kunnen laten vallen als een losgeslagen liftkooi om optimaal rendement te halen uit de afdaling.  Ik verduidelijk: bergop verlies je tijd.  Bergaf moet je niet liggen recupereren van het bergop lopen, neen, daar moet je rechtzetten wat je aan tijd verloren hebt bergop.  Dat is het geheim van succes op de 20 km door Brussel. 

Losgeslagen liftkooi dus.  En dan kom je totaal uitgeput aan de voet van de K2, de Tervurenlaan, u weet wel.  De kilometers beginnen te wegen en dan sta je daar, en hoog boven je torenen de bogen van het Jubelpark.  Ze zijn nu nog minuscuul klein, pakweg een vingerkootje groot.  En na uren met klimijzers en pikhouwelen de Tervurenlaan te lijf te zijn gegaan, denk je, voilà we zijn er.

Maar neen, jij onwetende, eerst komen er nog een paar extreem grote ronde punten, Montgomery, waar je helemaaaaaaaaaaaaaaal rond moet, en dan kom je aan in het Jubelpark.

En het ultieme bewijs dat de parcoursbouwer een meedogenloze sadist is, is de laatste omleiding vlak voor het Jubelpark, weer een bocht, écht een brug te ver.  En op kasseitjes, hoe verzinnen ze het.

Ik wil u deelgenoot maken van een eeuwenoud geheim.  In de donkere krochten der voorgeschiedenis van de 20 km door Brussel werd het parcours in omgekeerde richting afgelegd.  Zo vertelde mij een tandeloze medicijnman/loper die nu in alle anonimiteit geniet van zijn stukgelopen knieën.  Vlak na de start kwam dus de afdaling van de Tervurenlaan.  Er werd gevlogen dat het een lieve lust was.  Maar op het eind van het parcours kwamen de tunneltjes en de klim naar het Jubelpark. 

Maar dat waren andere tijden; de wedstrijd was toen trouwens in zwart/wit.

 

 

14:20 Gepost door Mark in 20 Km door Brussel, Lopen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 20 km door brussel |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.