30-04-09

Sire, het stikt hier godver van de Belgen

Sire, het stikt hier godver van de Belgen...

 

 

Scènes uit een startvak. 

 

De zenuwen staan gespannen. 

Je hebt 52 weken afgestreept naar de 20 km door Brussel. 

Je hebt duizenden kilometers aan de juiste hartslag getraind, in regen en stortregen. 

Je hebt je voeten verzwikt, je kinesist wanhopig gemaakt met je eindeloze lijst onwaarschijnlijke blessures en mensen met verkoudheden gemeden. 

 

En nu sta je in het startvak. 

 

Wat gaat er dan door je hoofd?

 

Meestal: waar kan ik hier nog pissen? 

 

Je moet al ruim op voorhand in je startvak staan, want achteraan in je box moet je weer een paar duizend lopers voor je dulden.  Een uur op voorhand in de box. 

 

Plassen dus.

 

Je moet weten dat je voordien al minimum twee keer hebt staan wildplassen in het Jubelpark (25000 starters maal 2, dat daar überhaupt nog vegetatie staat mag een mirakel genoemd worden). 

 

Je moet pissen. 

 

Enkele jaren geleden stond er centraal tussen de startvakken paletten Ice-Tea twee hoog gestapeld. 

 

Ik heb daar tegen geplast.  

 

Ik ben daar fier op. 

 

Mijn vrouw vindt dat een afwijking. 

 

Ik niet.

 

Sire, het is lang wachten in het startvak van de 20 Km door Brussel.  Héél lang wachten.

En dan, Sire, verbroederen wij, de Belgen.  Met mekaar, Vlamingen en Walen.  Er wordt gepolst naar verwachtingen, tijden, aantal gelopen edities, temperatuur, schoeisel, persoonlijke besttijden. 

En terwijl de Bolero voortraast, geeft de omroeper ons nutteloze info over het aantal nationaliteiten aan de start, waarna het organigram van de organisatie en de lijst sponsors ook nog eens de revue moeten passeren. 

 

Dan Sire, komt het moment waarop de omroeper zegt dat de start zal gegeven worden door Zijne Koninklijke Hoogheid Prins Filip. 

 

En dan Sire, ik geef het toe, het is misschien kleingeestig van mij en wellicht kan je het ook beschouwen als majesteitsschennis, maar als de omroeper zegt dat Prins Filip het startschot zal geven, roep ik altijd keihard:

 

DEKKING! 

 

Het is een succesnummer, helaas enkel hoorbaar voor de beperkte kring lopers rondom mij. 

 

Ik ben daar fier op. 

 

Mijn vrouw vindt dat een afwijking. 

 

Ik niet.

 

 

Dit vond ik op het internet: De 34-jarige Thaise blogger Suwicha Thakhor werd veroordeeld tot tien jaar cel wegens majesteitsschennis. Een zwaar vonnis dat laat zien dat Thailand serieus werk maakt van het inperken van de vrije meningsuiting op internet.

 

Heu, Sire, ....

13:09 Gepost door Mark in 20 Km door Brussel, Lopen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 20 km door brussel |  Facebook |

29-04-09

K2

Tervurenlaan

Ik heb net 'stijgingspercentage Tervurenlaan' gegoogled.  Zéér teleurstellend.  Er bestaat geen enkele wetenschappelijke studie, geen enkele grafiek, niks nada over de 'col Tervurenlaan'.  Voor de leken onder ons, de Tervurenlaan is de helling op het einde van de 20 km door Brussel, in loperskringen beter bekend als de K2, de Killer Mountain, aka de ploert van Tervuren, de achillesverslinder,  woonplaats van de man met de hamer.

De Tervurenlaan is een gans jaar lang een licht glooiende invalsweg naar het hart van Brussel,  maar dat is slechts schijn.  De laatste zondag van mei , waarde lezer, ontwaakt het zevenkoppige monster en ontbindt het alle duivels.  Het richt zich op en martelt de duizenden kuiten die in wanhoop en opperste verzuring de ongrijpbare boog van het Jubelpark willen bereiken.  De vermoeide helden waden door een wilde stroom smeltwater afkomstig van de hoger gelegen eeuwige sneeuw  (in feite Spa van de laatste bevoorradingspost, maar soit) onderwijl koortsig zoekend naar het volgende kilometerbord.  En dat kilometerbord blijft maar weg, waar is kilometer 18, we zijn alweer 6 minuten onderweg sinds kilometer 17, dit is onmogelijk. 

De berg baart een muis.  Rondom u hoor je gepiep, het gepiep van talloze hartslagmeters die in het rood gaan.  De Tervurenlaan.  En de bogen van het Jubelpark blijven weg, ver weg, in mist gehuld, het lijkt wel op een ander continent. 

Enkele edities geleden stonden onderaan de voet van de K2, de Tervurenlaan, twee dames met een spandoek.  Daarop stond te lezen: 'Ici commence l' enfer'. Hier start de hel.  Het blijft een understatement.

Laat u niet afschrikken, de Tervurenlaan stelt niks voor ...met de auto  

 

13:29 Gepost door Mark in 20 Km door Brussel, Lopen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 20 km door brussel |  Facebook |

28-04-09

Bolero

Bolero

U kent de Bolero van Ravel?  Ik neem aan van wel.  Draait u die wel eens thuis?  Spontaan?  En zeg nu niet dat u de Bolero gebruikt als achtergrond van het liefdesspel, want dan bent u ofwel een leugenaar, ofwel iemand met een stereoketen met afstandsbediening, want de Bolero is een muziekstuk dat van stil naar loeihard evolueert en niks dat de concentratie zo breekt als, enfin we wijken af.  En repetitief, jongens toch.  En ja, Ravel had een psychische aandoening die zijn werk heeft beïnvloed, maar als we elke zot zijn muziek moeten tolereren, dan zijn we nog niet thuis.  Heb ik trouwens al gezegd dat de Bolero repetitief is?

De Bolero dus.  Repetitief, dacht ik zo.

Ik zit één keer per jaar de ganse Bolero uit.  Of liever, ik sta.  In de startbox van de 20 km door Brussel, de moeder der loopwedstrijden, de hoogmis voor het looplegioen.  En ja hoor, de Antwerp 10 miles is ook een loopfestijn, maar heeft bijlange niet die grandeur van Brussel.  Ha, de mythische 20 km van Brussel.

De Bolero dus.  En dan de Brabançonne.  U kent de Brabançonne.  Ik neem aan van wel.  Indien u de Brabançonne gebruikt als achtergrond van het liefdesspel, dan bent u wellicht Pieter De Crem.  En repetitief, jongens toch (de Brabançonne dus, niet De Crem - hoewel). De Brabançonne is ook niet echt een begeesterend volkslied.  Als je de Brab vergelijkt met Teutoonse of Britse volksliederen, dan komen we er toch maar bekaaid van af.  Het lijkt wel een dronken uitstap van Fanfare St-Lucia, amechtig blazend op koper.  Als de Brab ons moet aanzetten tot het binnenvallen van Baarle-Nassau, het openscheuren van taalgrenzen, of het beledigen van bevriende naties, dan zijn we nog niet thuis.  Heb ik trouwens al gezegd dat de Brabançonne repetitief is?

Ik zit één keer per jaar de ganse Brabançonne uit.  Inderdaad, in de startbox van de 20 km door Brussel.  Wachtend op het verlossende kanonschot.  Waarna 25 000 lopers, 50 000 loopschoenen zich in beweging zetten, repetitief, ik weet het.

Nog 5 weken...

19:07 Gepost door Mark in 20 Km door Brussel, Lopen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: 20 km door brussel |  Facebook |